نصرالله منشی : باب الملک و البراهمة
بخش ۱۶
ملک گفت:می خواهی تا مارا ملک تلقین کنی و کفایت مموه ومزور خود بر مردمان عرض دهی؟ گفت: سه تن بر خود گمان مهارت دارند و هنوز در مقام جهالت باشند: مطربی نوآموز که هرچند کوشد زخمه او باساز و الحان یآران نسازد و نیامیزد، و تمزیج زیر و بم، برابر، در صعود و نزول نشناسد، و نقاش بی تجربت که دعوی صورت گری پیوندد و رنگ آمیزی نداند؛ و شوخی بی مایه که در محافل لاف کارگزاری زند و چون در معرض مهمی آید از زیر دستان در چند و چگونه سفته خواهد. ازرقی هروی : رباعیات
شمارهٔ ۲۰
ای رای تو با ضمیر گردون شد جفت ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۶۷
یا رب به رسالت رسول الثقلین بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۳۸
گر آرزوی رستن از این دامگهکنید ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۲۰
گر غره به عمری به تبی برخیزد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۹۶۳
ای یار سفر کرده نیاید خبر از تو صفای اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۹
من تاجرم بدکه بازار خویشتن ملا احمد نراقی : باب چهارم
معالجه عملی مرض ریا
و اما علاج عملی ریا، آن است که خود را عادت دهد به پنهان داشتن عبادات و در هنگام عبادت، در به روی مردم ببندد همچنان که معاصی خود را از مردم پنهان می دارد تا دل او قانع شود به اطلاع خدا بر عبادات او، و نفس او دیگر خواهش آگاهی مردم را به اعمال او نکند. کمال خجندی : غزلیات
شمارهٔ ۵۱۵
مکن بیم که شمشیر رقیب ما بران باشد امیر معزی : قصاید
شمارهٔ ۱۹۷
ایا نوشته هنرنامهها فزون ز هزار رشیدالدین میبدی : ۴۷- سورة محمد
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ، اى اعلم خبرا یقینا ما علمته نظرا و استدلالا یا محمد آنچ بنظر و استدلال دانستهاى از توحید ما، بخبر نیز بدان و یقین باش که اللَّه یگانه و یکتاست. یگانه در ذات و یگانه در صفات، برى زعلات، مقدس از آفات، منزّه از حاجات، نامور پیش از نامبران، و راست نامتر از همه ناموران، خداى جهان و جهانیان، دارنده آفریدگان و فراخ بخشایش در دو جهان. سحاب اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۵۷
در حریم وصل تو از رشک کارم مشکل است عرفی شیرازی : غزلها
غزل شمارهٔ ۱۵۶
گر دل عنان فرصت از آغاز می گرفت اقبال لاهوری : رموز بیخودی
در معنی اینکه سیدة النساء فاطمة الزهراء اسوه کامله ایست برای نساء اسلام
مریم از یک نسبت عیسی عزیز بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۰۲۹
کو جهد که چون بوی گل از هوش خود افتم امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۴۷۵
مرا دل ده که من سنگی ندارم مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۸
رسید آن شه، رسید آن شه، بیارایید ایوان را ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۶
ای ز بی غمخواریت هردم دلم غمخواه تر ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۹
در هجرانم قرار میباید و نیست جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵۴
چشمت که ز خون ما شرابی است
بخش ۱۶
ملک گفت:می خواهی تا مارا ملک تلقین کنی و کفایت مموه ومزور خود بر مردمان عرض دهی؟ گفت: سه تن بر خود گمان مهارت دارند و هنوز در مقام جهالت باشند: مطربی نوآموز که هرچند کوشد زخمه او باساز و الحان یآران نسازد و نیامیزد، و تمزیج زیر و بم، برابر، در صعود و نزول نشناسد، و نقاش بی تجربت که دعوی صورت گری پیوندد و رنگ آمیزی نداند؛ و شوخی بی مایه که در محافل لاف کارگزاری زند و چون در معرض مهمی آید از زیر دستان در چند و چگونه سفته خواهد. ازرقی هروی : رباعیات
شمارهٔ ۲۰
ای رای تو با ضمیر گردون شد جفت ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۶۷
یا رب به رسالت رسول الثقلین بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۳۸
گر آرزوی رستن از این دامگهکنید ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۲۰
گر غره به عمری به تبی برخیزد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۹۶۳
ای یار سفر کرده نیاید خبر از تو صفای اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۹
من تاجرم بدکه بازار خویشتن ملا احمد نراقی : باب چهارم
معالجه عملی مرض ریا
و اما علاج عملی ریا، آن است که خود را عادت دهد به پنهان داشتن عبادات و در هنگام عبادت، در به روی مردم ببندد همچنان که معاصی خود را از مردم پنهان می دارد تا دل او قانع شود به اطلاع خدا بر عبادات او، و نفس او دیگر خواهش آگاهی مردم را به اعمال او نکند. کمال خجندی : غزلیات
شمارهٔ ۵۱۵
مکن بیم که شمشیر رقیب ما بران باشد امیر معزی : قصاید
شمارهٔ ۱۹۷
ایا نوشته هنرنامهها فزون ز هزار رشیدالدین میبدی : ۴۷- سورة محمد
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ، اى اعلم خبرا یقینا ما علمته نظرا و استدلالا یا محمد آنچ بنظر و استدلال دانستهاى از توحید ما، بخبر نیز بدان و یقین باش که اللَّه یگانه و یکتاست. یگانه در ذات و یگانه در صفات، برى زعلات، مقدس از آفات، منزّه از حاجات، نامور پیش از نامبران، و راست نامتر از همه ناموران، خداى جهان و جهانیان، دارنده آفریدگان و فراخ بخشایش در دو جهان. سحاب اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۵۷
در حریم وصل تو از رشک کارم مشکل است عرفی شیرازی : غزلها
غزل شمارهٔ ۱۵۶
گر دل عنان فرصت از آغاز می گرفت اقبال لاهوری : رموز بیخودی
در معنی اینکه سیدة النساء فاطمة الزهراء اسوه کامله ایست برای نساء اسلام
مریم از یک نسبت عیسی عزیز بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۰۲۹
کو جهد که چون بوی گل از هوش خود افتم امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۴۷۵
مرا دل ده که من سنگی ندارم مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۸
رسید آن شه، رسید آن شه، بیارایید ایوان را ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۶
ای ز بی غمخواریت هردم دلم غمخواه تر ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۹
در هجرانم قرار میباید و نیست جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵۴
چشمت که ز خون ما شرابی است
