ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۸۹ - می بیارید که ایام بهار است امروز
می بیارید که ایام بهار است امروز شاه نعمتالله ولی : مثنویات
شماره ۳۱ - ابتدا کردم به نام آن یکی
ابتدا کردم به نام آن یکی سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۱۳۷ - هر زمان از عشقت ای دلبر دل من خون شود
هر زمان از عشقت ای دلبر دل من خون شود کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۱۸ - امروز بحمدالله فارغ شدم از دشمن
امروز بحمدالله فارغ شدم از دشمن اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۲۴۲ - تا مهر تو در سینه نهان است مرا
تا مهر تو در سینه نهان است مرا امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۶۶۷ - مست می گردی ز خانه، بیش نافرمان مشو
مست می گردی ز خانه، بیش نافرمان مشو مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۸۲ - چون در عدم آییم و سر از یار برآریم
چون در عَدَم آییم و سَر از یار بَرآریم ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۵۶٣ - گرت میل باشد که در پارسی
گرت میل باشد که در پارسی ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۴۶ - رزمنامه
می فروهل زکفای ترک و به یکسو نه چنگ عطار نیشابوری : آغاز کتاب
فی نعت الرسول صلی اللّه علیه و سلم
آنچه فرض دین نسل آدمست شمس مغربی : غزلیات
شماره ۲ - ز روی ذات بر افکن نقاب اسما را
ز روی ذات بر افکن نقاب اسما را سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۶۱ - ای فدای تو عز و جاه همه
ای فدای تو عز و جاه همه فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۱۹ - بدوست حال دل سوگوار را چه نویسم
بدوست حال دل سوگوار را چه نویسم خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۳۸ - الهی تا بنده را خواندی بنده در میان مردم تنهاست و تا گفتی بیا هفت اندام او شنواس
الهی تا بنده را خواندی بنده در میان مردم تنهاست و تا گفتی بیا هفت اندام او شنواست از آدمی چه آید قدر او پیداست کیسه تهی و باد پیماست، این کار پیش از آدم و حواست، و عطا بیش از خوف و رجاست اما آدمی بسبب دیدن مبتلاست، به ناز کسی است که از سبب دیدن رهاست و با خود به جفاست. شاه نعمتالله ولی : مثنویات
شماره ۳۳ - شخص و سایه دو نماید در نظر
شخص و سایه دو نماید در نظر اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۴۰ - عاشق که برفروخت چراغت ز داغ دل
عاشق که برفروخت چراغت ز داغ دل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۹۴ - ز سروقدتو شد شوره زار امکان سبز
ز سروقدتو شد شوره زار امکان سبز فردوسی : پادشاهی نوذر
بخش ۴ - سپیده چو از کوه سر برکشید
سپیده چو از کوه سر برکشید ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۶۰ - این دل که نگشت بر مرادی پیروز
این دل که نگشت بر مرادی پیروز سعدی : رباعیات
رباعی ۱۴۶ - گر دولت و بخت باشد و روزبهی
گر دولت و بخت باشد و روزبهی
غزل ۸۹ - می بیارید که ایام بهار است امروز
می بیارید که ایام بهار است امروز شاه نعمتالله ولی : مثنویات
شماره ۳۱ - ابتدا کردم به نام آن یکی
ابتدا کردم به نام آن یکی سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۱۳۷ - هر زمان از عشقت ای دلبر دل من خون شود
هر زمان از عشقت ای دلبر دل من خون شود کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۱۸ - امروز بحمدالله فارغ شدم از دشمن
امروز بحمدالله فارغ شدم از دشمن اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۲۴۲ - تا مهر تو در سینه نهان است مرا
تا مهر تو در سینه نهان است مرا امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۶۶۷ - مست می گردی ز خانه، بیش نافرمان مشو
مست می گردی ز خانه، بیش نافرمان مشو مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۸۲ - چون در عدم آییم و سر از یار برآریم
چون در عَدَم آییم و سَر از یار بَرآریم ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۵۶٣ - گرت میل باشد که در پارسی
گرت میل باشد که در پارسی ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۴۶ - رزمنامه
می فروهل زکفای ترک و به یکسو نه چنگ عطار نیشابوری : آغاز کتاب
فی نعت الرسول صلی اللّه علیه و سلم
آنچه فرض دین نسل آدمست شمس مغربی : غزلیات
شماره ۲ - ز روی ذات بر افکن نقاب اسما را
ز روی ذات بر افکن نقاب اسما را سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۶۱ - ای فدای تو عز و جاه همه
ای فدای تو عز و جاه همه فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۱۹ - بدوست حال دل سوگوار را چه نویسم
بدوست حال دل سوگوار را چه نویسم خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۳۸ - الهی تا بنده را خواندی بنده در میان مردم تنهاست و تا گفتی بیا هفت اندام او شنواس
الهی تا بنده را خواندی بنده در میان مردم تنهاست و تا گفتی بیا هفت اندام او شنواست از آدمی چه آید قدر او پیداست کیسه تهی و باد پیماست، این کار پیش از آدم و حواست، و عطا بیش از خوف و رجاست اما آدمی بسبب دیدن مبتلاست، به ناز کسی است که از سبب دیدن رهاست و با خود به جفاست. شاه نعمتالله ولی : مثنویات
شماره ۳۳ - شخص و سایه دو نماید در نظر
شخص و سایه دو نماید در نظر اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۴۰ - عاشق که برفروخت چراغت ز داغ دل
عاشق که برفروخت چراغت ز داغ دل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۹۴ - ز سروقدتو شد شوره زار امکان سبز
ز سروقدتو شد شوره زار امکان سبز فردوسی : پادشاهی نوذر
بخش ۴ - سپیده چو از کوه سر برکشید
سپیده چو از کوه سر برکشید ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۶۰ - این دل که نگشت بر مرادی پیروز
این دل که نگشت بر مرادی پیروز سعدی : رباعیات
رباعی ۱۴۶ - گر دولت و بخت باشد و روزبهی
گر دولت و بخت باشد و روزبهی