جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۴۲ - تمنا کردن یوسف علیه السلام شبانی را به حکم آنکه هیچ پیغمبری نبوده است که شبانی نکرده است و مهیا ساختن زلیخا اسباب شبانی وی را
خوش آن بیدل که دولتیار گردد مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی ۲ - حمامی را بگو گرت هست صواب
حمامی را بگو گرت هست صواب حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۷۷ - بر دوستی تو می خورم باده
بر دوستی تو می خورم باده ادیب الممالک : اضافات
شمارهٔ ۱۳ - خبر دادن تیمور از انقلاب روس
سال سی و شش نهد شاه آزادی برخش طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۰۲ - باز از رنگ حنا شد پنجه دلدار سرخ
باز از رنگ حنا شد پنجه دلدار سرخ سعیدا : رباعیات
شماره ۱۱۶ - بیرون و درون برو بیا هم ماییم
بیرون و درون برو بیا هم ماییم صفی علیشاه : رباعیات
شماره ۱۰۸ - ای آنکه تو خالقی و ما بنده تو
ای آنکه تو خالقی و ما بنده تو حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۲۶۷ - خجسته عید من آندم که چهره بگشائی
خجسته عید من آندم که چهره بگشائی کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۸۰ - مه عیدت مبارک باد ای خورشید مهرویان
مه عیدت مبارک باد ای خورشید مهرویان نسیمی : رباعیات
شماره ۶۵ - ای روی تو مصحف حیات دل و جان
ای روی تو مصحف حیات دل و جان ملکالشعرای بهار : رباعیات
شماره ۸ - پرهیز از خودکه جای پرهیز اینجاست
پرهیز از خودکه جای پرهیز اینجاست ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۲۱ - آن سبزه که گرد لعل کانی گردد
آن سبزه که گرد لعل کانی گردد عبدالقهّار عاصی : دوبیتیها
دوبیتی ۹ - دو چشمت چلچراغِ شامِ عاشق
دو چشمت چلچراغِ شامِ عاشق قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۷ - چو شخص سایه ندیده کسی هلاک مرا
چو شخص سایه ندیده کسی هلاک مرا سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۰۷ - بخود نظر کن اگر می خوهی که جان بینی
بخود نظر کن اگر می خوهی که جان بینی اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۸۱ - چو گل بر غنچه می خندد دهانت
چو گل بر غنچه می خندد دهانت جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۴۶ - درحیرت از حوادث کون و فساد و مدح محبوب خالق اکبر موسی بن جعفر (ع)
خرد طبل تحیر زن شبی خواندم بمیدانش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۶۲ - گر به ظاهر حسن میل آرمیدن می کند
گر به ظاهر حسن میل آرمیدن می کند جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۵۶ - معذور داشتن زنان مصر بعد از مشاهده جمال یوسف زلیخا را و دلالت کردن یوسف را بر انقیاد زلیخا و تهدید کردن وی به زندان
چو کالا را شود جوینده بسیار میرداماد : رباعیات
شماره ۱۴۵ - در کعبه قل تعالو از مام که زاد
در کعبه قل تعالو از مام که زاد
بخش ۴۲ - تمنا کردن یوسف علیه السلام شبانی را به حکم آنکه هیچ پیغمبری نبوده است که شبانی نکرده است و مهیا ساختن زلیخا اسباب شبانی وی را
خوش آن بیدل که دولتیار گردد مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی ۲ - حمامی را بگو گرت هست صواب
حمامی را بگو گرت هست صواب حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۷۷ - بر دوستی تو می خورم باده
بر دوستی تو می خورم باده ادیب الممالک : اضافات
شمارهٔ ۱۳ - خبر دادن تیمور از انقلاب روس
سال سی و شش نهد شاه آزادی برخش طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۰۲ - باز از رنگ حنا شد پنجه دلدار سرخ
باز از رنگ حنا شد پنجه دلدار سرخ سعیدا : رباعیات
شماره ۱۱۶ - بیرون و درون برو بیا هم ماییم
بیرون و درون برو بیا هم ماییم صفی علیشاه : رباعیات
شماره ۱۰۸ - ای آنکه تو خالقی و ما بنده تو
ای آنکه تو خالقی و ما بنده تو حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۲۶۷ - خجسته عید من آندم که چهره بگشائی
خجسته عید من آندم که چهره بگشائی کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۸۰ - مه عیدت مبارک باد ای خورشید مهرویان
مه عیدت مبارک باد ای خورشید مهرویان نسیمی : رباعیات
شماره ۶۵ - ای روی تو مصحف حیات دل و جان
ای روی تو مصحف حیات دل و جان ملکالشعرای بهار : رباعیات
شماره ۸ - پرهیز از خودکه جای پرهیز اینجاست
پرهیز از خودکه جای پرهیز اینجاست ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۲۱ - آن سبزه که گرد لعل کانی گردد
آن سبزه که گرد لعل کانی گردد عبدالقهّار عاصی : دوبیتیها
دوبیتی ۹ - دو چشمت چلچراغِ شامِ عاشق
دو چشمت چلچراغِ شامِ عاشق قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۷ - چو شخص سایه ندیده کسی هلاک مرا
چو شخص سایه ندیده کسی هلاک مرا سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۰۷ - بخود نظر کن اگر می خوهی که جان بینی
بخود نظر کن اگر می خوهی که جان بینی اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۸۱ - چو گل بر غنچه می خندد دهانت
چو گل بر غنچه می خندد دهانت جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۴۶ - درحیرت از حوادث کون و فساد و مدح محبوب خالق اکبر موسی بن جعفر (ع)
خرد طبل تحیر زن شبی خواندم بمیدانش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۶۲ - گر به ظاهر حسن میل آرمیدن می کند
گر به ظاهر حسن میل آرمیدن می کند جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۵۶ - معذور داشتن زنان مصر بعد از مشاهده جمال یوسف زلیخا را و دلالت کردن یوسف را بر انقیاد زلیخا و تهدید کردن وی به زندان
چو کالا را شود جوینده بسیار میرداماد : رباعیات
شماره ۱۴۵ - در کعبه قل تعالو از مام که زاد
در کعبه قل تعالو از مام که زاد
