صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۴۸ - اهل دل اوست که در وسعت خلق افزاید
اهل دل اوست که در وسعت خلق افزاید حسین خوارزمی : ترجیعات
شمارهٔ ۵ - ترجیع بند پنجم
الا ای گوهر بحر مصفا سلمان ساوجی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۸۲ - در مدح سلطان اویس
طراوتی است جهان را به فر فروردین حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۹ - خورشید رخ تو تا دل افروز نشد
خورشید رخ تو تا دل افروز نشد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۶۵ - صد شکر که عاقبت سر آمد غم دل
صد شکر که عاقبت سر آمد غم دل سعدی : غزلیات
غزل ۳۲۴ - هر که نامهربان بود یارش
هر که نامهربان بود یارش امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۱۷ - نازک رخ جانان من بوی گل خندان دهد
نازک رخ جانان من بوی گل خندان دهد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۵۳ - جنون ما بیابانهاست از آوارگی بیرون
جنون ما بیابانهاست از آوارگی بیرون فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۹۲ - کی آیدم می در نظر مست جمال ساقیم
کی آیدم می در نظر مست جمال ساقیم خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۶۱ - چو نام مستیِ نرگس به بزم باغ برآمد
چو نام مستیِ نرگس به بزم باغ برآمد قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۱۴ - در حسن و جمالی که تو داری چه توان گفت؟
در حسن و جمالی که تو داری چه توان گفت؟ نیر تبریزی : غزلیات
شماره ۱۳ - بی می نتوان بردبسر فصل خزان را
بی می نتوان بردبسر فصل خزان را قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۸۴ - در کهن دیر زمان جمله فریبست و غرور
در کهن دیر زمان جمله فریبست و غرور قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۹۵ - آنکه رخ بنمود و روشن ساخت جان در تن تویی
آنکه رخ بنمود و روشن ساخت جان در تن تویی قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۹۹ - ندارد مرگ هر کس کشته آن تیر مژگان شد
ندارد مرگ هر کس کشته آن تیر مژگان شد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۹۲ - دل بیمدعا رنگی ندارد تا کنم فاشش
دل بیمدعا رنگی ندارد تا کنم فاشش جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۲۰۴ - رخسار تو چون دمشق و زلف تو چو شام
رخسار تو چون دمشق و زلف تو چو شام فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۸۷ - دل برد از من ترک قباپوش
دل برد از من ترک قباپوش قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۴۹ - از عیان گر واقفی، بگذر ز عین
از عیان گر واقفی، بگذر ز عین جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۸۱ - ما دل خویش به ابروی خم آویخته ایم
ما دل خویش به ابروی خم آویخته ایم
غزل ۳۴۴۸ - اهل دل اوست که در وسعت خلق افزاید
اهل دل اوست که در وسعت خلق افزاید حسین خوارزمی : ترجیعات
شمارهٔ ۵ - ترجیع بند پنجم
الا ای گوهر بحر مصفا سلمان ساوجی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۸۲ - در مدح سلطان اویس
طراوتی است جهان را به فر فروردین حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۹ - خورشید رخ تو تا دل افروز نشد
خورشید رخ تو تا دل افروز نشد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۶۵ - صد شکر که عاقبت سر آمد غم دل
صد شکر که عاقبت سر آمد غم دل سعدی : غزلیات
غزل ۳۲۴ - هر که نامهربان بود یارش
هر که نامهربان بود یارش امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۱۷ - نازک رخ جانان من بوی گل خندان دهد
نازک رخ جانان من بوی گل خندان دهد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۵۳ - جنون ما بیابانهاست از آوارگی بیرون
جنون ما بیابانهاست از آوارگی بیرون فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۹۲ - کی آیدم می در نظر مست جمال ساقیم
کی آیدم می در نظر مست جمال ساقیم خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۶۱ - چو نام مستیِ نرگس به بزم باغ برآمد
چو نام مستیِ نرگس به بزم باغ برآمد قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۱۴ - در حسن و جمالی که تو داری چه توان گفت؟
در حسن و جمالی که تو داری چه توان گفت؟ نیر تبریزی : غزلیات
شماره ۱۳ - بی می نتوان بردبسر فصل خزان را
بی می نتوان بردبسر فصل خزان را قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۸۴ - در کهن دیر زمان جمله فریبست و غرور
در کهن دیر زمان جمله فریبست و غرور قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۹۵ - آنکه رخ بنمود و روشن ساخت جان در تن تویی
آنکه رخ بنمود و روشن ساخت جان در تن تویی قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۹۹ - ندارد مرگ هر کس کشته آن تیر مژگان شد
ندارد مرگ هر کس کشته آن تیر مژگان شد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۹۲ - دل بیمدعا رنگی ندارد تا کنم فاشش
دل بیمدعا رنگی ندارد تا کنم فاشش جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۲۰۴ - رخسار تو چون دمشق و زلف تو چو شام
رخسار تو چون دمشق و زلف تو چو شام فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۸۷ - دل برد از من ترک قباپوش
دل برد از من ترک قباپوش قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۴۹ - از عیان گر واقفی، بگذر ز عین
از عیان گر واقفی، بگذر ز عین جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۸۱ - ما دل خویش به ابروی خم آویخته ایم
ما دل خویش به ابروی خم آویخته ایم
