نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۷۸ - ای زلف ز بسکه خود پریشانی
ای زلف ز بسکه خود پریشانی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۴۷ - وصلش نماند و تلخی زهر فراق ماند
وصلش نماند و تلخی زهر فراق ماند قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲۷ - در مدح مقر بالخاقان معتمدالدوله منوچهرخان فرماید
ماه من ماند به سر و ار سرو جولان داشتی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۵۱۳ - آنروز که پیدایی ما را اثری بود
آنروز که پیدایی ما را اثری بود نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۴۳ - حالی نداد روی ز درس ادب مرا
حالی نداد روی ز درس ادب مرا ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧١٨ - بر فلک دل منه ار بوی خرد یافته ئی
بر فلک دل منه ار بوی خرد یافته ئی کمال خجندی : مقطعات
شماره ۹۲ - ای طالب معانی در شاعری ز هر در
ای طالب معانی در شاعری ز هر در قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۰۰ - دوش بر خاک درت عرض جبین میکردم
دوش بر خاک درت عرض جبین میکردم قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۲۰ - من نمیگویم به چشمم نه قدم، یا بر زمین
من نمیگویم به چشمم نه قدم، یا بر زمین الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۷۳ - بردن حارث معلون آن دو طفل را از بهر کشتن به کنار فرات
ستمکار حارث کمندی به دست خاقانی : قطعات
شماره ۷ - ای در برگزیده که غواص کردهای
ای در برگزیده که غواص کردهای حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۵۱ - عشق چون ره بزند عقل چه تدبیر کند
عشق چون ره بزند عقل چه تدبیر کند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۴۲ - ای که چون گل خنده بر اوضاع عالم می زنی
ای که چون گل خنده بر اوضاع عالم می زنی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۲۷۸ - ز هستی قطعکن گر میل راحت در نمود آمد
ز هستی قطعکن گر میل راحت در نمود آمد محتشم کاشانی : ترکیببندها
شمارهٔ ۳ - من نتایج افکاره فی مرثیهاخیهالصاحب الاجل الاکرام خواجه عبدالغنی
ستیزه گر فلکا از جفا و جور تو داد شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۵۸ - گر یار غنا دهد غنا دوست تر است
گر یار غنا دهد غنا دوست تر است سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۱۹ - دل پی دلدار رفت و دیده چو این حال دید
دل پی دلدار رفت و دیده چو این حال دید فخرالدین عراقی : آغاز کتاب
سبب نظم کتاب
جان من چون به عالم دل شد قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۶ - در ستایش جناب جلالت مآب صدراعظم گوید
ای بت سیمین بناگوش ای به تن چون سیم خام محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۲۲ - آه از آن لحظه که مجلس به غضب در شکند
آه از آن لحظه که مجلس به غضب در شکند
شماره ۷۸ - ای زلف ز بسکه خود پریشانی
ای زلف ز بسکه خود پریشانی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۴۷ - وصلش نماند و تلخی زهر فراق ماند
وصلش نماند و تلخی زهر فراق ماند قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲۷ - در مدح مقر بالخاقان معتمدالدوله منوچهرخان فرماید
ماه من ماند به سر و ار سرو جولان داشتی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۵۱۳ - آنروز که پیدایی ما را اثری بود
آنروز که پیدایی ما را اثری بود نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۴۳ - حالی نداد روی ز درس ادب مرا
حالی نداد روی ز درس ادب مرا ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧١٨ - بر فلک دل منه ار بوی خرد یافته ئی
بر فلک دل منه ار بوی خرد یافته ئی کمال خجندی : مقطعات
شماره ۹۲ - ای طالب معانی در شاعری ز هر در
ای طالب معانی در شاعری ز هر در قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۰۰ - دوش بر خاک درت عرض جبین میکردم
دوش بر خاک درت عرض جبین میکردم قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۲۰ - من نمیگویم به چشمم نه قدم، یا بر زمین
من نمیگویم به چشمم نه قدم، یا بر زمین الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۷۳ - بردن حارث معلون آن دو طفل را از بهر کشتن به کنار فرات
ستمکار حارث کمندی به دست خاقانی : قطعات
شماره ۷ - ای در برگزیده که غواص کردهای
ای در برگزیده که غواص کردهای حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۵۱ - عشق چون ره بزند عقل چه تدبیر کند
عشق چون ره بزند عقل چه تدبیر کند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۴۲ - ای که چون گل خنده بر اوضاع عالم می زنی
ای که چون گل خنده بر اوضاع عالم می زنی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۲۷۸ - ز هستی قطعکن گر میل راحت در نمود آمد
ز هستی قطعکن گر میل راحت در نمود آمد محتشم کاشانی : ترکیببندها
شمارهٔ ۳ - من نتایج افکاره فی مرثیهاخیهالصاحب الاجل الاکرام خواجه عبدالغنی
ستیزه گر فلکا از جفا و جور تو داد شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۵۸ - گر یار غنا دهد غنا دوست تر است
گر یار غنا دهد غنا دوست تر است سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۱۹ - دل پی دلدار رفت و دیده چو این حال دید
دل پی دلدار رفت و دیده چو این حال دید فخرالدین عراقی : آغاز کتاب
سبب نظم کتاب
جان من چون به عالم دل شد قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۶ - در ستایش جناب جلالت مآب صدراعظم گوید
ای بت سیمین بناگوش ای به تن چون سیم خام محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۲۲ - آه از آن لحظه که مجلس به غضب در شکند
آه از آن لحظه که مجلس به غضب در شکند
