احمد شاملو : مدایح بیصله
انديشيدن...
اندیشیدن نصرالله منشی : باب برزویه الطبیب
بخش ۱۲ - و پس از بلوغ غم مال و فرزند و، اندوه آزو شره و، خطر کسب و طلب در میان آید. و با این همه چهار دشمن متضاد از طبایع با وی همراه بل هم خواب، و آفات عارضی
و پس از بلوغ غم مال و فرزند و، اندوه آزو شره و، خطر کسب و طلب در میان آید. و با این همه چهار دشمن متضاد از طبایع با وی همراه بل هم خواب، و آفات عارضی چون مار و کژدم و سباع و گرما وسرما و باد و باران و برف و هدم و فتک و زهر و سیل و صواعق در کمین، و عذاب پیری و ضعف آن - اگر بدان منزلت بتواند رسید - با همه راجح، و قصد خصمان و بدسگالی دشمنان بر اثر، وانگاه خود که از این معانی هیچ نیستی و با او شرایط موکد و عهود مستحکم رفتستی که بسلامت خواهد زیست فکرت آن ساعت که میاد اجل فراز آید و دوستان و اهل و فرزندان را بدرود باید کرد وش ربتهای تلخ که آن روز تجرع افتد واجب کند که محبت دنیا را بردلها سرد گرداند، هیچ خردمند تضییع عمر در طلب آن جایز نشمرد. چه بزرگ جنونی و عظیم غبنی را بفانی و دایمی را بزایلی فروختن، و جان پاک را فدای تن نجس داشتن. صفی علیشاه : رباعیات
شماره ۱۲۶ - الله که کافی المهمات توئی
الله که کافی المهمات توئی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۶۱ - ای که می گوئی که هستم از منی
ای که می گوئی که هستم از منی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۷۸ - مرنجان جان باقی را برای این تن فانی
مرنجان جان باقی را برای این تن فانی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۷۵ - جام گیتی نمای ما انسان
جام گیتی نمای ما انسان فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۵۹ - هر آن دلرا که با یاریست خوئی
هر آن دلرا که با یاریست خوئی ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۶۴ - سر برافراخت بر سپهر برین
سر برافراخت بر سپهر برین اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۱۴ - آنها که به تقلید عبارات کنند
آنها که به تقلید عبارات کنند اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۳۷ - ای دوست تو در جوال افسانه مباش
ای دوست تو در جوال افسانه مباش سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۲۰ - از بهار وصلم امشب جیب و دامان پر گل است
از بهار وصلم امشب جیب و دامان پر گل است شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۸۴۴ - نقش بندی می کند هر دم خیالش در نظر
نقش بندی می کند هر دم خیالش در نظر ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شماره ۴۹ - نگویم حال خود از حال من گوبی خبر باشد
نگویم حال خود از حال من گوبی خبر باشد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۶۱ - گرفت از رشک رویت ماه تابی
گرفت از رشک رویت ماه تابی صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۹ - الا ای باغبان بگذار یا بلبل دمی گل را
الا ای باغبان بگذار یا بلبل دمی گل را شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۵۳۲ - متناهی شود به تو همه شی
متناهی شود به تو همه شی ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۰۵ - دردا که گل و موسم گلزار گذشت
دردا که گل و موسم گلزار گذشت ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۴ - دلارامی که باکن رام بود از من رمید آخر
دلارامی که باکن رام بود از من رمید آخر اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۶۴ - چون در غم تو شادی من نفزاید
چون در غم تو شادی من نفزاید انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۸۸ - طلب پنبه و روغن کند
ایا خورشید و مه در پیش رایت تیره و تاری
انديشيدن...
اندیشیدن نصرالله منشی : باب برزویه الطبیب
بخش ۱۲ - و پس از بلوغ غم مال و فرزند و، اندوه آزو شره و، خطر کسب و طلب در میان آید. و با این همه چهار دشمن متضاد از طبایع با وی همراه بل هم خواب، و آفات عارضی
و پس از بلوغ غم مال و فرزند و، اندوه آزو شره و، خطر کسب و طلب در میان آید. و با این همه چهار دشمن متضاد از طبایع با وی همراه بل هم خواب، و آفات عارضی چون مار و کژدم و سباع و گرما وسرما و باد و باران و برف و هدم و فتک و زهر و سیل و صواعق در کمین، و عذاب پیری و ضعف آن - اگر بدان منزلت بتواند رسید - با همه راجح، و قصد خصمان و بدسگالی دشمنان بر اثر، وانگاه خود که از این معانی هیچ نیستی و با او شرایط موکد و عهود مستحکم رفتستی که بسلامت خواهد زیست فکرت آن ساعت که میاد اجل فراز آید و دوستان و اهل و فرزندان را بدرود باید کرد وش ربتهای تلخ که آن روز تجرع افتد واجب کند که محبت دنیا را بردلها سرد گرداند، هیچ خردمند تضییع عمر در طلب آن جایز نشمرد. چه بزرگ جنونی و عظیم غبنی را بفانی و دایمی را بزایلی فروختن، و جان پاک را فدای تن نجس داشتن. صفی علیشاه : رباعیات
شماره ۱۲۶ - الله که کافی المهمات توئی
الله که کافی المهمات توئی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۶۱ - ای که می گوئی که هستم از منی
ای که می گوئی که هستم از منی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۷۸ - مرنجان جان باقی را برای این تن فانی
مرنجان جان باقی را برای این تن فانی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۷۵ - جام گیتی نمای ما انسان
جام گیتی نمای ما انسان فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۵۹ - هر آن دلرا که با یاریست خوئی
هر آن دلرا که با یاریست خوئی ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۶۴ - سر برافراخت بر سپهر برین
سر برافراخت بر سپهر برین اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۱۴ - آنها که به تقلید عبارات کنند
آنها که به تقلید عبارات کنند اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۳۷ - ای دوست تو در جوال افسانه مباش
ای دوست تو در جوال افسانه مباش سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۲۰ - از بهار وصلم امشب جیب و دامان پر گل است
از بهار وصلم امشب جیب و دامان پر گل است شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۸۴۴ - نقش بندی می کند هر دم خیالش در نظر
نقش بندی می کند هر دم خیالش در نظر ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شماره ۴۹ - نگویم حال خود از حال من گوبی خبر باشد
نگویم حال خود از حال من گوبی خبر باشد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۶۱ - گرفت از رشک رویت ماه تابی
گرفت از رشک رویت ماه تابی صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۹ - الا ای باغبان بگذار یا بلبل دمی گل را
الا ای باغبان بگذار یا بلبل دمی گل را شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۵۳۲ - متناهی شود به تو همه شی
متناهی شود به تو همه شی ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۰۵ - دردا که گل و موسم گلزار گذشت
دردا که گل و موسم گلزار گذشت ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۴ - دلارامی که باکن رام بود از من رمید آخر
دلارامی که باکن رام بود از من رمید آخر اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۶۴ - چون در غم تو شادی من نفزاید
چون در غم تو شادی من نفزاید انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۸۸ - طلب پنبه و روغن کند
ایا خورشید و مه در پیش رایت تیره و تاری
