جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۱۵ - کی کنم سودا به نقد جان و دل کالای آه
کی کنم سودا به نقد جان و دل کالای آه بابافغانی : غزلیات
شماره ۹۶ - بگشا زبان که طبع زبونم گره شدست
بگشا زبان که طبع زبونم گره شدست حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۱۳ - نخلم از گریه در آب است و ثمر پیدا نیست
نخلم از گریه در آب است و ثمر پیدا نیست کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۷۰ - وقت سحرش چو عزم رفتن بگرفت
وقت سحرش چو عزم رفتن بگرفت ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفهنگاریها
شمارهٔ ۱۱۷ - سوختن در عشق
بیا ساقی خرابم کن، خراب از یک دو پیمانه رشیدالدین میبدی : ۲۱- سورة الانبیاء- مکیة
۴ - النوبة الثانیة
قوله: «وَ لَقَدْ آتَیْنا إِبْراهِیمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ» حسن گفت رشد اینجا نبوّتست، و من قبل یعنى من قبل موسى و هارون. معنى آنست که ابراهیم را نبوّت دادیم پیش از موسى و هارون، و گفتهاند رشد توفیق خیرست و راست راهى بشناختن، و صلاح دین خود بدانستن، و من قبل یعنى فى صغره قبل البلوغ. مىگوید او را توفیق دادیم تا راست راهى یافت و بهى کار خویش بدانست از کودکى پیش از بلوغ، آن گه که از سرب بیرون آمد و گفت: «إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ» الایه... هم چنان که یحیى زکریا را گفت: «وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا» و قیل معناه کتبت له السعادة من قبل ان خلق. مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۷ - لعل لبش داد کنون مر مرا
لعل لبش داد کنون مر مرا اثیر اخسیکتی : قطعات
شماره ۳۷ - چهار چیز که اصل فراغت است و منال
چهار چیز که اصل فراغت است و منال خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۲۷۷ - دل چو گشت از جام معنی جرعه نوش
دل چو گشت از جام معنی جرعه نوش احمد شاملو : باغ آینه
باران
آنگاه بانویِ پُرغرورِ عشقِ خود را دیدم قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۳۸۶ - قدسی ز بتان حسرت دیدار مدار
قدسی ز بتان حسرت دیدار مدار ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۲۲۷ - دستور یافتن حضرت سلیمان برای مهمانی مخلوقات
کرد روزی را معین بعد سال امیر معزی : قصاید
شماره ۶۳ - روی آن تُرک جهان آرای ماه روشن است
روی آن تُرک جهان آرای ماه روشن است کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۹۵ - دمی می رفتم مست و کش و خرّم و شاد
دمی می رفتم مست و کش و خرّم و شاد کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۱۸ - گر رای تماشا کنی ای دل منشین
گر رای تماشا کنی ای دل منشین بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۳۱ - زین بحر نیلگون دم آبی ندید کس
زین بحر نیلگون دم آبی ندید کس قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۵۳۲ - عمری ز پی دوست نمودم تک و دو
عمری ز پی دوست نمودم تک و دو مجد همگر : قطعات
شماره ۱۰۲ - ز لفظ خواجه دنیی نصیر ملت و دین
ز لفظ خواجه دنیی نصیر ملت و دین کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۸۶ - سودای تو بر دگر صنم می بندم
سودای تو بر دگر صنم می بندم بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۱۸ - شب هجرم خوش آمد ناله و فریاد از آن خوشتر
شب هجرم خوش آمد ناله و فریاد از آن خوشتر
شماره ۱۰۱۵ - کی کنم سودا به نقد جان و دل کالای آه
کی کنم سودا به نقد جان و دل کالای آه بابافغانی : غزلیات
شماره ۹۶ - بگشا زبان که طبع زبونم گره شدست
بگشا زبان که طبع زبونم گره شدست حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۱۳ - نخلم از گریه در آب است و ثمر پیدا نیست
نخلم از گریه در آب است و ثمر پیدا نیست کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۷۰ - وقت سحرش چو عزم رفتن بگرفت
وقت سحرش چو عزم رفتن بگرفت ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفهنگاریها
شمارهٔ ۱۱۷ - سوختن در عشق
بیا ساقی خرابم کن، خراب از یک دو پیمانه رشیدالدین میبدی : ۲۱- سورة الانبیاء- مکیة
۴ - النوبة الثانیة
قوله: «وَ لَقَدْ آتَیْنا إِبْراهِیمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ» حسن گفت رشد اینجا نبوّتست، و من قبل یعنى من قبل موسى و هارون. معنى آنست که ابراهیم را نبوّت دادیم پیش از موسى و هارون، و گفتهاند رشد توفیق خیرست و راست راهى بشناختن، و صلاح دین خود بدانستن، و من قبل یعنى فى صغره قبل البلوغ. مىگوید او را توفیق دادیم تا راست راهى یافت و بهى کار خویش بدانست از کودکى پیش از بلوغ، آن گه که از سرب بیرون آمد و گفت: «إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ» الایه... هم چنان که یحیى زکریا را گفت: «وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا» و قیل معناه کتبت له السعادة من قبل ان خلق. مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۷ - لعل لبش داد کنون مر مرا
لعل لبش داد کنون مر مرا اثیر اخسیکتی : قطعات
شماره ۳۷ - چهار چیز که اصل فراغت است و منال
چهار چیز که اصل فراغت است و منال خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۲۷۷ - دل چو گشت از جام معنی جرعه نوش
دل چو گشت از جام معنی جرعه نوش احمد شاملو : باغ آینه
باران
آنگاه بانویِ پُرغرورِ عشقِ خود را دیدم قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۳۸۶ - قدسی ز بتان حسرت دیدار مدار
قدسی ز بتان حسرت دیدار مدار ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۲۲۷ - دستور یافتن حضرت سلیمان برای مهمانی مخلوقات
کرد روزی را معین بعد سال امیر معزی : قصاید
شماره ۶۳ - روی آن تُرک جهان آرای ماه روشن است
روی آن تُرک جهان آرای ماه روشن است کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۹۵ - دمی می رفتم مست و کش و خرّم و شاد
دمی می رفتم مست و کش و خرّم و شاد کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۱۸ - گر رای تماشا کنی ای دل منشین
گر رای تماشا کنی ای دل منشین بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۳۱ - زین بحر نیلگون دم آبی ندید کس
زین بحر نیلگون دم آبی ندید کس قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۵۳۲ - عمری ز پی دوست نمودم تک و دو
عمری ز پی دوست نمودم تک و دو مجد همگر : قطعات
شماره ۱۰۲ - ز لفظ خواجه دنیی نصیر ملت و دین
ز لفظ خواجه دنیی نصیر ملت و دین کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۸۶ - سودای تو بر دگر صنم می بندم
سودای تو بر دگر صنم می بندم بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۱۸ - شب هجرم خوش آمد ناله و فریاد از آن خوشتر
شب هجرم خوش آمد ناله و فریاد از آن خوشتر
