سوزنی سمرقندی : غزلیات
شمارهٔ ۴ - عهد و وفا
ای شده عهد تو بر کینه و پیکار درست سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۱۲۷ - کارم ز درد عشق به مردن رسیده است
کارم ز درد عشق به مردن رسیده است سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۵۳ - قبضه بند
قبضه بند امرد نیارد هیچ کس را در نظر مجیرالدین بیلقانی : ملمعات
شماره ۲۷ - یا خلیلی اسقیانی یا خلیلی اسقیان
یا خلیلی اسقیانی یا خلیلی اسقیان امیر پازواری : چهاربیتیها
شماره ۱۲۰ - کیون بندگی، کین بیورد خنه واچین
کیون بندگی، کین بیورد خنه واچین مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۳۱ - هم اول کاش از کویت من افکار میرفتم
هم اول کاش از کویت من افکار میرفتم کلیم کاشانی : قطعات
شمارهٔ ۴۱ - تاریخ شهادت صلابت خان
دلا دیدیکه تیغ جور گردون اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۱۰ - آن تقوی ام که از همه کس احتراز بود
آن تقوی ام که از همه کس احتراز بود فضولی : غزلیات
شماره ۴۳ - چشم بگشادم ببالایت بلا دیدم ترا
چشم بگشادم ببالایت بلا دیدم ترا مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۸۸ - نه تاج و نه تخت و نه نگین خواهد ماند
نه تاج و نه تخت و نه نگین خواهد ماند سعیدا : غزلیات
شماره ۲۱ - مکن سؤال ز هر بی وفا وفای مرا
مکن سؤال ز هر بی وفا وفای مرا سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح تمغاج خان
ای جهانداری که داری بر جهانداران سری سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۷۰ - بنده مرحمت چشم سیاهت گردم
بنده مرحمت چشم سیاهت گردم طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۸۵ - هرگز بیاد ما زر و گوهر نمی رسد
هرگز بیاد ما زر و گوهر نمی رسد قاسم انوار : مثنویات
شمارهٔ ۸ - بیان واقعه دیدن امیر تیمور
برادر عزیز را سعادت ابدی مساعد باد و برضا و لقانا رسید،از دنیا مرواد، بالنبی وآله الامجاد روزی چندست که سلطان معشوق حقیقی از افق دل ربانی بر عاشقان کرشمهای عجب می کند،گاهی بغمزه تشریف میدهد وگاهی بغم تهدید و من می گویم،بیت : فضولی : غزلیات
شماره ۷۸ - شده ام بسته گیسوی شکن پر شکنت
شده ام بسته گیسوی شکن پر شکنت یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۵۳ - هر فیض که آب زندگانی بخشد
هر فیض که آب زندگانی بخشد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۵۳ - به دور خط رخسارت دو چندان گشت آه من
به دور خط رخسارت دو چندان گشت آه من اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۰۸ - داغ پنهان دلم هر دیده مشکل بنگرد
داغ پنهان دلم هر دیده مشکل بنگرد واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۱۲ - تا بگلشن را او با آن قد رعنا فتاد
تا بگلشن را او با آن قد رعنا فتاد
شمارهٔ ۴ - عهد و وفا
ای شده عهد تو بر کینه و پیکار درست سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۱۲۷ - کارم ز درد عشق به مردن رسیده است
کارم ز درد عشق به مردن رسیده است سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۵۳ - قبضه بند
قبضه بند امرد نیارد هیچ کس را در نظر مجیرالدین بیلقانی : ملمعات
شماره ۲۷ - یا خلیلی اسقیانی یا خلیلی اسقیان
یا خلیلی اسقیانی یا خلیلی اسقیان امیر پازواری : چهاربیتیها
شماره ۱۲۰ - کیون بندگی، کین بیورد خنه واچین
کیون بندگی، کین بیورد خنه واچین مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۳۱ - هم اول کاش از کویت من افکار میرفتم
هم اول کاش از کویت من افکار میرفتم کلیم کاشانی : قطعات
شمارهٔ ۴۱ - تاریخ شهادت صلابت خان
دلا دیدیکه تیغ جور گردون اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۱۰ - آن تقوی ام که از همه کس احتراز بود
آن تقوی ام که از همه کس احتراز بود فضولی : غزلیات
شماره ۴۳ - چشم بگشادم ببالایت بلا دیدم ترا
چشم بگشادم ببالایت بلا دیدم ترا مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۸۸ - نه تاج و نه تخت و نه نگین خواهد ماند
نه تاج و نه تخت و نه نگین خواهد ماند سعیدا : غزلیات
شماره ۲۱ - مکن سؤال ز هر بی وفا وفای مرا
مکن سؤال ز هر بی وفا وفای مرا سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح تمغاج خان
ای جهانداری که داری بر جهانداران سری سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۷۰ - بنده مرحمت چشم سیاهت گردم
بنده مرحمت چشم سیاهت گردم طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۸۵ - هرگز بیاد ما زر و گوهر نمی رسد
هرگز بیاد ما زر و گوهر نمی رسد قاسم انوار : مثنویات
شمارهٔ ۸ - بیان واقعه دیدن امیر تیمور
برادر عزیز را سعادت ابدی مساعد باد و برضا و لقانا رسید،از دنیا مرواد، بالنبی وآله الامجاد روزی چندست که سلطان معشوق حقیقی از افق دل ربانی بر عاشقان کرشمهای عجب می کند،گاهی بغمزه تشریف میدهد وگاهی بغم تهدید و من می گویم،بیت : فضولی : غزلیات
شماره ۷۸ - شده ام بسته گیسوی شکن پر شکنت
شده ام بسته گیسوی شکن پر شکنت یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۵۳ - هر فیض که آب زندگانی بخشد
هر فیض که آب زندگانی بخشد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۵۳ - به دور خط رخسارت دو چندان گشت آه من
به دور خط رخسارت دو چندان گشت آه من اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۰۸ - داغ پنهان دلم هر دیده مشکل بنگرد
داغ پنهان دلم هر دیده مشکل بنگرد واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۱۲ - تا بگلشن را او با آن قد رعنا فتاد
تا بگلشن را او با آن قد رعنا فتاد