جامی : تحفةالاحرار
بخش ۳۲ - مقاله ششم در اشارت به زکات که سرمایه بالش مال و مالش نفس بخل سگال است
ای شده زندان درم مشت تو ملکالشعرای بهار : رباعیات
شماره ۳ - آزادی ماست اصل آبادی ما
آزادی ماست اصل آبادی ما جمالالدین عبدالرزاق : رباعیات
شماره ۶۲ - یک شهر همیکنند فریاد و نفیر
یک شهر همیکنند فریاد و نفیر شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۵۵ - جان ما با صحبت جانی خوش است
جان ما با صحبت جانی خوش است مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۳۹ - رفتم به کوی خواجه و گفتم که خواجه کو؟
رفتم به کوی خواجه و گفتم که خواجه کو؟ جامی : سبحةالابرار
بخش ۸۵ - عقد بیست و ششم در صدق که عبارت از آنست که ظاهر و باطن برابر بود و بلکه باطن از ظاهر خوبتر
ای گرو کرده زبان را به دروغ امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۳ - مهر بگشای لعل میگون را
مهر بگشای لعل میگون را امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۲۲ - ای ترا در دیده من جای خواب
ای ترا در دیده من جای خواب حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۵۷ - ای بی خبر ز دردِ دلِ مهرپرورم
ای بی خبر ز دردِ دلِ مهرپرورم افسر کرمانی : قصاید
شمارهٔ ۷۶ - آیت حُسن
عید است و شاه دلبران در بزم دل باشد مکین مولوی : غزلیات
غزل ۱۶۷۸ - من اگر نالم اگر عذر آرم
من اگر نالم اگر عذر آرم حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۷۱ - به گدایان نرسد شاه سواری کردن
به گدایان نرسد شاه سواری کردن عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شماره ۳۴ - چون عین بریدگی بود دوختنم
چون عین بریدگی بود دوختنم نهج البلاغه : خطبه ها
خطبه ديباج
و من خطبة له عليهالسلام في أركان الدين جامی : دفتر اول
بخش ۱۱۹ - قصه مفسدی که در تحصیل مشت های نفس حیله ای انگیخت که شیطان سوگند یاد کرد که هرگز این حیله به خاطر من خطور نکرده است
گشت پرباد مفسدی را بوق مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۵۷ - پیام کرد مرا بامداد بحر عسل
پیام کرد مرا بامداد بحر عسل جامی : لیلی و مجنون
بخش ۲۵ - خشم گرفتن پدر لیلی از مجنون به جهت آمدن وی به خانه همسایه لیلی و به دادخواهی به درگاه خلیفه رفتن و سوگند خود را که پیش ازین مذکور شد راست کردن
چون مانع دل رمیده مجنون نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۷۲ - اینکه ویران شده از سیل فنا خانه ماست
اینکه ویران شده از سیل فنا خانه ماست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۵ - گرفته در بر اندام تو سیم است
گرفته در بر اندام تو سیم است فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۷۱ - تا خانهٔ تقدیر بساط چمن آراست
تا خانهٔ تقدیر بساط چمن آراست
بخش ۳۲ - مقاله ششم در اشارت به زکات که سرمایه بالش مال و مالش نفس بخل سگال است
ای شده زندان درم مشت تو ملکالشعرای بهار : رباعیات
شماره ۳ - آزادی ماست اصل آبادی ما
آزادی ماست اصل آبادی ما جمالالدین عبدالرزاق : رباعیات
شماره ۶۲ - یک شهر همیکنند فریاد و نفیر
یک شهر همیکنند فریاد و نفیر شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۵۵ - جان ما با صحبت جانی خوش است
جان ما با صحبت جانی خوش است مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۳۹ - رفتم به کوی خواجه و گفتم که خواجه کو؟
رفتم به کوی خواجه و گفتم که خواجه کو؟ جامی : سبحةالابرار
بخش ۸۵ - عقد بیست و ششم در صدق که عبارت از آنست که ظاهر و باطن برابر بود و بلکه باطن از ظاهر خوبتر
ای گرو کرده زبان را به دروغ امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۳ - مهر بگشای لعل میگون را
مهر بگشای لعل میگون را امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۲۲ - ای ترا در دیده من جای خواب
ای ترا در دیده من جای خواب حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۵۷ - ای بی خبر ز دردِ دلِ مهرپرورم
ای بی خبر ز دردِ دلِ مهرپرورم افسر کرمانی : قصاید
شمارهٔ ۷۶ - آیت حُسن
عید است و شاه دلبران در بزم دل باشد مکین مولوی : غزلیات
غزل ۱۶۷۸ - من اگر نالم اگر عذر آرم
من اگر نالم اگر عذر آرم حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۷۱ - به گدایان نرسد شاه سواری کردن
به گدایان نرسد شاه سواری کردن عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شماره ۳۴ - چون عین بریدگی بود دوختنم
چون عین بریدگی بود دوختنم نهج البلاغه : خطبه ها
خطبه ديباج
و من خطبة له عليهالسلام في أركان الدين جامی : دفتر اول
بخش ۱۱۹ - قصه مفسدی که در تحصیل مشت های نفس حیله ای انگیخت که شیطان سوگند یاد کرد که هرگز این حیله به خاطر من خطور نکرده است
گشت پرباد مفسدی را بوق مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۵۷ - پیام کرد مرا بامداد بحر عسل
پیام کرد مرا بامداد بحر عسل جامی : لیلی و مجنون
بخش ۲۵ - خشم گرفتن پدر لیلی از مجنون به جهت آمدن وی به خانه همسایه لیلی و به دادخواهی به درگاه خلیفه رفتن و سوگند خود را که پیش ازین مذکور شد راست کردن
چون مانع دل رمیده مجنون نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۷۲ - اینکه ویران شده از سیل فنا خانه ماست
اینکه ویران شده از سیل فنا خانه ماست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۵ - گرفته در بر اندام تو سیم است
گرفته در بر اندام تو سیم است فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۷۱ - تا خانهٔ تقدیر بساط چمن آراست
تا خانهٔ تقدیر بساط چمن آراست
