صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۲۵ - سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآید
سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآید فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۶۵ - نیز در مدح عضدالدوله امیر یوسف سپاهسالار برادر سلطان محمود گوید
همی نسیم گل آرد بباغ بوی بهار مولوی : غزلیات
غزل ۲۹۱۷ - هیچ خمری بیخماری دیدهیی؟
هیچ خَمْری بیخُماری دیدهیی؟ رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۲۴ - رضای هراتی
از اهل هرات و ازمریدان جناب سید معصوم دکنی است. گویند چون سید معصوم علی شاه و نورعلی شاه به هرات رسیدند در خاطر نورعلیشاه خطور کرد که مرا استعداد این مقام عالیه بود و به سبب التفات شیخ من بروز نموده به مدلول اِتَّقُوا مِنْفراسَةِ الْمُؤْمِنِ فإنَّهُ یَنْظُرُ بِنُوْرِ اللّهِ جناب سید به فراست و کیاست این معنی را دریافته روزی از خانقاه به درآمده، رضا علی را دید. او را صاحب ادراک یافت به تربیت او متوجه شد. در اندک روزگاری به درجهٔ اعلی و مرتبهٔ قصوی رسید و به رضاعلی شاه ملقب شد. صاحب دیوان است و این دو بیت از اوست: صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۴۳۸ - روزگار زندگانی را به غفلت مگذران
روزگار زندگانی را به غفلت مگذران جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۳۰ - زاشک آخر به دل فیضی رسد آهسته آهسته
زاشک آخر به دل فیضی رسد آهسته آهسته سعدی : غزلیات
غزل ۳۸۳ - میروم وز سر حسرت به قفا مینگرم
میروم وز سر حسرت به قفا مینگرم قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۱۴۹ - در سینه دلت کام چه میداند چیست
در سینه دلت کام چه میداند چیست مولوی : رباعیات
رباعی ۱۸۸۳ - دی مست بدی دلا و چست و سفری
دی مست بدی دلا و چست و سفری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۲۷ - شمع سر خاک شهدا لاله داغ است
شمع سر خاک شهدا لاله داغ است شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۱۰۳ - رندان ز وجود وز عدم دم نزنند
رندان ز وجود وز عدم دم نزنند خاقانی : قطعات
شماره ۲۸۱ - از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهر
از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۷۳ - گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد
گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد مولوی : غزلیات
غزل ۲۸۲۴ - مه ما نیست منور، تو مگر چرخ درآیی
مَهِ ما نیست مُنَوَّر، تو مَگَر چَرخْ دَرآیی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۹ - شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه را
شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه را بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۹۴۸ - سیه مستی به دور ساغرت بیتاب میگردد
سیه مستی به دور ساغرت بیتاب میگردد فریدون مشیری : از خاموشی
بابرگ
حریق خزان بود! اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه
شماره ۲۲ - خود را تو اگر عشوه دمادم ندهی
خود را تو اگر عشوه دمادم ندهی مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۰ - نام شتر به ترکی چبود؟ بگو دوا
نامِ شُتر به تُرکی چِبْوَد؟ بگو دَوا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۴۲ - زچهره ات عرق شرم چشم حیران شد
زچهره ات عرق شرم چشم حیران شد
غزل ۴۴۲۵ - سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآید
سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآید فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۶۵ - نیز در مدح عضدالدوله امیر یوسف سپاهسالار برادر سلطان محمود گوید
همی نسیم گل آرد بباغ بوی بهار مولوی : غزلیات
غزل ۲۹۱۷ - هیچ خمری بیخماری دیدهیی؟
هیچ خَمْری بیخُماری دیدهیی؟ رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۲۴ - رضای هراتی
از اهل هرات و ازمریدان جناب سید معصوم دکنی است. گویند چون سید معصوم علی شاه و نورعلی شاه به هرات رسیدند در خاطر نورعلیشاه خطور کرد که مرا استعداد این مقام عالیه بود و به سبب التفات شیخ من بروز نموده به مدلول اِتَّقُوا مِنْفراسَةِ الْمُؤْمِنِ فإنَّهُ یَنْظُرُ بِنُوْرِ اللّهِ جناب سید به فراست و کیاست این معنی را دریافته روزی از خانقاه به درآمده، رضا علی را دید. او را صاحب ادراک یافت به تربیت او متوجه شد. در اندک روزگاری به درجهٔ اعلی و مرتبهٔ قصوی رسید و به رضاعلی شاه ملقب شد. صاحب دیوان است و این دو بیت از اوست: صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۴۳۸ - روزگار زندگانی را به غفلت مگذران
روزگار زندگانی را به غفلت مگذران جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۳۰ - زاشک آخر به دل فیضی رسد آهسته آهسته
زاشک آخر به دل فیضی رسد آهسته آهسته سعدی : غزلیات
غزل ۳۸۳ - میروم وز سر حسرت به قفا مینگرم
میروم وز سر حسرت به قفا مینگرم قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۱۴۹ - در سینه دلت کام چه میداند چیست
در سینه دلت کام چه میداند چیست مولوی : رباعیات
رباعی ۱۸۸۳ - دی مست بدی دلا و چست و سفری
دی مست بدی دلا و چست و سفری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۲۷ - شمع سر خاک شهدا لاله داغ است
شمع سر خاک شهدا لاله داغ است شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۱۰۳ - رندان ز وجود وز عدم دم نزنند
رندان ز وجود وز عدم دم نزنند خاقانی : قطعات
شماره ۲۸۱ - از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهر
از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۷۳ - گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد
گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد مولوی : غزلیات
غزل ۲۸۲۴ - مه ما نیست منور، تو مگر چرخ درآیی
مَهِ ما نیست مُنَوَّر، تو مَگَر چَرخْ دَرآیی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۹ - شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه را
شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه را بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۹۴۸ - سیه مستی به دور ساغرت بیتاب میگردد
سیه مستی به دور ساغرت بیتاب میگردد فریدون مشیری : از خاموشی
بابرگ
حریق خزان بود! اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه
شماره ۲۲ - خود را تو اگر عشوه دمادم ندهی
خود را تو اگر عشوه دمادم ندهی مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۰ - نام شتر به ترکی چبود؟ بگو دوا
نامِ شُتر به تُرکی چِبْوَد؟ بگو دَوا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۴۲ - زچهره ات عرق شرم چشم حیران شد
زچهره ات عرق شرم چشم حیران شد