طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۹۸ - چون نگرداند ورق، از بیم آه و ناله ام؟
چون نگرداند ورق، از بیم آه و ناله ام؟ ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۵۲ - یکی بیجان و بیتن ابلق اسپی کو نفرساید
یکی بیجان و بیتن ابلق اسپی کو نفرساید مولوی : غزلیات
غزل ۴۰۴ - هله ای آن که بخوردی سحری باده، که نوشت
هله ای آن که بخوردی سحری باده، که نوشت ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - درجات و اقسام زهد
چون فضیلت صفت زهد را دانستی و مرتبه آن را شناختی بدان که از برای آن سه درجه و هفت قسم است و درجات آن ادنی و اوسط و اعلی است و اقسام آن، زهد فرض و زهد سلامت و زهد فضل و زهد معرفت و زهد خائفین و زهد راجین و زهد عارفین است. فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۷۳ - در مسلک ما که عزت و ذلت نیست
در مسلک ما که عزت و ذلت نیست آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۶۲ - جار جنبم گر ندهد جاریه به
جار جنبم گر ندهد جاریه به آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۶۹ - لرزان من و خواجه دوش از سردی دی
لرزان من و خواجه دوش از سردی دی رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۳ - النوبة الثانیة: قوله تعالى وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا پیش از آنک معنى آیت گوئیم بدانک این آیت
قوله تعالى وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا پیش از آنک معنى آیت گوئیم بدانک این آیت اشارت بدو گروه است از آن قوم که رسول را دیدند: یک گروه از ایشان اهل صدق و وفاقاند، و دیگر گروه اهل شک و نفاق، و ما وصف و سیرت هر دو گروه بگوئیم آن گه بمعنى آیت باز آئیم ان شاء اللَّه. اما گروه اول که اهل صدق و وفاقاند صحابه رسولاند، خیار خلق و مصابیح هدى، اعلام دین و صیارفه حق، سادات دنیا و شفعاء آخرت رسول خداى را بپذیرفتند و باخلاص دل وى را گواهى دادند و بر تصدیق یقین وى را پیشوا گزیدند و بتعظیم و مهر بوى پى بردند و بر سنّت وى خداى را پرستیدند. ایشانند که اللَّه گفت ایشان را کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ جَعَلْناکُمْ أُمَّةً وَسَطاً شما اید امّت گزیده پسندیده. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۲۷ - قطره را بحر نماید سفر یکرنگی
قطره را بحر نماید سفر یکرنگی حافظ : غزلیات
غزل ۴۷۳ - وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی
وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی نسیمی : غزلیات
شماره ۲۷۰ - گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاری
گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاری فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۵۲ - هم حریف زندانم هم رفیق چاهم من
هم حریف زندانم هم رفیق چاهم من کمال خجندی : رباعیات
شماره ۳۴ - گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه
گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۷۰ - اگر زلف تو خم در خم نبودی
اگر زلف تو خم در خم نبودی ترانه های کودکانه : بخش اول
ماه های سال
فروردین ماه گلها اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۷۰ - گر تو سری میکشی تا نکنی آشتی
گر تو سری میکشی تا نکنی آشتی مولوی : غزلیات
غزل ۱۶۷۷ - یک دمی خوش چو گلستان کندم
یک دمی خوش چو گلستان کندم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۶۸ - توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟
توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟ امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۴ - اینک شاعر بیان می کند که چسان قران السعدین را به نظم آورد:
از درشه با همه شرمندگی میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۲۸۲ - ما چرا سخت در این حلقه گرفتار شدیم
ما چرا سخت در این حلقه گرفتار شدیم
شماره ۶۹۸ - چون نگرداند ورق، از بیم آه و ناله ام؟
چون نگرداند ورق، از بیم آه و ناله ام؟ ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۵۲ - یکی بیجان و بیتن ابلق اسپی کو نفرساید
یکی بیجان و بیتن ابلق اسپی کو نفرساید مولوی : غزلیات
غزل ۴۰۴ - هله ای آن که بخوردی سحری باده، که نوشت
هله ای آن که بخوردی سحری باده، که نوشت ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - درجات و اقسام زهد
چون فضیلت صفت زهد را دانستی و مرتبه آن را شناختی بدان که از برای آن سه درجه و هفت قسم است و درجات آن ادنی و اوسط و اعلی است و اقسام آن، زهد فرض و زهد سلامت و زهد فضل و زهد معرفت و زهد خائفین و زهد راجین و زهد عارفین است. فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۷۳ - در مسلک ما که عزت و ذلت نیست
در مسلک ما که عزت و ذلت نیست آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۶۲ - جار جنبم گر ندهد جاریه به
جار جنبم گر ندهد جاریه به آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۶۹ - لرزان من و خواجه دوش از سردی دی
لرزان من و خواجه دوش از سردی دی رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۳ - النوبة الثانیة: قوله تعالى وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا پیش از آنک معنى آیت گوئیم بدانک این آیت
قوله تعالى وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا پیش از آنک معنى آیت گوئیم بدانک این آیت اشارت بدو گروه است از آن قوم که رسول را دیدند: یک گروه از ایشان اهل صدق و وفاقاند، و دیگر گروه اهل شک و نفاق، و ما وصف و سیرت هر دو گروه بگوئیم آن گه بمعنى آیت باز آئیم ان شاء اللَّه. اما گروه اول که اهل صدق و وفاقاند صحابه رسولاند، خیار خلق و مصابیح هدى، اعلام دین و صیارفه حق، سادات دنیا و شفعاء آخرت رسول خداى را بپذیرفتند و باخلاص دل وى را گواهى دادند و بر تصدیق یقین وى را پیشوا گزیدند و بتعظیم و مهر بوى پى بردند و بر سنّت وى خداى را پرستیدند. ایشانند که اللَّه گفت ایشان را کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ جَعَلْناکُمْ أُمَّةً وَسَطاً شما اید امّت گزیده پسندیده. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۲۷ - قطره را بحر نماید سفر یکرنگی
قطره را بحر نماید سفر یکرنگی حافظ : غزلیات
غزل ۴۷۳ - وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی
وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی نسیمی : غزلیات
شماره ۲۷۰ - گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاری
گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاری فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۵۲ - هم حریف زندانم هم رفیق چاهم من
هم حریف زندانم هم رفیق چاهم من کمال خجندی : رباعیات
شماره ۳۴ - گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه
گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۷۰ - اگر زلف تو خم در خم نبودی
اگر زلف تو خم در خم نبودی ترانه های کودکانه : بخش اول
ماه های سال
فروردین ماه گلها اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۷۰ - گر تو سری میکشی تا نکنی آشتی
گر تو سری میکشی تا نکنی آشتی مولوی : غزلیات
غزل ۱۶۷۷ - یک دمی خوش چو گلستان کندم
یک دمی خوش چو گلستان کندم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۶۸ - توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟
توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟ امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۴ - اینک شاعر بیان می کند که چسان قران السعدین را به نظم آورد:
از درشه با همه شرمندگی میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۲۸۲ - ما چرا سخت در این حلقه گرفتار شدیم
ما چرا سخت در این حلقه گرفتار شدیم
