رشیدالدین میبدی : ۷۲- سورة الجن- مکیة
النوبة الثانیة
این سورة الجنّ بیست و هشت آیت است، دویست و سى و پنج کلمت و هشتصد و هفتاد حرف. جمله به مکه فرود آمد باجماع مفسّران. و درین سوره از ناسخ و منسوخ چیزى نیست. و در فضیلت سوره ابى کعب روایت کند از مصطفى (ص)، گفتا: «هر که سورة الجنّ برخواند اللَّه تعالى او را ثواب آزاد کردن بردگان دهد، بعدد هر پریى که به محمد بگروید. و بعدد هر پرى که بنگروید باو. صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۸۹۷
در سر زینت خودآرا می رود آخر سرش صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۸۹۶
خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برش صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۸۹۵
هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدش سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۲۰۱
ای سنایی به گرد شرک مپوی ابن یمین فَرومَدی : ترکیبات
شمارهٔ ۴ - وله ایضاً مخمس
در عشق تو ایصنم چنانم اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۲۶۹
سینه ایصوفی اگر صاف است چو آیینه ات امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۴۹۴
باد آمد و بویی زنگارم نرسانید عطار نیشابوری : حکایت باز
حکایت پادشاهی که سیب بر سر غلام خود میگذاشت و آن را نشانه میگرفت
پادشاهی بود بس عالی گهر صفایی جندقی : غزلیات
شمارهٔ ۲۴۱
به دستی برد از جا پای صبرم شوق دیدارش ملکالشعرای بهار : اشعار محلی
شمارهٔ ۸ - غزل
بالای نقره زلف سیارکله پا مکن طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۳۴۴
آیینه از رخ تو گل تازه می کشد اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۹۷
دلیل شوق به رهزن درست پیمان است ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۵۴ - قطعهٔ هندی
بنگر برنج را که به چندین حقارتش حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۱
دوش برقع ز روی باز انداخت حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۴
بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۰۸۵
روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشت خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۴۴ - در ذم غرور به مال
مشو خاقانیا مغرور دولت فریدون مشیری : ابر و کوچه
ناقوس نیلوفر
کودک زیبای زرین موی صبح، شیر می نوشد ز پستان سحر، فرخی یزدی : رباعیات
شمارهٔ ۲۳۷
خیزید و چو شیر شرزه اقدام کنید
النوبة الثانیة
این سورة الجنّ بیست و هشت آیت است، دویست و سى و پنج کلمت و هشتصد و هفتاد حرف. جمله به مکه فرود آمد باجماع مفسّران. و درین سوره از ناسخ و منسوخ چیزى نیست. و در فضیلت سوره ابى کعب روایت کند از مصطفى (ص)، گفتا: «هر که سورة الجنّ برخواند اللَّه تعالى او را ثواب آزاد کردن بردگان دهد، بعدد هر پریى که به محمد بگروید. و بعدد هر پرى که بنگروید باو. صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۸۹۷
در سر زینت خودآرا می رود آخر سرش صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۸۹۶
خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برش صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۸۹۵
هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدش سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۲۰۱
ای سنایی به گرد شرک مپوی ابن یمین فَرومَدی : ترکیبات
شمارهٔ ۴ - وله ایضاً مخمس
در عشق تو ایصنم چنانم اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۲۶۹
سینه ایصوفی اگر صاف است چو آیینه ات امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۴۹۴
باد آمد و بویی زنگارم نرسانید عطار نیشابوری : حکایت باز
حکایت پادشاهی که سیب بر سر غلام خود میگذاشت و آن را نشانه میگرفت
پادشاهی بود بس عالی گهر صفایی جندقی : غزلیات
شمارهٔ ۲۴۱
به دستی برد از جا پای صبرم شوق دیدارش ملکالشعرای بهار : اشعار محلی
شمارهٔ ۸ - غزل
بالای نقره زلف سیارکله پا مکن طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۳۴۴
آیینه از رخ تو گل تازه می کشد اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۹۷
دلیل شوق به رهزن درست پیمان است ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۵۴ - قطعهٔ هندی
بنگر برنج را که به چندین حقارتش حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۱
دوش برقع ز روی باز انداخت حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۴
بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۰۸۵
روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشت خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۴۴ - در ذم غرور به مال
مشو خاقانیا مغرور دولت فریدون مشیری : ابر و کوچه
ناقوس نیلوفر
کودک زیبای زرین موی صبح، شیر می نوشد ز پستان سحر، فرخی یزدی : رباعیات
شمارهٔ ۲۳۷
خیزید و چو شیر شرزه اقدام کنید
