عطار نیشابوری : خسرونامه
در نعت سیدالمرسلین خاتم النبیین صلی اللّه علیه و آله و سلم
ثنایی کان ورای عقل و جانست سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۱۹ - هر دمم، چهره به خون مژه، تر میگردد
هر دمم، چهره به خون مژه، تر میگردد واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۴۲ - گشت یکشب در میان، وصل بت رعنای ما
گشت یکشب در میان، وصل بت رعنای ما اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۱۷۹ - موم شمع کشته از دل چون شد آهن بهتر است
موم شمع کشته از دل چون شد آهن بهتر است اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
دل دریا سکون بیگانه از تست
دل دریا سکون بیگانه از تست غروی اصفهانی : مدایح و مراثی الامام ابی محمد الحسن المجتبی علیه السلام
شمارهٔ ۱ - فی مدح الامام ابی محمد الحسن المجتبی علیه السلام
صبا ز لطف چه عنقا برو بقلۀ قاف فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۰۳ - زغفلت تو ترا صد حجاب در پیش است
زغفلت تو ترا صد حجاب در پیش است مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۸۷ - از بسکه فساد و ابلهی زاد از من
از بسکه فساد و ابلهی زاد از من ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۵۵ - عنکبوت و مگس!
نگه کن بدان زشتخو جانور بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۰۴ - پیش ما خاطر شاد و دل غمناک یکیست
پیش ما خاطر شاد و دل غمناک یکیست خاقانی : رباعیات
شماره ۸۵ - غم بر دل خاقانی ترسان بنشست
غم بر دل خاقانی ترسان بنشست ملا احمد نراقی : باب چهارم
اصلاح میان مردم و فضل و ثواب آن
و ضد این صفت، که اصلاح میان مردمان بوده باشد از معالی صفات و فضایل ملکات است و علامت شرافت نفس و طهارت ذات است و به این سبب، ثواب بسیار، و فضیلت بی شمار به ازای آن در احادیث و اخبار رسیده است. اسدی توسی : گرشاسپنامه
آمدن فغفور به جنگ نریمان
سوی لشکرش پهلوان رفت باز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۰۰ - قدرت حرف گرفتند و زبانم دادند
قدرت حرف گرفتند و زبانم دادند رشیدالدین میبدی : ۶- سورة الانعام
۵ - النوبة الاولى
قوله تعالى: قَدْ نَعْلَمُ ما مىدانیم إِنَّهُ لَیَحْزُنُکَ که اندوهگن میکند ترا الَّذِی یَقُولُونَ آنچه میگویند ایشان فَإِنَّهُمْ لا یُکَذِّبُونَکَ ایشان دروغ زن نه ترا میگیرند وَ لکِنَّ الظَّالِمِینَ لکن آن ستمکاران بر خویشتن بِآیاتِ اللَّهِ یَجْحَدُونَ (۳۳) سخنان اللَّه را مىباز دهند بشوخى. شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۴۷ - از کرم بنواخت ما را یار ما
از کرم بنواخت ما را یار ما جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۹۳ - جویا خود را به شعر مشهور مکن
جویا خود را به شعر مشهور مکن نهج البلاغه : خطبه ها
خطبه شقشقيه
و من خطبة له عليهالسلام و هي المعروفة بالشقشقية و تشتمل على الشكوى من أمر الخلافة ثم ترجيح صبره عنها ثم مبايعة الناس له أَمَا وَ اَللَّهِ لَقَدْ تَقَمَّصَهَا فُلاَنٌ وَ إِنَّهُ لَيَعْلَمُ أَنَّ مَحَلِّي مِنْهَا مَحَلُّ اَلْقُطْبِ مِنَ اَلرَّحَى رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۶۹ - در حکمت
اگر آید ز دوستی گنهی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۴۶ - سرم سرگشتهٔ سودای عشق است
سرم سرگشتهٔ سودای عشق است
در نعت سیدالمرسلین خاتم النبیین صلی اللّه علیه و آله و سلم
ثنایی کان ورای عقل و جانست سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۱۹ - هر دمم، چهره به خون مژه، تر میگردد
هر دمم، چهره به خون مژه، تر میگردد واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۴۲ - گشت یکشب در میان، وصل بت رعنای ما
گشت یکشب در میان، وصل بت رعنای ما اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۱۷۹ - موم شمع کشته از دل چون شد آهن بهتر است
موم شمع کشته از دل چون شد آهن بهتر است اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
دل دریا سکون بیگانه از تست
دل دریا سکون بیگانه از تست غروی اصفهانی : مدایح و مراثی الامام ابی محمد الحسن المجتبی علیه السلام
شمارهٔ ۱ - فی مدح الامام ابی محمد الحسن المجتبی علیه السلام
صبا ز لطف چه عنقا برو بقلۀ قاف فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۰۳ - زغفلت تو ترا صد حجاب در پیش است
زغفلت تو ترا صد حجاب در پیش است مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۸۷ - از بسکه فساد و ابلهی زاد از من
از بسکه فساد و ابلهی زاد از من ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۵۵ - عنکبوت و مگس!
نگه کن بدان زشتخو جانور بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۰۴ - پیش ما خاطر شاد و دل غمناک یکیست
پیش ما خاطر شاد و دل غمناک یکیست خاقانی : رباعیات
شماره ۸۵ - غم بر دل خاقانی ترسان بنشست
غم بر دل خاقانی ترسان بنشست ملا احمد نراقی : باب چهارم
اصلاح میان مردم و فضل و ثواب آن
و ضد این صفت، که اصلاح میان مردمان بوده باشد از معالی صفات و فضایل ملکات است و علامت شرافت نفس و طهارت ذات است و به این سبب، ثواب بسیار، و فضیلت بی شمار به ازای آن در احادیث و اخبار رسیده است. اسدی توسی : گرشاسپنامه
آمدن فغفور به جنگ نریمان
سوی لشکرش پهلوان رفت باز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۰۰ - قدرت حرف گرفتند و زبانم دادند
قدرت حرف گرفتند و زبانم دادند رشیدالدین میبدی : ۶- سورة الانعام
۵ - النوبة الاولى
قوله تعالى: قَدْ نَعْلَمُ ما مىدانیم إِنَّهُ لَیَحْزُنُکَ که اندوهگن میکند ترا الَّذِی یَقُولُونَ آنچه میگویند ایشان فَإِنَّهُمْ لا یُکَذِّبُونَکَ ایشان دروغ زن نه ترا میگیرند وَ لکِنَّ الظَّالِمِینَ لکن آن ستمکاران بر خویشتن بِآیاتِ اللَّهِ یَجْحَدُونَ (۳۳) سخنان اللَّه را مىباز دهند بشوخى. شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۴۷ - از کرم بنواخت ما را یار ما
از کرم بنواخت ما را یار ما جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۹۳ - جویا خود را به شعر مشهور مکن
جویا خود را به شعر مشهور مکن نهج البلاغه : خطبه ها
خطبه شقشقيه
و من خطبة له عليهالسلام و هي المعروفة بالشقشقية و تشتمل على الشكوى من أمر الخلافة ثم ترجيح صبره عنها ثم مبايعة الناس له أَمَا وَ اَللَّهِ لَقَدْ تَقَمَّصَهَا فُلاَنٌ وَ إِنَّهُ لَيَعْلَمُ أَنَّ مَحَلِّي مِنْهَا مَحَلُّ اَلْقُطْبِ مِنَ اَلرَّحَى رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۶۹ - در حکمت
اگر آید ز دوستی گنهی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۴۶ - سرم سرگشتهٔ سودای عشق است
سرم سرگشتهٔ سودای عشق است
