ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۲ - داستان گرگ و خر و مذمت حرص و طمع
یک خری افتاد و پای آن شکست مولوی : فیه ما فیه
بِسْمِ اللهِّ الَّرحْمنِ الرَّحِیمْ - رَبِّ تِّمِمْ بِالْخَیْرِ
قال النّبی علیه السلّام شَرُّ الْعُلَماءِ مَنْ زَارَ الْاُمَراءَ وَ خَیْرٌ الْاُمَراءِ مَنْ زَارَ اَلْعُلَمَاءَ نِعْمَ الْاَمِيرُ عَلی بَابِ الْفَقيرُ وَ بِٔسَ الْفَقِيرُ عَلَی بَابِ الْاَمیِرِ. رشیدالدین میبدی : ۳۲- سورة المضاجع و یقال سورة السجدة- مکیة
۲ - النوبة الثانیة
قوله: تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ یعنى یجافون جنوبهم عن مضاجعهم للتهجّد و التجافى التجنّب عن الشیء اخذ من الجفاء من لم یوافقک فقد جافاک. قال عبد اللَّه بن رواحه: باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی شمارهٔ ۲۰۹
به دل چون یادم از بوم و بر آیو ابن یمین فَرومَدی : مثنویات
شمارهٔ ٨ - در پند و اندرز
شرط و آداب خدمت سلطان شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۰ - سه تار من
نالد به حال زار من امشب سه تار من مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۶۶
این سر که در این سینهٔ ما میگردد قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۳۸۵
چشم ترم از گریه ندارد آزار سلمان ساوجی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴
به دست باد گهگاهی سلامی میرسان یارا بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۸۰
بیخودی امشب پر و بال فغانی میشود فیاض لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۵۷
جدا از دوستان در مرگ میبینم رهائی را طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۵۵۷
من و آن گوشه وحدت، که ز بینایی دل سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۴
گفتا که به گرد کوی ما خیره مگرد مجد همگر : رباعیات
شمارهٔ ۲۷۳
در بزم تو شمع طرب افروخته باد مجد همگر : رباعیات
شمارهٔ ۳۲۸
قصه چه کنم که اشتیاق تو چه کرد نهج البلاغه : حکمت ها
سر انجام حق و باطل
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام </strong> إِنَّ اَلْحَقَّ ثَقِيلٌ مَرِيءٌ وَ إِنَّ اَلْبَاطِلَ خَفِيفٌ وَبِيءٌ رشیدالدین میبدی : ۳۳- سورة الاحزاب- مدنیه
۱ - النوبة الثانیة
سورة الاحزاب هفتاد و سه آیت است، و هزار و دویست و هشتاد کلمه و پنج هزار و هفتصد و نود و شش حرف. جمله بمدینه فرود آمد، مگر دو آیت بقول بعضى از مفسّران و ذلک قوله یا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَرْسَلْناکَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِیراً الى آخر الآیتین. کمالالدین اسماعیل : غزلیات
شمارهٔ ۳۷
دل ز غم عشق تو کی جان برد؟ احمد شاملو : هوای تازه
گلکو
شب ندارد سرِ خواب. اهلی شیرازی : صنف چهارم که غلام و پیش برست
برگ هشتم پنج غلام است
ای آنکه بتان را که چون سرو چمنند
بخش ۱۲ - داستان گرگ و خر و مذمت حرص و طمع
یک خری افتاد و پای آن شکست مولوی : فیه ما فیه
بِسْمِ اللهِّ الَّرحْمنِ الرَّحِیمْ - رَبِّ تِّمِمْ بِالْخَیْرِ
قال النّبی علیه السلّام شَرُّ الْعُلَماءِ مَنْ زَارَ الْاُمَراءَ وَ خَیْرٌ الْاُمَراءِ مَنْ زَارَ اَلْعُلَمَاءَ نِعْمَ الْاَمِيرُ عَلی بَابِ الْفَقيرُ وَ بِٔسَ الْفَقِيرُ عَلَی بَابِ الْاَمیِرِ. رشیدالدین میبدی : ۳۲- سورة المضاجع و یقال سورة السجدة- مکیة
۲ - النوبة الثانیة
قوله: تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ یعنى یجافون جنوبهم عن مضاجعهم للتهجّد و التجافى التجنّب عن الشیء اخذ من الجفاء من لم یوافقک فقد جافاک. قال عبد اللَّه بن رواحه: باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی شمارهٔ ۲۰۹
به دل چون یادم از بوم و بر آیو ابن یمین فَرومَدی : مثنویات
شمارهٔ ٨ - در پند و اندرز
شرط و آداب خدمت سلطان شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۰ - سه تار من
نالد به حال زار من امشب سه تار من مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۶۶
این سر که در این سینهٔ ما میگردد قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۳۸۵
چشم ترم از گریه ندارد آزار سلمان ساوجی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴
به دست باد گهگاهی سلامی میرسان یارا بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۸۰
بیخودی امشب پر و بال فغانی میشود فیاض لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۵۷
جدا از دوستان در مرگ میبینم رهائی را طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۵۵۷
من و آن گوشه وحدت، که ز بینایی دل سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۴
گفتا که به گرد کوی ما خیره مگرد مجد همگر : رباعیات
شمارهٔ ۲۷۳
در بزم تو شمع طرب افروخته باد مجد همگر : رباعیات
شمارهٔ ۳۲۸
قصه چه کنم که اشتیاق تو چه کرد نهج البلاغه : حکمت ها
سر انجام حق و باطل
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام </strong> إِنَّ اَلْحَقَّ ثَقِيلٌ مَرِيءٌ وَ إِنَّ اَلْبَاطِلَ خَفِيفٌ وَبِيءٌ رشیدالدین میبدی : ۳۳- سورة الاحزاب- مدنیه
۱ - النوبة الثانیة
سورة الاحزاب هفتاد و سه آیت است، و هزار و دویست و هشتاد کلمه و پنج هزار و هفتصد و نود و شش حرف. جمله بمدینه فرود آمد، مگر دو آیت بقول بعضى از مفسّران و ذلک قوله یا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَرْسَلْناکَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِیراً الى آخر الآیتین. کمالالدین اسماعیل : غزلیات
شمارهٔ ۳۷
دل ز غم عشق تو کی جان برد؟ احمد شاملو : هوای تازه
گلکو
شب ندارد سرِ خواب. اهلی شیرازی : صنف چهارم که غلام و پیش برست
برگ هشتم پنج غلام است
ای آنکه بتان را که چون سرو چمنند
