عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۴۴ - زین کژ که به راستی نکو میگردد
زین کژ که به راستی نکو میگردد کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۱۷ - ای دیده ندیده چون تو دلخواهی خوش
ای دیده ندیده چون تو دلخواهی خوش مولوی : رباعیات
رباعی ۱۹۶۴ - من دوش به کاسهٔ رباب سحری
من دوش به کاسهٔ رباب سحری مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی ۷۲ - شهری زن و مرد در رخت مینگرند
شهری زن و مرد در رخت مینگرند سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۳۴ - به کوی عشق، دل دادخواه می خواهند
به کوی عشق، دل دادخواه می خواهند مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۰۸ - چون تاج منی ز فرق خود افکندیم
چون تاج منی ز فرق خود افکندیم رشیدالدین میبدی : ۱۸- سورة الکهف- مکیة
۴ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: «وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا رَجُلَیْنِ» یعنى لابى جهل و لاخیه الحرث ابنى هشام بن المغیرة بن عبد اللَّه بن عمرو بن مخزوم حین اسلم الحرث و ثبت ابو جهل على کفره. و قیل هما اخوان من اهل مکّة احدهما مؤمن و الآخر کافر و اسم المؤمن ابو سلمة عبد اللَّه بن عبد الاسد بن عبد باللیل زوج امّ سلمة قبل النّبی (ص)، و الآخر کافر و هو الاسود بن عبد الاسد میگوید مثل زن این دو برادران را بآن دو مرد که در روزگار پیش بودند. کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۳ - جا نیابی اگر ای دل گله ی بیجا چیست
جا نیابی اگر ای دل گله ی بیجا چیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۱۲ - سبکروان ز غم روزگار بیخبرند
سبکروان ز غم روزگار بیخبرند مولوی : رباعیات
رباعی ۱۶۱۶ - بیگانه شوی ز صحبت بیگانه
بیگانه شوی ز صحبت بیگانه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۶۱ - به دلهای فگار آن لعل روشن گوهر آویزد
به دلهای فگار آن لعل روشن گوهر آویزد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۷۱ - از غرور توبه غرق معصیت تا گردنم
از غرور توبه غرق معصیت تا گردنم سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۶۴ - مدعی بی تو در بلای من است
مدعی بی تو در بلای من است صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۸۷ - صفای عارضش ته جرعه بر مهتاب می ریزد
صفای عارضش ته جرعه بر مهتاب می ریزد مولوی : غزلیات
غزل ۳۰۲۷ - نیست عجب صف زده، پیش سلیمان پری
نیست عجب صف زده، پیش سلیمان پری عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۱۹ - درد مرا بگیتی دارو پدید نیست
درد مرا بگیتی دارو پدید نیست آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۰۸ - بوصل تو نرسد کس بهیچ تقریبی
بوصل تو نرسد کس بهیچ تقریبی جامی : سلامان و ابسال
بخش ۶۰ - آگاه شدن شاه از رفتن سلامان و خبر نایافتن از حال وی و آیینه گیتی نمای را کار فرمودن و حال وی را دانستن
شه چو شد آگاه بعد از چند گاه عطار نیشابوری : باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق
شماره ۱۸ - بر خاک چو بادم ای دل افزای هنوز
بر خاک چو بادم ای دل افزای هنوز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۷۲ - زلف او موی سفید نافه را در خون کشید
زلف او موی سفید نافه را در خون کشید
شماره ۴۴ - زین کژ که به راستی نکو میگردد
زین کژ که به راستی نکو میگردد کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۱۷ - ای دیده ندیده چون تو دلخواهی خوش
ای دیده ندیده چون تو دلخواهی خوش مولوی : رباعیات
رباعی ۱۹۶۴ - من دوش به کاسهٔ رباب سحری
من دوش به کاسهٔ رباب سحری مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی ۷۲ - شهری زن و مرد در رخت مینگرند
شهری زن و مرد در رخت مینگرند سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۳۴ - به کوی عشق، دل دادخواه می خواهند
به کوی عشق، دل دادخواه می خواهند مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۰۸ - چون تاج منی ز فرق خود افکندیم
چون تاج منی ز فرق خود افکندیم رشیدالدین میبدی : ۱۸- سورة الکهف- مکیة
۴ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: «وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا رَجُلَیْنِ» یعنى لابى جهل و لاخیه الحرث ابنى هشام بن المغیرة بن عبد اللَّه بن عمرو بن مخزوم حین اسلم الحرث و ثبت ابو جهل على کفره. و قیل هما اخوان من اهل مکّة احدهما مؤمن و الآخر کافر و اسم المؤمن ابو سلمة عبد اللَّه بن عبد الاسد بن عبد باللیل زوج امّ سلمة قبل النّبی (ص)، و الآخر کافر و هو الاسود بن عبد الاسد میگوید مثل زن این دو برادران را بآن دو مرد که در روزگار پیش بودند. کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۳ - جا نیابی اگر ای دل گله ی بیجا چیست
جا نیابی اگر ای دل گله ی بیجا چیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۱۲ - سبکروان ز غم روزگار بیخبرند
سبکروان ز غم روزگار بیخبرند مولوی : رباعیات
رباعی ۱۶۱۶ - بیگانه شوی ز صحبت بیگانه
بیگانه شوی ز صحبت بیگانه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۶۱ - به دلهای فگار آن لعل روشن گوهر آویزد
به دلهای فگار آن لعل روشن گوهر آویزد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۷۱ - از غرور توبه غرق معصیت تا گردنم
از غرور توبه غرق معصیت تا گردنم سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۶۴ - مدعی بی تو در بلای من است
مدعی بی تو در بلای من است صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۸۷ - صفای عارضش ته جرعه بر مهتاب می ریزد
صفای عارضش ته جرعه بر مهتاب می ریزد مولوی : غزلیات
غزل ۳۰۲۷ - نیست عجب صف زده، پیش سلیمان پری
نیست عجب صف زده، پیش سلیمان پری عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۱۹ - درد مرا بگیتی دارو پدید نیست
درد مرا بگیتی دارو پدید نیست آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۰۸ - بوصل تو نرسد کس بهیچ تقریبی
بوصل تو نرسد کس بهیچ تقریبی جامی : سلامان و ابسال
بخش ۶۰ - آگاه شدن شاه از رفتن سلامان و خبر نایافتن از حال وی و آیینه گیتی نمای را کار فرمودن و حال وی را دانستن
شه چو شد آگاه بعد از چند گاه عطار نیشابوری : باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق
شماره ۱۸ - بر خاک چو بادم ای دل افزای هنوز
بر خاک چو بادم ای دل افزای هنوز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۷۲ - زلف او موی سفید نافه را در خون کشید
زلف او موی سفید نافه را در خون کشید
