رشیدالدین میبدی : ۱۶- سورة النحل- مکیه
۳ - النوبة الاولى
«وَ قِیلَ لِلَّذِینَ اتَّقَوْا» گفتند متّقیان را که از شرک بپرهیزیدند، «ما ذا أَنْزَلَ رَبُّکُمْ» چه چیزست که فرو فرستاد خداوند شما، «قالُوا خَیْراً» همه نیک گفتند، «لِلَّذِینَ أَحْسَنُوا فِی هذِهِ الدُّنْیا حَسَنَةٌ» ایشانراست که نیکویى کردند در این جهان نیکوى، «وَ لَدارُ الْآخِرَةِ خَیْرٌ» و سراى آن جهان باز به، «وَ لَنِعْمَ دارُ الْمُتَّقِینَ (۳۰) جَنَّاتُ عَدْنٍ» و نیک سرایست پرهیزکاران را امام سجاد علیهالسلام : رساله حقوق
حق برادر
و اما حق اخيك فتعلم انه يدك التى تبسطها و ظهرك الذى تلتجى ، اليه و عزك الذى تعتمد عليه و قوتك التى تصول بها فلا تتخذه سلاحا على معصية الله ولا عدة للظلم بحق الله و لاتدع نصرته على نفسه و معونته على عدوه والحول بينه و بين شياطينه و تاءدية النصيحة اليه و الاقبال عليه فى الله ، فان انقاد لربه و احسن الاجابة و الا فليكن الله آثر عندك و اكرم عليك منه جامی : دفتر دوم
بخش ۴۷ - قصه عاشق شدن آن دختر ترسا بر آن جوان مسلمان و در مفارقت وی بر بستر مرگ افتادن و جان دادن
از صف صوفیان سبک سیری ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۳۳
از کینهور مرد پادشاه (صاحبنفوذ) دور باش. جامی : سبحةالابرار
بخش ۱۰۹ - عقد سی و چهارم در سماع که از خود گذشتن است و آستین بر خلق افشاندن نه گرد خود گشتن و از خدای بازماندن
ای درین خوابگه بی خبران آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۷۱ - درده خبری بما هم امشب
درده خبری بما هم امشب ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۷۸ - زبان سرخ
درست گوی و به هنگام گوی و نیکوگوی فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۲ - دوش به خواب دیدهام روی ندیدهٔ تو را
دوش به خواب دیدهام روی ندیدهٔ تو را سعدی : رباعیات
رباعی ۳۶ - کس نیست که غم از دل ما داند برد
کس نیست که غم از دل ما داند برد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۹۵ - مگسل ز یار و بر سر عهد نخست باش
مگسل ز یار و بر سر عهد نخست باش مفاتیح الجنان : فضیلت و اعمال ماه شعبان
فضیلت و اعمال مشترکه ماه شعبان
آگاه باش که شعبان ماه بسیار برجسته و عالی رتبه ای است و به سید انبیاء انتساب دارد و آن حضرت همه ی این ماه را روزه می گرفت و روزه آن را به ماه رمضان وصل می کرد و می فرمود: شعبان ماه من است، هرکه یک روز از این ماه را روزه بدارد، بهشت بر او واجب می شود. زرتشت : ویسپرد
کرده پنجم
ای امشا سپندان ! آماده م که شما را زوت ، ستاینده ، خواننده ، پرستنده ، چاووش و سرود خوان باشم . اینک ستایش و نیایش و خشنودی و آفرین ، شما - امشاسپندان - را باد ! اینک ، بهروزی و خشنودی رد و اشونی و پیروزی و خوشی روان ،سوشیانتهای ما را باد! ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۹۰ - نیکنامی
چون برکههای دشت عرب دان تو حال خلق نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۱۰۰ - در یاد کردن دوره زندگی پس از مرگ
دگر ره گفت بعد از زندگانی سعدی : قطعات
شماره ۱۶۳ - خطاب حاکم عادل مثال بارانست
خطاب حاکم عادل مثال بارانست امام سجاد علیهالسلام : صحیفه سجادیه
دعای ۱ ) دعا در توحید و ستایش حقتعالی
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا ابْتَدَأَ بِالدُّعَاءِ بَدَأَ بِالتَّحْمِيدِ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الثَّنَاءِ عَلَيْهِ ، فَقَالَ ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۸۳ - جوابی به قطعه محمود فرخ
بهار قطعهٔ فرخ شنید وخرم گشت مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۰۰ - ای گاه عتاب خوی بدساز تو خوش
ای گاه عتاب خوی بدساز تو خوش ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۷۶ - باز پیمان بست دل با دلبری پیمان گسل
باز پیمان بست دل با دلبری پیمان گسل جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۰۴ - نه همین پیچد به خود از شوق رویت موی تو
نه همین پیچد به خود از شوق رویت موی تو
۳ - النوبة الاولى
«وَ قِیلَ لِلَّذِینَ اتَّقَوْا» گفتند متّقیان را که از شرک بپرهیزیدند، «ما ذا أَنْزَلَ رَبُّکُمْ» چه چیزست که فرو فرستاد خداوند شما، «قالُوا خَیْراً» همه نیک گفتند، «لِلَّذِینَ أَحْسَنُوا فِی هذِهِ الدُّنْیا حَسَنَةٌ» ایشانراست که نیکویى کردند در این جهان نیکوى، «وَ لَدارُ الْآخِرَةِ خَیْرٌ» و سراى آن جهان باز به، «وَ لَنِعْمَ دارُ الْمُتَّقِینَ (۳۰) جَنَّاتُ عَدْنٍ» و نیک سرایست پرهیزکاران را امام سجاد علیهالسلام : رساله حقوق
حق برادر
و اما حق اخيك فتعلم انه يدك التى تبسطها و ظهرك الذى تلتجى ، اليه و عزك الذى تعتمد عليه و قوتك التى تصول بها فلا تتخذه سلاحا على معصية الله ولا عدة للظلم بحق الله و لاتدع نصرته على نفسه و معونته على عدوه والحول بينه و بين شياطينه و تاءدية النصيحة اليه و الاقبال عليه فى الله ، فان انقاد لربه و احسن الاجابة و الا فليكن الله آثر عندك و اكرم عليك منه جامی : دفتر دوم
بخش ۴۷ - قصه عاشق شدن آن دختر ترسا بر آن جوان مسلمان و در مفارقت وی بر بستر مرگ افتادن و جان دادن
از صف صوفیان سبک سیری ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۳۳
از کینهور مرد پادشاه (صاحبنفوذ) دور باش. جامی : سبحةالابرار
بخش ۱۰۹ - عقد سی و چهارم در سماع که از خود گذشتن است و آستین بر خلق افشاندن نه گرد خود گشتن و از خدای بازماندن
ای درین خوابگه بی خبران آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۷۱ - درده خبری بما هم امشب
درده خبری بما هم امشب ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۷۸ - زبان سرخ
درست گوی و به هنگام گوی و نیکوگوی فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۲ - دوش به خواب دیدهام روی ندیدهٔ تو را
دوش به خواب دیدهام روی ندیدهٔ تو را سعدی : رباعیات
رباعی ۳۶ - کس نیست که غم از دل ما داند برد
کس نیست که غم از دل ما داند برد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۹۵ - مگسل ز یار و بر سر عهد نخست باش
مگسل ز یار و بر سر عهد نخست باش مفاتیح الجنان : فضیلت و اعمال ماه شعبان
فضیلت و اعمال مشترکه ماه شعبان
آگاه باش که شعبان ماه بسیار برجسته و عالی رتبه ای است و به سید انبیاء انتساب دارد و آن حضرت همه ی این ماه را روزه می گرفت و روزه آن را به ماه رمضان وصل می کرد و می فرمود: شعبان ماه من است، هرکه یک روز از این ماه را روزه بدارد، بهشت بر او واجب می شود. زرتشت : ویسپرد
کرده پنجم
ای امشا سپندان ! آماده م که شما را زوت ، ستاینده ، خواننده ، پرستنده ، چاووش و سرود خوان باشم . اینک ستایش و نیایش و خشنودی و آفرین ، شما - امشاسپندان - را باد ! اینک ، بهروزی و خشنودی رد و اشونی و پیروزی و خوشی روان ،سوشیانتهای ما را باد! ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۹۰ - نیکنامی
چون برکههای دشت عرب دان تو حال خلق نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۱۰۰ - در یاد کردن دوره زندگی پس از مرگ
دگر ره گفت بعد از زندگانی سعدی : قطعات
شماره ۱۶۳ - خطاب حاکم عادل مثال بارانست
خطاب حاکم عادل مثال بارانست امام سجاد علیهالسلام : صحیفه سجادیه
دعای ۱ ) دعا در توحید و ستایش حقتعالی
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا ابْتَدَأَ بِالدُّعَاءِ بَدَأَ بِالتَّحْمِيدِ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الثَّنَاءِ عَلَيْهِ ، فَقَالَ ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۸۳ - جوابی به قطعه محمود فرخ
بهار قطعهٔ فرخ شنید وخرم گشت مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۰۰ - ای گاه عتاب خوی بدساز تو خوش
ای گاه عتاب خوی بدساز تو خوش ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۷۶ - باز پیمان بست دل با دلبری پیمان گسل
باز پیمان بست دل با دلبری پیمان گسل جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۰۴ - نه همین پیچد به خود از شوق رویت موی تو
نه همین پیچد به خود از شوق رویت موی تو