عنصری بلخی : بحر خفیف
شماره ۱۸ - از تک اسب و بانگ نعرۀ مرد
از تک اسب و بانگ نعرۀ مرد ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲ - لابه حکیم
فریاد از این جهان و از این دنیا ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۶۱ - از کبر مدار هیچ در دل هوسی
از کبر مدار هیچ در دل هوسی ازرقی هروی : قصاید
شماره ۱۵ - از آن دو عارض سوسن نمای لاله اثر
از آن دو عارض سوسن نمای لاله اثر اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۳۸۰ - گشته آیینه بیقرار خطت
گشته آیینه بیقرار خطت سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۱۱ - ای سنایی در ره ایمان قدم هشیار زن
ای سنایی در ره ایمان قدم هشیار زن اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۰۳ - ساقیا، خیز و یک دو جام بده
ساقیا، خیز و یک دو جام بده همام تبریزی : مفردات
شماره ۲۱ - درین دیار بدان زنده ام که گهگاهی
درین دیار بدان زنده ام که گهگاهی سعدی : رباعیات
رباعی ۱۳۱ - هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟
هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟ مولوی : رباعیات
رباعی ۱۱۷۸ - بر شاه حبش زنیم و بر قیصر روم
بر شاه حبش زنیم و بر قیصر روم رشیدالدین میبدی : ۷۴- سورة المدثر- مکیة
النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان. وحشی بافقی : فرهاد و شیرین
در نوشتن شیرین جواب خسرو را و عتاب کردن بدو در عشق و محبت با دیگران
که از ما آفرین بر آن خداوند جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۲۲۷ - به سروی راست ماند قامت دوست
به سروی راست ماند قامت دوست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۸۷ - خلوت من مقام رندانست
خلوت من مقام رندانست سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۱۰۰ - درویشی به مناجات در میگفت
درویشی به مناجات در میگفت: یا رب بر بدان رحمت كن كه بر نیكان خود رحمت كردهای كه مر ایشان را نیک آفریدهای. کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۳۱ - داغ عشقت بر رخ جانها نشان دولت است
داغ عشقت بر رخ جانها نشان دولت است میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۵۱ - دلم خوش است به نومیدی عنایت تو
دلم خوش است به نومیدی عنایت تو نصرالله منشی : باب الاسد و ابن آوی
بخش ۱ - باب شیر و شغال
رای گفت: شنودم مثل دشمن آزرده که دل بر استمالت او نیارامد، اگر چه در ملاطفت مبالغت نماید و در تودد تنوق واجب دارد. اکنون بازگوید داستان ملوک در آنچه میان ایشان و نزدیکان حادث گردد، پس از تقدیم جفا و عقوبت و ظهور جرم و خیانت مراجعت صورت بندد و تازه گردانیدن اعتماد بحزم نزدیک باشد؟ کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۵۸ - یارب آن شمع چگل دوش به مهمان که بود
یارب آن شمع چگل دوش به مهمان که بود فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۷۷ - ای که عاشق نیستی پا در حریم ما منه
ای که عاشق نیستی پا در حریم ما منه
شماره ۱۸ - از تک اسب و بانگ نعرۀ مرد
از تک اسب و بانگ نعرۀ مرد ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲ - لابه حکیم
فریاد از این جهان و از این دنیا ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۶۱ - از کبر مدار هیچ در دل هوسی
از کبر مدار هیچ در دل هوسی ازرقی هروی : قصاید
شماره ۱۵ - از آن دو عارض سوسن نمای لاله اثر
از آن دو عارض سوسن نمای لاله اثر اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۳۸۰ - گشته آیینه بیقرار خطت
گشته آیینه بیقرار خطت سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۱۱ - ای سنایی در ره ایمان قدم هشیار زن
ای سنایی در ره ایمان قدم هشیار زن اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۰۳ - ساقیا، خیز و یک دو جام بده
ساقیا، خیز و یک دو جام بده همام تبریزی : مفردات
شماره ۲۱ - درین دیار بدان زنده ام که گهگاهی
درین دیار بدان زنده ام که گهگاهی سعدی : رباعیات
رباعی ۱۳۱ - هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟
هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟ مولوی : رباعیات
رباعی ۱۱۷۸ - بر شاه حبش زنیم و بر قیصر روم
بر شاه حبش زنیم و بر قیصر روم رشیدالدین میبدی : ۷۴- سورة المدثر- مکیة
النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان. وحشی بافقی : فرهاد و شیرین
در نوشتن شیرین جواب خسرو را و عتاب کردن بدو در عشق و محبت با دیگران
که از ما آفرین بر آن خداوند جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۲۲۷ - به سروی راست ماند قامت دوست
به سروی راست ماند قامت دوست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۸۷ - خلوت من مقام رندانست
خلوت من مقام رندانست سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۱۰۰ - درویشی به مناجات در میگفت
درویشی به مناجات در میگفت: یا رب بر بدان رحمت كن كه بر نیكان خود رحمت كردهای كه مر ایشان را نیک آفریدهای. کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۳۱ - داغ عشقت بر رخ جانها نشان دولت است
داغ عشقت بر رخ جانها نشان دولت است میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۵۱ - دلم خوش است به نومیدی عنایت تو
دلم خوش است به نومیدی عنایت تو نصرالله منشی : باب الاسد و ابن آوی
بخش ۱ - باب شیر و شغال
رای گفت: شنودم مثل دشمن آزرده که دل بر استمالت او نیارامد، اگر چه در ملاطفت مبالغت نماید و در تودد تنوق واجب دارد. اکنون بازگوید داستان ملوک در آنچه میان ایشان و نزدیکان حادث گردد، پس از تقدیم جفا و عقوبت و ظهور جرم و خیانت مراجعت صورت بندد و تازه گردانیدن اعتماد بحزم نزدیک باشد؟ کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۵۸ - یارب آن شمع چگل دوش به مهمان که بود
یارب آن شمع چگل دوش به مهمان که بود فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۷۷ - ای که عاشق نیستی پا در حریم ما منه
ای که عاشق نیستی پا در حریم ما منه
