صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۲۹ - باده خون مرده را ریحان کند در زیر پوست
باده خون مرده را ریحان کند در زیر پوست
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۳۱ - ماه فرو رفت و آفتاب برآمد
ماه فرو رفت و آفتاب برآمد
زرتشت : ویسپرد
کرده سوم
[زوت:] هاونن را ایستاده خواهم . راسپی : من آماده ام . زوت : آتروخش را ایستاده خواهم . راسپی : من آماده ام . زوت: فر بر تر را ایستاده خواهم راسپی : من آماده ام . زوت : آبرت را ایستاده خواهم . راسپی : من آماده ام . زوت : آسنتر را ایستاده خواهم . راسپی : من آماده ام . زوت : راسپی را ایستاده خواهم . راسپی : من آماده ام . زوت : سرشاورز ، آن فرزانه آگاه از«منثره» را ایستاده خواهم . راسپی : من آماده ام . «یثه آهو و یریو . . .» که زوت مرا بگوید . زوت : «آثار توش آشات چیت هچا . . . » که پارسا مرد دانا بگوید . زوت و راسپی : آتربان را ایستاده خواهم. ارتشتار را ایستاده خواهم. برزیگر ستور پرور را ایستاده خواهم. خانه خدای را ایستاده خواهم . دهخدا را ایستاده خواهم . شهربان را ایستاده خواهم . شهریار سرزمین را ایستاده خواهم . جوان نیک اندیش ، نیک گفتار و نیک کردار بهدین را ایستاده خواهم. جوان سخن گوی را ایستاده خواهم . کسی را که خویشاوندی پیوندی کند، ایستاده خواهم. [آتروبان] اَشونی را که در کشور است ، ایستاده خواهم . [آتروبان] فرخنده ای را که [بیرون از کشور] در گردش است ، ایستاده خواهم . کدبانو را ایستاده خواهم .
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۸۲ - آن کس که نساخت با لقای یاران
آن کس که نساخت با لقای یاران
عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۲۴ - چون هستی را نیست کسی اولیتر
چون هستی را نیست کسی اولیتر
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۱۵ - تِهْ مِهْرْوَرْزِمًهْ، تا اُسْتِخُونْ بَوّوِهْ خِشْتْ
تِهْ مِهْرْوَرْزِمًهْ، تا اُسْتِخُونْ بَوّوِهْ خِشْتْ
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۳۸ - گرمی خسرو و شیرین بشکر کم نشود
گرمی خسرو و شیرین بشکر کم نشود
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۲ - ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن را
ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن را
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۳۵ - شکر تنگ تو تنگ شکر آمد
شکر تنگ تو تنگ شکر آمد
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۲۵ - اسیر قید محبت ز جان نیندیشد
اسیر قید محبت ز جان نیندیشد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۳۲ - از نمک تبسمت رنگ شراب می پرد
از نمک تبسمت رنگ شراب می پرد
صفای اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۵ - امشب بکه مانم من اسرار همی گویم
امشب بکه مانم من اسرار همی گویم
امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۴۱ - آنکه دلم شیفتهٔ روی اوست
آنکه دلم شیفتهٔ روی اوست
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۳۴۰ - دل من در فراق شیداییست
دل من در فراق شیداییست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۲۱ - تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید
تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید
امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۰ - تتبع خواجه
مرا دل از خرابات مغان بیرون نخواهد شد
نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۲۸ - بحر بی انتهاست سید ما
بحر بی انتهاست سید ما
رشیدالدین میبدی : ۳۳- سورة الاحزاب- مدنیه
۱ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ اسم عزیز، شفیع المذنبین، جوده بلاء المهیّمین، مقصوده، ضیاء الموحّدین، عهوده، سلوة المحزونین، ذکره، حرفة المستمیحین شکره، رداؤه، کبریاؤه سناؤه، سنائه بهاؤه و بهاؤه علاؤه.
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۶ - بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان را
بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان را
نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۲۰۳ - بی تو بر بال و پر مرغان گلستان تنگ بود
بی تو بر بال و پر مرغان گلستان تنگ بود