اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۹۸ - نامردم اگر عشق توَم هست هوس
نامردم اگر عشق توَم هست هوس
سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۳۸ - ای رشک رخ حورا آخر چه جمالست این
ای رشک رخ حورا آخر چه جمالست این
سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۹۵ - در معنی این حدیث پیغامبر علیه السلام که جز یا مؤمن فان نورک اطفاء ناری
نشنیدی حدیث پیغمبر
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۳۵۳ - افراط طعام هر که غمناک کند
افراط طعام هر که غمناک کند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۴۹ - در حقیقت پرتو منت کم از سیلاب نیست
در حقیقت پرتو منت کم از سیلاب نیست
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۱۰۴ - من عاشق تو ، نه بر توام دسترسی
من عاشق تو ، نه بر توام دسترسی
امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵ - در طور خواجه
در جام جم بریز شراب مغانه را
سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۵۱۵ - چهره افروخته از باده ناب آمده‌ای
چهره افروخته از باده ناب آمده‌ای
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۱۹ - مهره روی تو نه در خورد من مسکین بود
مهره روی تو نه در خورد من مسکین بود
سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۹۹ - گر صبر نِه‌ای، ای دل پر خون بگریز
گر صبر نِه‌ای، ای دل پر خون بگریز
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۹۹ - دور از درت به تیغ نه از بهر جان شدم
دور از درت به تیغ نه از بهر جان شدم
عمان سامانی : گنجینة الاسرار
بخش ۱۴ - در انتقال از عالم وجد و شوق دورجوع به مطلب بر مشرب اهل ذوق گوید
در انتقال از عالم وجد و شوق دورجوع به مطلب بر مشرب اهل ذوق گوید
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۱ - کند به راه تو پامال، آسمان ما را
کند به راه تو پامال، آسمان ما را
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۹۹ - عالم از سیل فنا گرچه خطرها دارد
عالم از سیل فنا گرچه خطرها دارد
کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۴۸ - در طریق خودنمائی شیوه دلخواه نیست
در طریق خودنمائی شیوه دلخواه نیست
رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۲ - پیش تیغ تو روز صف دشمن
پیش تیغ تو روز صف دشمن
غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۸۴ - اختری خوشتر ازینم به جهان می بایست
اختری خوشتر ازینم به جهان می بایست
رشیدالدین میبدی : ۱۵- سورة الحجر- مکیة
۲ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: «وَ إِنْ مِنْ شَیْ‏ءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ» الآیة...، خزائن اللَّه فى الارض قلوب العارفین، خداى را جلّ جلاله در زمین خزینها است و آن خزینها دلهاى عارفانست و سرّهاى مریدان، و آنکه در آن خزینها درهاست شب افروز و ودیعتهاى گران مایه و بدان آراسته و نگاشته، بعضى بلطایف علم آراسته: دلهاى عالمانست، بعضى بحقایق عقل نگاشته: دلهاى عابدانست، بعضى ببدایع سرّ پرداخته: دلهاى عارفانست. آن گه مهر ربوبیّت بر آن نهاده و در صدف قدم بسته که: قلوب العباد بین اصبعین من اصابع الرّحمن.
رودکی : قصاید و قطعات
شماره ۸۴ - چون گسی کردمت بدستک خویش
چون گسی کردمت بدستک خویش
حمیدالدین بلخی : مقامات حمیدی
المقامة الحادی عشر - فی السیاح و المعمی
حکایت کرد مرا دوستی که در مقالت صفت عدالت داشت و در معاملت نعت مجاملت که وقتی از اوقات بحکم عوارض آفات با رفیقی اتفاق کردم و عزم سفر عراق.