خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات شمارهٔ ۲۵۰
الهی نه نیستم نه هستم نه بریدم نه پیوستم نه به خود بیان بستم، لطیفه ای بودم، از آن مستم، اکنون زیر سنگ است دستم.
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۸۲
دیدهٔ ما چو روی او بیند
عرفی شیرازی : غزلها
غزل شمارهٔ ۲۲۸
اهل وفا که آتش ما تیز می کنند
حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۷۰۱
آن را که گمان شود یقینش
صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۲۳۵
عندلیب ما ندارد تاب استغنای گل
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۲۹
جانی که خلاص از شب هجران تو کردم
جامی : دفتر اول
بخش ۸۰ - اشارة الی بعض بطون قوله تعالی انا عرضناالأمانة علی السموات و الارض و الجبال فابین ان یحملنها و اشفقن منها و حملهاالانسان انه کان ظلوما جهولا
هیچ موجود نیست در عالم
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۵۶۵
دست جرأت دیدم آخر مغتنم در آستین
سلیم تهرانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۳۳
خوبرویان را سری با عاشقان پیر نیست
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۱
سروی که ازو و حور و پری بار برند اوست
مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۷۶
خسروانی که فتنه‌ای چینید
جلال‌الدین تاج اصفهانی : جلال‌الدین تاج اصفهانی
رنگ های طبیعت
در گلستان از طبیعت
امام خمینی : غزلیات
در همای دوست
من در هوای دوست، گذشتم ز جان خویش
صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۷۹۸
بیان شوق به تیغ زبان میسر نیست
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۷۰۶
حیرت دمیده‌ام گل داغم بهانه‌ای‌ست
اوحدی مراغه‌ای : جام جم
در صفت ارشاد پیر
اول استاد، پس گهر سفتن
همام تبریزی : مفردات
شمارهٔ ۱۷
حالی که به صد زبان بیان نتوان کرد
امام خمینی : غزلیات
طریق عشق
فراق آمد و از دیدگان، فروغ ربود
رشیدالدین میبدی : ۲۰- سورة طه- مکیّة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی» (۵) گفت خداوند من فراخ بگشاى دل من.
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۳۱۳
نه خط شناس امیدم نه درس محرم بیم