عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۳ - دلی کز عشق جانان دردمند است
دلی کز عشق جانان دردمند است پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
شکنج روح
بزندان تاریک، در بند سخت اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۳۷ - التّوکّل
او را خواهی از زن و فرزند ببُر اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۵۳ - الرّضا و التّسلیم
ای دل نه همه ساله شکر باید خورد اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۱۳ - مؤمن که به صدق ازو نرنجد چیزی
مؤمن که به صدق ازو نرنجد چیزی ملکالشعرای بهار : مسمطات
تضمین قطعهٔ سعدی
شبی درمحفلی با آه وسوزی نظامی گنجوی : مخزن الاسرار
بخش ۱۵ - در توصیف شب و شناختن دل
چون سپر انداختن آفتاب صفی علیشاه : رباعیات
شماره ۴۳ - گر کار جهان به میل ما ساز نشد
گر کار جهان به میل ما ساز نشد عطار نیشابوری : باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق
شماره ۵۱ - گه عشق تو چون حلقهٔ در میبَرَدم
گه عشق تو چون حلقهٔ در میبَرَدم امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۸ - سروی از باغ ارم سایه بر این خاک انداخت
سروی از باغ ارم سایه بر این خاک انداخت اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۶۴ - عشق اول بر دل غم پرور آتش می زند
عشق اول بر دل غم پرور آتش می زند امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۳ - بس بود اینکه سوی خود راه دهی نسیم را
بس بود اینکه سوی خود راه دهی نسیم را جامی : دفتر اول
بخش ۱۲۳ - بر تحریص و تحریض بر پاس داشتن انفاس و منع و زجر از تضییع و اهمال آن
هر نفس نورسیده مهمانیست یغمای جندقی : بخش دوم
شمارهٔ ۵۷ - به پیشخدمت نواب سیف الله میرزا نگارش رفته
قربان پاک وجودت گردم، دستخط مبارک روان را رامش افزود و فرسوده قالب را تاب و توان داده، اگرچه فرمایشات حضرت درباره شیخ و ترسا تمام صدق و صواب است و مساله بی جواب، ولی ترسا نمود و ربود، تا این رخ نیفروخت آن قرآن نسوخت. تا این زنار زلف فرو نریخت آن رشته سبحه نگسیخت. تا آن طره طرار نشکست، این حلقه زنار نبست، تا آن ساقی مدام نگشت، این حریف باده و جام نشد. تا آن مشرب آشنائی نگزید، این مذهب ترسائی نگرفت، تا آن را آهوی چشم رام نشد، این چوپان دد و دام نیامد. تا آن منصب کفر ارزانی نداشت، این از کیش مسلمانی نگذشت، تا آن چنبر مشکین چلیپا نکرد، این مقیم کلیسا نگردید. تا آن درس عشق تعلیم نفرمود این زیر آب دین نکشید. سعدی : غزلیات
غزل ۱۹۱ - کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد
کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد ابن یمین فَرومَدی : ترکیبات
شمارهٔ ٣ - ترجیع بند تهنیت عید و مدح امیر توکال قتلغ
مه عید از افق چون گشت طالع حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۲۶ - یار با ما هر چه گوید آن کنیم
یار با ما هر چه گوید آن کنیم جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۹۲۰ - ای خوشا وقت دل شوریده ام
ای خوشا وقت دل شوریده ام جامی : تحفةالاحرار
بخش ۳۳ - حکایت آن صاحب کرم که بر همیان درم از رشته تدبیر پندگویان بند نهاد
هر چه دهی از سر انصاف ده نظام قاری : فردیات
شماره ۲۷ - بهار از پوستین رو را جدا کن
بهار از پوستین رو را جدا کن
غزل ۵۳ - دلی کز عشق جانان دردمند است
دلی کز عشق جانان دردمند است پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
شکنج روح
بزندان تاریک، در بند سخت اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۳۷ - التّوکّل
او را خواهی از زن و فرزند ببُر اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۵۳ - الرّضا و التّسلیم
ای دل نه همه ساله شکر باید خورد اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۱۳ - مؤمن که به صدق ازو نرنجد چیزی
مؤمن که به صدق ازو نرنجد چیزی ملکالشعرای بهار : مسمطات
تضمین قطعهٔ سعدی
شبی درمحفلی با آه وسوزی نظامی گنجوی : مخزن الاسرار
بخش ۱۵ - در توصیف شب و شناختن دل
چون سپر انداختن آفتاب صفی علیشاه : رباعیات
شماره ۴۳ - گر کار جهان به میل ما ساز نشد
گر کار جهان به میل ما ساز نشد عطار نیشابوری : باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق
شماره ۵۱ - گه عشق تو چون حلقهٔ در میبَرَدم
گه عشق تو چون حلقهٔ در میبَرَدم امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۸ - سروی از باغ ارم سایه بر این خاک انداخت
سروی از باغ ارم سایه بر این خاک انداخت اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۶۴ - عشق اول بر دل غم پرور آتش می زند
عشق اول بر دل غم پرور آتش می زند امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۳ - بس بود اینکه سوی خود راه دهی نسیم را
بس بود اینکه سوی خود راه دهی نسیم را جامی : دفتر اول
بخش ۱۲۳ - بر تحریص و تحریض بر پاس داشتن انفاس و منع و زجر از تضییع و اهمال آن
هر نفس نورسیده مهمانیست یغمای جندقی : بخش دوم
شمارهٔ ۵۷ - به پیشخدمت نواب سیف الله میرزا نگارش رفته
قربان پاک وجودت گردم، دستخط مبارک روان را رامش افزود و فرسوده قالب را تاب و توان داده، اگرچه فرمایشات حضرت درباره شیخ و ترسا تمام صدق و صواب است و مساله بی جواب، ولی ترسا نمود و ربود، تا این رخ نیفروخت آن قرآن نسوخت. تا این زنار زلف فرو نریخت آن رشته سبحه نگسیخت. تا آن طره طرار نشکست، این حلقه زنار نبست، تا آن ساقی مدام نگشت، این حریف باده و جام نشد. تا آن مشرب آشنائی نگزید، این مذهب ترسائی نگرفت، تا آن را آهوی چشم رام نشد، این چوپان دد و دام نیامد. تا آن منصب کفر ارزانی نداشت، این از کیش مسلمانی نگذشت، تا آن چنبر مشکین چلیپا نکرد، این مقیم کلیسا نگردید. تا آن درس عشق تعلیم نفرمود این زیر آب دین نکشید. سعدی : غزلیات
غزل ۱۹۱ - کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد
کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد ابن یمین فَرومَدی : ترکیبات
شمارهٔ ٣ - ترجیع بند تهنیت عید و مدح امیر توکال قتلغ
مه عید از افق چون گشت طالع حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۲۶ - یار با ما هر چه گوید آن کنیم
یار با ما هر چه گوید آن کنیم جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۹۲۰ - ای خوشا وقت دل شوریده ام
ای خوشا وقت دل شوریده ام جامی : تحفةالاحرار
بخش ۳۳ - حکایت آن صاحب کرم که بر همیان درم از رشته تدبیر پندگویان بند نهاد
هر چه دهی از سر انصاف ده نظام قاری : فردیات
شماره ۲۷ - بهار از پوستین رو را جدا کن
بهار از پوستین رو را جدا کن
