نظام قاری : فردیات
شماره ۲۱ - اوصاف قبا همیشه قاری
اوصاف قبا همیشه قاری فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۲۸۶ - ای خوشتر از جان، آخر کجایی؟
ای خوشتر از جان، آخر کجایی؟ واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۰۳ - یار پیغمبر همین یک کس از آن چار است و بس
یار پیغمبر همین یک کس از آن چار است و بس صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۶۳ - مژگان او ز سنگ کند جوی خون روان
مژگان او ز سنگ کند جوی خون روان بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۴۳۶ - گر جنونم ناله واری نذر بلبل میکند
گر جنونم ناله واری نذر بلبل میکند آذر بیگدلی : قطعات
شمارهٔ ۵۰ - و له قطعه
ای بسا خشم، که صد لطف عیان است ازو فخرالدین عراقی : فصل دوم
سر آغاز - بود در کنج خانه صبح دمی
بود در کنج خانه صبح دمی ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲۴۲ - دگر ره باز با هر کوهساری
دگر ره باز با هر کوهساری واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۵۷ - چشم شوخم در رخ او خیرگی بسیار کرد
چشم شوخم در رخ او خیرگی بسیار کرد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۹۴۰ - در شب تاریک هجران جز می روشن مزن
در شب تاریک هجران جز می روشن مزن میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۲۸۱ - با سر زلف پریش تو کشاکش دارم
با سر زلف پریش تو کشاکش دارم ترانه های کودکانه : بخش اول
کرم ابریشم
رو شاخه های درخت یه کرم ابریشمه امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۳۳ - صفت دهلی
حضرت دهلی کنف دین و داد کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۴ - ترک چشمت می کند آماجگه محراب را
ترک چشمت می کند آماجگه محراب را سعدی : باب سوم در فضیلت قناعت
حکایت ۲۰ - گدایی هول را حکایت کنند که نعمتی وافر اندوخته بود
گدایی هول را حکایت کنند که نعمتی وافر اندوخته بود. اوحدالدین کرمانی : الباب العاشر: البهاریات
شماره ۴۱ - جنبیدن درویش مجازی نبود
جنبیدن درویش مجازی نبود کمال خجندی : مقطعات
شماره ۹۸ - شیر مردانه بگفتم پندیت
شیر مردانه بگفتم پندیت امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۲ - مگر آرزوی دیدن ما در و دوستان و خویشان او را باز به دهلی آورد:
من ز پی شرم خداوند خویش مولوی : غزلیات
غزل ۷۶۸ - چمنی که جمله گلها به پناه او گریزد
چمنی که جمله گلها به پناه او گریزد فردوسی : منوچهر
بخش ۲۲ - پس آن نامهٔ سام پاسخ نوشت
پس آن نامهٔ سام پاسخ نوشت
شماره ۲۱ - اوصاف قبا همیشه قاری
اوصاف قبا همیشه قاری فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۲۸۶ - ای خوشتر از جان، آخر کجایی؟
ای خوشتر از جان، آخر کجایی؟ واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۰۳ - یار پیغمبر همین یک کس از آن چار است و بس
یار پیغمبر همین یک کس از آن چار است و بس صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۶۳ - مژگان او ز سنگ کند جوی خون روان
مژگان او ز سنگ کند جوی خون روان بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۴۳۶ - گر جنونم ناله واری نذر بلبل میکند
گر جنونم ناله واری نذر بلبل میکند آذر بیگدلی : قطعات
شمارهٔ ۵۰ - و له قطعه
ای بسا خشم، که صد لطف عیان است ازو فخرالدین عراقی : فصل دوم
سر آغاز - بود در کنج خانه صبح دمی
بود در کنج خانه صبح دمی ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲۴۲ - دگر ره باز با هر کوهساری
دگر ره باز با هر کوهساری واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۵۷ - چشم شوخم در رخ او خیرگی بسیار کرد
چشم شوخم در رخ او خیرگی بسیار کرد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۹۴۰ - در شب تاریک هجران جز می روشن مزن
در شب تاریک هجران جز می روشن مزن میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۲۸۱ - با سر زلف پریش تو کشاکش دارم
با سر زلف پریش تو کشاکش دارم ترانه های کودکانه : بخش اول
کرم ابریشم
رو شاخه های درخت یه کرم ابریشمه امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۳۳ - صفت دهلی
حضرت دهلی کنف دین و داد کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۴ - ترک چشمت می کند آماجگه محراب را
ترک چشمت می کند آماجگه محراب را سعدی : باب سوم در فضیلت قناعت
حکایت ۲۰ - گدایی هول را حکایت کنند که نعمتی وافر اندوخته بود
گدایی هول را حکایت کنند که نعمتی وافر اندوخته بود. اوحدالدین کرمانی : الباب العاشر: البهاریات
شماره ۴۱ - جنبیدن درویش مجازی نبود
جنبیدن درویش مجازی نبود کمال خجندی : مقطعات
شماره ۹۸ - شیر مردانه بگفتم پندیت
شیر مردانه بگفتم پندیت امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۲ - مگر آرزوی دیدن ما در و دوستان و خویشان او را باز به دهلی آورد:
من ز پی شرم خداوند خویش مولوی : غزلیات
غزل ۷۶۸ - چمنی که جمله گلها به پناه او گریزد
چمنی که جمله گلها به پناه او گریزد فردوسی : منوچهر
بخش ۲۲ - پس آن نامهٔ سام پاسخ نوشت
پس آن نامهٔ سام پاسخ نوشت
