جامی : لیلی و مجنون
بخش ۱۵ - شنیدن مجنون شوهر کردن لیلی را
طبال سرای این عروسی سعدی : غزلیات
غزل ۴ - اگر تو فارغی از حال دوستان یارا
اگر تو فارغی از حال دوستان یارا ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۶۴ - از یک مضمون عربی
چون همه درکینه با من چرخ نیلیرنگ شد فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۸۰ - دوش زلف سیهت بندهنوازیها کرد
دوش زلف سیهت بندهنوازیها کرد طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۵۶ - دل سوخت از شتاب و بدلبر نمی رسد
دل سوخت از شتاب و بدلبر نمی رسد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۲۵ - خاک درت به چشم من از صد چمن به است
خاک درت به چشم من از صد چمن به است صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۹ - از آن ندیده کسی آفتاب روی تو را
از آن ندیده کسی آفتاب روی تو را جامی : دفتر دوم
بخش ۶۵ - قصه ملاقات ذوالنون مصری قدس الله تعالی سره در حرم مکه با آن کنیزک و مقالات ایشان با یکدیگر
لقمه ماهی فنا ذوالنون سعدی : رباعیات
رباعی ۸۰ - ای دست جفای تو چو زلف تو دراز
ای دست جفای تو چو زلف تو دراز نهج البلاغه : حکمت ها
بی ارزشی دنیا
وَ قَالَ عليهالسلام وَ اَللَّهِ لَدُنْيَاكُمْ هَذِهِ أَهْوَنُ فِي عَيْنِي مِنْ عِرَاقِ خِنْزِيرٍ فِي يَدِ مَجْذُومٍ ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۶۲ - معلم و شاگرد
ادیبی زبان در طلاقت زبون جامی : سبحةالابرار
بخش ۴۷ - حکایت عیاری که در زیر چوب شحنه چندان دندان فشرد که درم سیم در زیر دندان وی پاره پاره شد و دینار صبر وی درست بیرون آمد
شحنه ای گفت که عیاری را ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۵۰ - گل پیشرس
به ماه سفندار یک سال شید صفی علیشاه : رباعیات
شماره ۱۸ - از سر علی که جز علی آگاه است
از سر علی که جز علی آگاه است فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۴۶ - هر که را که بخت، دیده میدهد، در رخ تو بیننده میکند
هر که را که بخت، دیده میدهد، در رخ تو بیننده میکند ملکالشعرای بهار : مسمطات
مسمط موشح (در دو معنای متضاد: در ظاهر موافقت با جمهوری، از برداشتن کلمات اول سه مصرع اول هر بند با مصرع چهارم غزلی در مخالفت)
جمهوری -ایران چو بود عزت احرار امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۹ - صبا نو کرد باغ و بوستان را
صبا نو کرد باغ و بوستان را سعدی : قطعات
شماره ۱۱۷ - ظاهرا در مدح صاحب دیوان است
به سمع خواجه رسانید اگر مجال بود امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۹۳ - دلبرا، عمریست تا من دوست می دارم ترا
دلبرا، عمریست تا من دوست می دارم ترا سعدی : رباعیات
رباعی ۱۲۱ - ای دست تو آتش زده در خرمن من
ای دست تو آتش زده در خرمن من
بخش ۱۵ - شنیدن مجنون شوهر کردن لیلی را
طبال سرای این عروسی سعدی : غزلیات
غزل ۴ - اگر تو فارغی از حال دوستان یارا
اگر تو فارغی از حال دوستان یارا ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۶۴ - از یک مضمون عربی
چون همه درکینه با من چرخ نیلیرنگ شد فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۸۰ - دوش زلف سیهت بندهنوازیها کرد
دوش زلف سیهت بندهنوازیها کرد طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۵۶ - دل سوخت از شتاب و بدلبر نمی رسد
دل سوخت از شتاب و بدلبر نمی رسد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۲۵ - خاک درت به چشم من از صد چمن به است
خاک درت به چشم من از صد چمن به است صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۹ - از آن ندیده کسی آفتاب روی تو را
از آن ندیده کسی آفتاب روی تو را جامی : دفتر دوم
بخش ۶۵ - قصه ملاقات ذوالنون مصری قدس الله تعالی سره در حرم مکه با آن کنیزک و مقالات ایشان با یکدیگر
لقمه ماهی فنا ذوالنون سعدی : رباعیات
رباعی ۸۰ - ای دست جفای تو چو زلف تو دراز
ای دست جفای تو چو زلف تو دراز نهج البلاغه : حکمت ها
بی ارزشی دنیا
وَ قَالَ عليهالسلام وَ اَللَّهِ لَدُنْيَاكُمْ هَذِهِ أَهْوَنُ فِي عَيْنِي مِنْ عِرَاقِ خِنْزِيرٍ فِي يَدِ مَجْذُومٍ ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۶۲ - معلم و شاگرد
ادیبی زبان در طلاقت زبون جامی : سبحةالابرار
بخش ۴۷ - حکایت عیاری که در زیر چوب شحنه چندان دندان فشرد که درم سیم در زیر دندان وی پاره پاره شد و دینار صبر وی درست بیرون آمد
شحنه ای گفت که عیاری را ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۵۰ - گل پیشرس
به ماه سفندار یک سال شید صفی علیشاه : رباعیات
شماره ۱۸ - از سر علی که جز علی آگاه است
از سر علی که جز علی آگاه است فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۴۶ - هر که را که بخت، دیده میدهد، در رخ تو بیننده میکند
هر که را که بخت، دیده میدهد، در رخ تو بیننده میکند ملکالشعرای بهار : مسمطات
مسمط موشح (در دو معنای متضاد: در ظاهر موافقت با جمهوری، از برداشتن کلمات اول سه مصرع اول هر بند با مصرع چهارم غزلی در مخالفت)
جمهوری -ایران چو بود عزت احرار امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۹ - صبا نو کرد باغ و بوستان را
صبا نو کرد باغ و بوستان را سعدی : قطعات
شماره ۱۱۷ - ظاهرا در مدح صاحب دیوان است
به سمع خواجه رسانید اگر مجال بود امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۹۳ - دلبرا، عمریست تا من دوست می دارم ترا
دلبرا، عمریست تا من دوست می دارم ترا سعدی : رباعیات
رباعی ۱۲۱ - ای دست تو آتش زده در خرمن من
ای دست تو آتش زده در خرمن من
