اقبال لاهوری : پیام مشرق
به مبلغ اسلام در فرنگستان
زمانه باز برافروخت آتش نمرود عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۵۲۰ - به چه رو به جلوه آید، طلب نیازمندان
به چه رو به جلوه آید، طلب نیازمندان ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲۴۰ - تمییز و هوش و فکرت و بیداری
تمییز و هوش و فکرت و بیداری مولوی : دفتر ششم
بخش ۵۹ - مثل
آن یکی میشد به ره سوی دکان اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۸۲۵ - به خرابات گذارم ندهند از خامی
به خرابات گذارم ندهند از خامی مولوی : غزلیات
غزل ۵۹۹ - امشب عجب است ای جان گر خواب رهی یابد
امشب عجب است ای جان گر خواب رهی یابد خیام : رباعیات
رباعی ۱۷۵ - گر دست دهد ز مغز گندم نانی
گر دست دهد ز مغز گندم نانی مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۴ - لی حبیب حبه یشوی الحشا
لی حبیب حبه یشوی الحشا همام تبریزی : غزلیات
شماره ۷۷ - می روی وز پی تو پیر و جوان می نگرند
می روی وز پی تو پیر و جوان می نگرند رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۱۱۸ - در مدح اتسز
ای شاه، جهانی شدهای تو ز بدایع امیرخسرو دهلوی : مجنون و لیلی
بخش ۷ - در سبب نظم این جواهر، و سر رشتهٔ دقت را درو کشیدن، و در نظر جوهریان مبصر داشتن، و قیمت عدل خواستن
چون من بدو نامه زین ورق پیش ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۱۰۳ - در آتش انداختن رام سیتا را جهت امتحان پاکی او و سلامت بر آمدن او
کشید از دل بس آهی آتش اندود خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۱ - خرقه رهن خانهٔ خمار دارد پیر ما
خرقه رهن خانهٔ خمار دارد پیر ما فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۹۸ - بی روی تو، ای دوست، به جان در خطرم
بی روی تو، ای دوست، به جان در خطرم خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۶۷ - این قصیدهٔ را نهزة الارواح و نزهة الاشباح گویند و در کعبهٔ معظمه انشاء کرده مطلع اول صفت عشق و مقصد صدق کند و باز شرح منازل و مناسک راه کعبه دهد از بغداد تا مکه
شب روان در صبح صادق کعبهٔ جان دیدهاند خاقانی : غزلیات
غزل ۲۱۸ - در سایهٔ غم شکست روزم
در سایهٔ غم شکست روزم فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۸۷ - گاهی کمان ناله به خمیازه زه کنم
گاهی کمان ناله به خمیازه زه کنم سنایی غزنوی : الباب الثّالث: اندر نعت پیامبر ما محمّد مصطفی علیهالسّلام و فضیلت وی بر جمیع پیغمبران
در تفسیر وما ارسلناک الّا رحمةللعالمین
چون تو بیماری از هوا و هوس میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۲۷۶ - خیز ای بت شنگول و بده باده که مستیم
خیز ای بت شنگول و بده باده که مستیم بلند اقبال : غزلیات
شماره ۳۶۱ - روز است وآفتاب است شمع و چراغ جوئیم
روز است وآفتاب است شمع و چراغ جوئیم
به مبلغ اسلام در فرنگستان
زمانه باز برافروخت آتش نمرود عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۵۲۰ - به چه رو به جلوه آید، طلب نیازمندان
به چه رو به جلوه آید، طلب نیازمندان ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲۴۰ - تمییز و هوش و فکرت و بیداری
تمییز و هوش و فکرت و بیداری مولوی : دفتر ششم
بخش ۵۹ - مثل
آن یکی میشد به ره سوی دکان اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۸۲۵ - به خرابات گذارم ندهند از خامی
به خرابات گذارم ندهند از خامی مولوی : غزلیات
غزل ۵۹۹ - امشب عجب است ای جان گر خواب رهی یابد
امشب عجب است ای جان گر خواب رهی یابد خیام : رباعیات
رباعی ۱۷۵ - گر دست دهد ز مغز گندم نانی
گر دست دهد ز مغز گندم نانی مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۴ - لی حبیب حبه یشوی الحشا
لی حبیب حبه یشوی الحشا همام تبریزی : غزلیات
شماره ۷۷ - می روی وز پی تو پیر و جوان می نگرند
می روی وز پی تو پیر و جوان می نگرند رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۱۱۸ - در مدح اتسز
ای شاه، جهانی شدهای تو ز بدایع امیرخسرو دهلوی : مجنون و لیلی
بخش ۷ - در سبب نظم این جواهر، و سر رشتهٔ دقت را درو کشیدن، و در نظر جوهریان مبصر داشتن، و قیمت عدل خواستن
چون من بدو نامه زین ورق پیش ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۱۰۳ - در آتش انداختن رام سیتا را جهت امتحان پاکی او و سلامت بر آمدن او
کشید از دل بس آهی آتش اندود خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۱ - خرقه رهن خانهٔ خمار دارد پیر ما
خرقه رهن خانهٔ خمار دارد پیر ما فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۹۸ - بی روی تو، ای دوست، به جان در خطرم
بی روی تو، ای دوست، به جان در خطرم خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۶۷ - این قصیدهٔ را نهزة الارواح و نزهة الاشباح گویند و در کعبهٔ معظمه انشاء کرده مطلع اول صفت عشق و مقصد صدق کند و باز شرح منازل و مناسک راه کعبه دهد از بغداد تا مکه
شب روان در صبح صادق کعبهٔ جان دیدهاند خاقانی : غزلیات
غزل ۲۱۸ - در سایهٔ غم شکست روزم
در سایهٔ غم شکست روزم فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۸۷ - گاهی کمان ناله به خمیازه زه کنم
گاهی کمان ناله به خمیازه زه کنم سنایی غزنوی : الباب الثّالث: اندر نعت پیامبر ما محمّد مصطفی علیهالسّلام و فضیلت وی بر جمیع پیغمبران
در تفسیر وما ارسلناک الّا رحمةللعالمین
چون تو بیماری از هوا و هوس میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۲۷۶ - خیز ای بت شنگول و بده باده که مستیم
خیز ای بت شنگول و بده باده که مستیم بلند اقبال : غزلیات
شماره ۳۶۱ - روز است وآفتاب است شمع و چراغ جوئیم
روز است وآفتاب است شمع و چراغ جوئیم
