امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۱۰ - زهی رسم بناگوشت گل اندر سبزه پروردن
زهی رسم بناگوشت گل اندر سبزه پروردن امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۹۹ - زاهد ما دوش باز در ره بت پا نهاد
زاهد ما دوش باز در ره بت پا نهاد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۷ - ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا
ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۵۵۸ - سر داده ای و بند نهانی نهاده ای
سر داده ای و بند نهانی نهاده ای صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۶ - چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟
چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟ امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۴ - از آن لب می وزد بویی و بوی خون ناب است این
از آن لب می وزد بویی و بوی خون ناب است این صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۱ - شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا
شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۰ - ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا
ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضا
رفیق مهربان و یار همدم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۹ - ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا
ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۵ - غبار مشک می خیزد، ندانم تا چه باد است این؟
غبار مشک می خیزد، ندانم تا چه باد است این؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۹ - چو تار چنگ، فلک چون نمی نواخت مرا
چو تار چنگ، فلک چون نمی نواخت مرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۸ - به خنده ای بنواز این دل خراب مرا
به خنده ای بنواز این دل خراب مرا مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۷۷ - گر جمله برفتند نگارا تو مرو
گر جمله برفتند نگارا تو مرو امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۹ - بهار آمد، ولی سرو گلستان چون توان کردن
بهار آمد، ولی سرو گلستان چون توان کردن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۷ - گداخت دیدن آن روی بی نقاب مرا
گداخت دیدن آن روی بی نقاب مرا امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۷ - شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این
شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۹۹ - مرا بین کاندرین حالت سر و سامان نمی خواهم
مرا بین کاندرین حالت سر و سامان نمی خواهم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۶ - مکن به غنچه گره نوبهار عالم را
مکن به غنچه گره نوبهار عالم را وحشی بافقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - قصیده
چه در گوش گل گفت باد خزانی
شماره ۱۵۱۰ - زهی رسم بناگوشت گل اندر سبزه پروردن
زهی رسم بناگوشت گل اندر سبزه پروردن امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۹۹ - زاهد ما دوش باز در ره بت پا نهاد
زاهد ما دوش باز در ره بت پا نهاد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۷ - ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا
ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۵۵۸ - سر داده ای و بند نهانی نهاده ای
سر داده ای و بند نهانی نهاده ای صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۶ - چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟
چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟ امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۴ - از آن لب می وزد بویی و بوی خون ناب است این
از آن لب می وزد بویی و بوی خون ناب است این صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۱ - شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا
شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۰ - ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا
ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضا
رفیق مهربان و یار همدم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۹ - ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا
ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۵ - غبار مشک می خیزد، ندانم تا چه باد است این؟
غبار مشک می خیزد، ندانم تا چه باد است این؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۹ - چو تار چنگ، فلک چون نمی نواخت مرا
چو تار چنگ، فلک چون نمی نواخت مرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۸ - به خنده ای بنواز این دل خراب مرا
به خنده ای بنواز این دل خراب مرا مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۷۷ - گر جمله برفتند نگارا تو مرو
گر جمله برفتند نگارا تو مرو امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۹ - بهار آمد، ولی سرو گلستان چون توان کردن
بهار آمد، ولی سرو گلستان چون توان کردن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۷ - گداخت دیدن آن روی بی نقاب مرا
گداخت دیدن آن روی بی نقاب مرا امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۷ - شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این
شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۹۹ - مرا بین کاندرین حالت سر و سامان نمی خواهم
مرا بین کاندرین حالت سر و سامان نمی خواهم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۶ - مکن به غنچه گره نوبهار عالم را
مکن به غنچه گره نوبهار عالم را وحشی بافقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - قصیده
چه در گوش گل گفت باد خزانی