رشیدالدین میبدی : ۱۲- سورة یوسف- مکیة
۴ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ» و آن زن آهنگ او کرد، «وَ هَمَّ بِها لَوْ لا أَنْ رَأى بُرْهانَ رَبِّهِ» و یوسف آهنگ آن زن داشت، اگر نه آن بودى که برهان و حجّت خداوند خویش بر خویشتن بدیدى، «کَذلِکَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَ الْفَحْشاءَ» چنان بگردانیم ازو بد نامى و زشت کارى، «إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُخْلَصِینَ» (۲۴) که او از رهیگان گزیدگان ما بود. کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۷ - هرگز دلت نشان گذار وفا نداشت
هرگز دلت نشان گذار وفا نداشت عطار نیشابوری : باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
شماره ۱۷ - آن دل که ز دست من کنون خواهی برد
آن دل که ز دست من کنون خواهی برد هلالی جغتایی : شاه و درویش
بخش ۱۳ - حالات شاه و گدا در مکتب
صبح دم کز نسیم مهرافروز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۴۱ - جمعی که جان به لب گویا سپرده اند
جمعی که جان به لب گویا سپرده اند صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۷۶۸ - برنمیدارد شراکت ملک تنگ بیغمی
برنمیدارد شراکت ملک تنگ بیغمی عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
حکایت شیخ نوقانی
شیخ نوقانی بنیشابور شد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۲۹۰ - خفته را گر خفتگان بیدار نتوانند کرد
خفته را گر خفتگان بیدار نتوانند کرد عطار نیشابوری : خسرونامه
در صفت بربط
بتی خوشبوی همچون مشک بویا جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۵۰ - گرم یک لحظه بنوازی چه باشد
گرم یک لحظه بنوازی چه باشد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۰۱۹ - چه سود ازین که بلندست دامن فانوس؟
چه سود ازین که بلندست دامن فانوس؟ مولوی : رباعیات
رباعی ۱۹۷۰ - میفرماید خدا که ای هرجائی
میفرماید خدا که ای هرجائی بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۸۸ - ببویت صبحدم گریان بگلگشت چمن رفتم
ببویت صبحدم گریان بگلگشت چمن رفتم هجویری : باب مراتبهم فی السّماع
- گروهی از مشایخ خواندن قرآن به الحان و شنیدن قصاید و اشعار را؛ چنانکه حروف از حد
گروهی از مشایخ خواندن قرآن به الحان و شنیدن قصاید و اشعار را؛ چنانکه حروف از حد آن تجاوز کرده است کراهیت داشتهاند و خود پرهیز کرده و اندر آن غُلُو نموده و ایشان چند گروهاند و هر یکی را اندر آن علتی دیگر است. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۵۳۱ - هر که را می نگرم سوخته جان افتاده است
هر که را می نگرم سوخته جان افتاده است صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۷۰۴ - کند معشوق را بی دست و پا، بیتابی عاشق
کند معشوق را بی دست و پا، بیتابی عاشق کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۲۶۹ - غمگین دل من غم همه عالم خورد
غمگین دل من غم همه عالم خورد صائب تبریزی : مطالع
شماره ۳۲ - راحت مرگ فقیران ز اغنیا افزونترست
راحت مرگ فقیران ز اغنیا افزونترست عطار نیشابوری : بخش پانزدهم
(۴) حکایت سلطان محمود با آن مرد که همنام او بود
مگر محمود میشد با سپاهی مولوی : رباعیات
رباعی ۱۷۵۱ - ای گل تو ز لطف گلستان میخندی
ای گل تو ز لطف گلستان میخندی
۴ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ» و آن زن آهنگ او کرد، «وَ هَمَّ بِها لَوْ لا أَنْ رَأى بُرْهانَ رَبِّهِ» و یوسف آهنگ آن زن داشت، اگر نه آن بودى که برهان و حجّت خداوند خویش بر خویشتن بدیدى، «کَذلِکَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَ الْفَحْشاءَ» چنان بگردانیم ازو بد نامى و زشت کارى، «إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُخْلَصِینَ» (۲۴) که او از رهیگان گزیدگان ما بود. کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۷ - هرگز دلت نشان گذار وفا نداشت
هرگز دلت نشان گذار وفا نداشت عطار نیشابوری : باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
شماره ۱۷ - آن دل که ز دست من کنون خواهی برد
آن دل که ز دست من کنون خواهی برد هلالی جغتایی : شاه و درویش
بخش ۱۳ - حالات شاه و گدا در مکتب
صبح دم کز نسیم مهرافروز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۴۱ - جمعی که جان به لب گویا سپرده اند
جمعی که جان به لب گویا سپرده اند صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۷۶۸ - برنمیدارد شراکت ملک تنگ بیغمی
برنمیدارد شراکت ملک تنگ بیغمی عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
حکایت شیخ نوقانی
شیخ نوقانی بنیشابور شد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۲۹۰ - خفته را گر خفتگان بیدار نتوانند کرد
خفته را گر خفتگان بیدار نتوانند کرد عطار نیشابوری : خسرونامه
در صفت بربط
بتی خوشبوی همچون مشک بویا جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۵۰ - گرم یک لحظه بنوازی چه باشد
گرم یک لحظه بنوازی چه باشد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۰۱۹ - چه سود ازین که بلندست دامن فانوس؟
چه سود ازین که بلندست دامن فانوس؟ مولوی : رباعیات
رباعی ۱۹۷۰ - میفرماید خدا که ای هرجائی
میفرماید خدا که ای هرجائی بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۸۸ - ببویت صبحدم گریان بگلگشت چمن رفتم
ببویت صبحدم گریان بگلگشت چمن رفتم هجویری : باب مراتبهم فی السّماع
- گروهی از مشایخ خواندن قرآن به الحان و شنیدن قصاید و اشعار را؛ چنانکه حروف از حد
گروهی از مشایخ خواندن قرآن به الحان و شنیدن قصاید و اشعار را؛ چنانکه حروف از حد آن تجاوز کرده است کراهیت داشتهاند و خود پرهیز کرده و اندر آن غُلُو نموده و ایشان چند گروهاند و هر یکی را اندر آن علتی دیگر است. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۵۳۱ - هر که را می نگرم سوخته جان افتاده است
هر که را می نگرم سوخته جان افتاده است صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۷۰۴ - کند معشوق را بی دست و پا، بیتابی عاشق
کند معشوق را بی دست و پا، بیتابی عاشق کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۲۶۹ - غمگین دل من غم همه عالم خورد
غمگین دل من غم همه عالم خورد صائب تبریزی : مطالع
شماره ۳۲ - راحت مرگ فقیران ز اغنیا افزونترست
راحت مرگ فقیران ز اغنیا افزونترست عطار نیشابوری : بخش پانزدهم
(۴) حکایت سلطان محمود با آن مرد که همنام او بود
مگر محمود میشد با سپاهی مولوی : رباعیات
رباعی ۱۷۵۱ - ای گل تو ز لطف گلستان میخندی
ای گل تو ز لطف گلستان میخندی
