قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۳۳۴ - از حرف هوس، صدق سخن، لاف شود
از حرف هوس، صدق سخن، لاف شود ملا احمد نراقی : باب چهارم
مفاسد پیروی از شهوت
و اما دوم که پیروی شهوت فرج، و حرص بر مجامعت باشد، پس شکی نیست که خود فی نفسه امری است قبیح و منکر، و در نظر ارباب عقول، مستهجن و مستنکر. رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۲۱ - رحمت کوزه کنانی
اسم شریفش میرزا محمد. اصلش از کوزه کنان مِنْمحال آذربایجان است. اما در اصفهان توطن دارد. از افاضل و اماجد زمان است. به خدمت مشایخ عهد رسیده، غالباً طریقهٔ انیقهٔ سلسلهٔ علیهٔ ذهبیه را گزیده. ارباب حال و اصحاب کمال را به خدمتش رجوع است و همداستانی. مردم به جلالت قدرش به حد شیوع است. در اخلاق محموده و اوصاف ستوده مشهور و در السنه و افواه مذکور است. از سرکار دیوان حضرت صاحبقران مرسوم جوی و آن دارای معدلت نشان را مدحت گوی. اشعار بسیار دارد و طریقهٔ مثنوی گویی میسپارد. صاحب تألیف و تصنیف و محبوب وضیع و شریف است و فقیر هنوز به شرف صحبت آن جناب کامیاب نگردیده و اطوار واشعارش را به واسطه شنیده. این چند بیت از اوست: سید حسن غزنوی : غزلیات
شماره ۳۷ - سرو را ساکن به تخت آباد باش
سرو را ساکن به تخت آباد باش طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۷۱ - چه لذت وجود مرا از جوانی؟
چه لذت وجود مرا از جوانی؟ فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۲۸ - می نوش کنون که ابر رحمت بارست
می نوش کنون که ابر رحمت بارست حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۶۸ - به گل ترانهٔ مرغان بی نوا عبث است
به گل ترانهٔ مرغان بی نوا عبث است قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴۶۹ - از گریه نکرد ضعف در دیده مقام
از گریه نکرد ضعف در دیده مقام خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۳۲ - الهی ای نزدیکتر به ما از ما، مهربانتر از ما بمه ما، نوازندهٔ ما بی ما، بَکَرم خو
الهی ای نزدیکتر به ما از ما، مهربانتر از ما بمه ما، نوازندهٔ ما بی ما، بَکَرم خویش نه بسزای ما، هر چه کردیم تاوان بر ما، هر چه تو کردی باقی بر ما، هرچه کردی بجای ما، بخود کردی نه سزای ما. صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۴۰۵ - از تو ای دوست چه پنهان رهم افتاد به کویی
از تو ای دوست چه پنهان رهم افتاد به کویی ملکالشعرای بهار : مسمطات
تهنیت فتح آذربایجان
فلق لیلالفراق، وریح وصل تفوح سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۳۸ - می شود هنگام پیری موی چون عنبر سفید
می شود هنگام پیری موی چون عنبر سفید رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۲۲ - رضاعلی شاه دکنی
از اماجد سادات رفیع الدرجات و از اکابر اولیای کثیرالبرکات بوده. نسبت طریقت و ارادت به جناب شیخ شمس الدین دکنی از مشایخ سلسلهٔ علیهٔ نعمة اللّهیه درست کرده. معبدش در حوالی شهر بوده و هفتهای یک بار به شهر توجه نموده در منبر و مسجد به اظهار فضایل ائمهٔ اطهار میپرداخته. غرض، کرامت بسیار از وی نقل کردهاند و جناب سید معصوم علی شاه دکنی از خلفای او است که به ایران آمده و ترویج طریقهٔ نعمت اللهی کرده. گویند در واقعه، از امام ثامن ضامن مأمور شده که او را روانهٔ ایران نماید و نمود، و بنابر اظهار تشیع در طریقهٔ ایشان هر کسی را نامی که مشتمل بر نام حضرت امیرالمؤمنین علیؑباشد جایز است مانند: معصوم علی شاه و فیض علی شاه و نورعلی شاه و مظفر علی شاه و قس علیهذا. بالجمله جناب سید از اعاظم عرفای متأخرین است و یک صد و چهل سال عمر یافته. بعضی از معاصرین به خدمت او رسیدهاند و بزرگواری او را فهمیدهاند. این رباعی از اوست: شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۹۸ - همه عالم تن است و او جان است
همه عالم تن است و او جان است سعدی : رباعیات
رباعی ۱۱ - ای قدر بلند آسمان پیش تو خرد
ای قدر بلند آسمان پیش تو خرد سعدی : غزلیات
غزل ۶۲۱ - سرو ایستاده به چو تو رفتار میکنی
سرو ایستاده به چو تو رفتار میکنی محمد بن منور : منقولات
شماره ۱۵۵ - شیخ را سؤال کردند کی یا شیخ هر چند تدبیر میکنیم درین معنی نمیرسیم شیخ گفت التد
شیخ را سؤال کردند کی یا شیخ هر چند تدبیر میکنیم درین معنی نمیرسیم شیخ گفت التدبیر تدمیر تدبیرکار بیخبران بود و هیچ راه زن عظیمتر از تدبیر نیست، ایشان گفتهاند:اطلبوا اللّه بترککم التدبیر فان التدبیر فی هذا الطریق تزویر. بلند اقبال : غزلیات
شماره ۴۶۹ - نه همی تنها دل ودین از کف من می بری
نه همی تنها دل ودین از کف من می بری بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۹۲۱ - به رنگی یأس جوشیدهست با دل
به رنگی یأس جوشیدهست با دل رشیدالدین میبدی : ۷۴- سورة المدثر- مکیة
النوبة الثالثة
قوله تعالى، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ:
شماره ۳۳۴ - از حرف هوس، صدق سخن، لاف شود
از حرف هوس، صدق سخن، لاف شود ملا احمد نراقی : باب چهارم
مفاسد پیروی از شهوت
و اما دوم که پیروی شهوت فرج، و حرص بر مجامعت باشد، پس شکی نیست که خود فی نفسه امری است قبیح و منکر، و در نظر ارباب عقول، مستهجن و مستنکر. رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۲۱ - رحمت کوزه کنانی
اسم شریفش میرزا محمد. اصلش از کوزه کنان مِنْمحال آذربایجان است. اما در اصفهان توطن دارد. از افاضل و اماجد زمان است. به خدمت مشایخ عهد رسیده، غالباً طریقهٔ انیقهٔ سلسلهٔ علیهٔ ذهبیه را گزیده. ارباب حال و اصحاب کمال را به خدمتش رجوع است و همداستانی. مردم به جلالت قدرش به حد شیوع است. در اخلاق محموده و اوصاف ستوده مشهور و در السنه و افواه مذکور است. از سرکار دیوان حضرت صاحبقران مرسوم جوی و آن دارای معدلت نشان را مدحت گوی. اشعار بسیار دارد و طریقهٔ مثنوی گویی میسپارد. صاحب تألیف و تصنیف و محبوب وضیع و شریف است و فقیر هنوز به شرف صحبت آن جناب کامیاب نگردیده و اطوار واشعارش را به واسطه شنیده. این چند بیت از اوست: سید حسن غزنوی : غزلیات
شماره ۳۷ - سرو را ساکن به تخت آباد باش
سرو را ساکن به تخت آباد باش طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۷۱ - چه لذت وجود مرا از جوانی؟
چه لذت وجود مرا از جوانی؟ فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۲۸ - می نوش کنون که ابر رحمت بارست
می نوش کنون که ابر رحمت بارست حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۶۸ - به گل ترانهٔ مرغان بی نوا عبث است
به گل ترانهٔ مرغان بی نوا عبث است قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴۶۹ - از گریه نکرد ضعف در دیده مقام
از گریه نکرد ضعف در دیده مقام خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۳۲ - الهی ای نزدیکتر به ما از ما، مهربانتر از ما بمه ما، نوازندهٔ ما بی ما، بَکَرم خو
الهی ای نزدیکتر به ما از ما، مهربانتر از ما بمه ما، نوازندهٔ ما بی ما، بَکَرم خویش نه بسزای ما، هر چه کردیم تاوان بر ما، هر چه تو کردی باقی بر ما، هرچه کردی بجای ما، بخود کردی نه سزای ما. صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۴۰۵ - از تو ای دوست چه پنهان رهم افتاد به کویی
از تو ای دوست چه پنهان رهم افتاد به کویی ملکالشعرای بهار : مسمطات
تهنیت فتح آذربایجان
فلق لیلالفراق، وریح وصل تفوح سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۳۸ - می شود هنگام پیری موی چون عنبر سفید
می شود هنگام پیری موی چون عنبر سفید رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۲۲ - رضاعلی شاه دکنی
از اماجد سادات رفیع الدرجات و از اکابر اولیای کثیرالبرکات بوده. نسبت طریقت و ارادت به جناب شیخ شمس الدین دکنی از مشایخ سلسلهٔ علیهٔ نعمة اللّهیه درست کرده. معبدش در حوالی شهر بوده و هفتهای یک بار به شهر توجه نموده در منبر و مسجد به اظهار فضایل ائمهٔ اطهار میپرداخته. غرض، کرامت بسیار از وی نقل کردهاند و جناب سید معصوم علی شاه دکنی از خلفای او است که به ایران آمده و ترویج طریقهٔ نعمت اللهی کرده. گویند در واقعه، از امام ثامن ضامن مأمور شده که او را روانهٔ ایران نماید و نمود، و بنابر اظهار تشیع در طریقهٔ ایشان هر کسی را نامی که مشتمل بر نام حضرت امیرالمؤمنین علیؑباشد جایز است مانند: معصوم علی شاه و فیض علی شاه و نورعلی شاه و مظفر علی شاه و قس علیهذا. بالجمله جناب سید از اعاظم عرفای متأخرین است و یک صد و چهل سال عمر یافته. بعضی از معاصرین به خدمت او رسیدهاند و بزرگواری او را فهمیدهاند. این رباعی از اوست: شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۹۸ - همه عالم تن است و او جان است
همه عالم تن است و او جان است سعدی : رباعیات
رباعی ۱۱ - ای قدر بلند آسمان پیش تو خرد
ای قدر بلند آسمان پیش تو خرد سعدی : غزلیات
غزل ۶۲۱ - سرو ایستاده به چو تو رفتار میکنی
سرو ایستاده به چو تو رفتار میکنی محمد بن منور : منقولات
شماره ۱۵۵ - شیخ را سؤال کردند کی یا شیخ هر چند تدبیر میکنیم درین معنی نمیرسیم شیخ گفت التد
شیخ را سؤال کردند کی یا شیخ هر چند تدبیر میکنیم درین معنی نمیرسیم شیخ گفت التدبیر تدمیر تدبیرکار بیخبران بود و هیچ راه زن عظیمتر از تدبیر نیست، ایشان گفتهاند:اطلبوا اللّه بترککم التدبیر فان التدبیر فی هذا الطریق تزویر. بلند اقبال : غزلیات
شماره ۴۶۹ - نه همی تنها دل ودین از کف من می بری
نه همی تنها دل ودین از کف من می بری بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۹۲۱ - به رنگی یأس جوشیدهست با دل
به رنگی یأس جوشیدهست با دل رشیدالدین میبدی : ۷۴- سورة المدثر- مکیة
النوبة الثالثة
قوله تعالى، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ:
