صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۹۲ - دردمندان که به ناخن جگر خود خستند
دردمندان که به ناخن جگر خود خستند اقبال لاهوری : جاویدنامه
فلک مریخ - اهل مریخ
چشم را یک لحظه بستم اندر آب خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۴۶ - گویند که صبرآتش عشقت بنشاند
گویند که صبرآتش عشقت بنشاند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۲۲ - سفر نزدیک شد، فکر اقامت را ز سر وا کن
سفر نزدیک شد، فکر اقامت را ز سر وا کن حزین لاهیجی : ودیعة البدیعه
بخش ۲۳ - فی الوجود الّذی هو المالک
فی الوجود الّذی هو المالک صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۸۶ - گرفته است مرا در میان تماشایی
گرفته است مرا در میان تماشایی خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۷ - ای که از سرچشمهٔ نوشت برفت آب نبات
ای که از سرچشمهٔ نوشت برفت آب نبات صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۴۶ - تا نافه زلف مجلس آراست
تا نافه زلف مجلس آراست جلال عضد : غزلیّات
شماره ۴۳ - از تو تا مقصود چندان منزلی در پیش نیست
از تو تا مقصود چندان منزلی در پیش نیست خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۹۲ - گرت چو مورچه گرد شکر برآمده است
گرت چو مورچه گرد شکر برآمده است سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۱۸۰ - هر زمان چنگ بر کنار مگیر
هر زمان چنگ بر کنار مگیر ابوالفرج رونی : مقطعات
شماره ۱۳ - به حکم ایزد و اقرار جمله تاجوران
به حکم ایزد و اقرار جمله تاجوران میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۷۸ - پادشاهی قباد بار دوم
چو آمد به تخت کیی بر نشست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۴۶ - غفلت چه اثر در دل هشیارنماید
غفلت چه اثر در دل هشیارنماید رشیدالدین میبدی : ۵۰ - سورة ق
۲ - النوبة الثالثة
قوله: وَ جاءَتْ سَکْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ، بدان اى جوانمرد که از عهد آدم تا فناء عالم کس از مرگ نرست، تو نیز نخواهى رست. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۵۶ - در سر پل باده چون سیلاب می باید کشید
در سر پل باده چون سیلاب می باید کشید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۸۰ - خاک صحرای جنون در چشم گریان می کشم
خاک صحرای جنون در چشم گریان می کشم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۸ - نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا
نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۸۳ - بیدل چه سراید به خیالی که ندارد
بیدل چه سراید به خیالی که ندارد فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۴۸ - بر دوش تو تا زلف زرهپوش تو افتاد
بر دوش تو تا زلف زرهپوش تو افتاد
غزل ۳۴۹۲ - دردمندان که به ناخن جگر خود خستند
دردمندان که به ناخن جگر خود خستند اقبال لاهوری : جاویدنامه
فلک مریخ - اهل مریخ
چشم را یک لحظه بستم اندر آب خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۴۶ - گویند که صبرآتش عشقت بنشاند
گویند که صبرآتش عشقت بنشاند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۲۲ - سفر نزدیک شد، فکر اقامت را ز سر وا کن
سفر نزدیک شد، فکر اقامت را ز سر وا کن حزین لاهیجی : ودیعة البدیعه
بخش ۲۳ - فی الوجود الّذی هو المالک
فی الوجود الّذی هو المالک صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۸۶ - گرفته است مرا در میان تماشایی
گرفته است مرا در میان تماشایی خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۷ - ای که از سرچشمهٔ نوشت برفت آب نبات
ای که از سرچشمهٔ نوشت برفت آب نبات صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۴۶ - تا نافه زلف مجلس آراست
تا نافه زلف مجلس آراست جلال عضد : غزلیّات
شماره ۴۳ - از تو تا مقصود چندان منزلی در پیش نیست
از تو تا مقصود چندان منزلی در پیش نیست خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۹۲ - گرت چو مورچه گرد شکر برآمده است
گرت چو مورچه گرد شکر برآمده است سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۱۸۰ - هر زمان چنگ بر کنار مگیر
هر زمان چنگ بر کنار مگیر ابوالفرج رونی : مقطعات
شماره ۱۳ - به حکم ایزد و اقرار جمله تاجوران
به حکم ایزد و اقرار جمله تاجوران میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۷۸ - پادشاهی قباد بار دوم
چو آمد به تخت کیی بر نشست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۴۶ - غفلت چه اثر در دل هشیارنماید
غفلت چه اثر در دل هشیارنماید رشیدالدین میبدی : ۵۰ - سورة ق
۲ - النوبة الثالثة
قوله: وَ جاءَتْ سَکْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ، بدان اى جوانمرد که از عهد آدم تا فناء عالم کس از مرگ نرست، تو نیز نخواهى رست. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۵۶ - در سر پل باده چون سیلاب می باید کشید
در سر پل باده چون سیلاب می باید کشید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۸۰ - خاک صحرای جنون در چشم گریان می کشم
خاک صحرای جنون در چشم گریان می کشم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۸ - نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا
نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۸۳ - بیدل چه سراید به خیالی که ندارد
بیدل چه سراید به خیالی که ندارد فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۴۸ - بر دوش تو تا زلف زرهپوش تو افتاد
بر دوش تو تا زلف زرهپوش تو افتاد