یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۸۶ - زور دستان بنهد زال صفت زار آید
زور دستان بنهد زال صفت زار آید اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۵۷ - رخصت کشتنم بده نرگس کم نگاه را
رخصت کشتنم بده نرگس کم نگاه را اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۷ - چون از سر جد پای نهادی در کار
چون از سر جد پای نهادی در کار حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۰۷ - بلبل به گلستان سخن از روی تو می کرد
بلبل به گلستان سخن از روی تو می کرد واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۵۸ - ای از خودی و هستی، بر خویش دل نهاده
ای از خودی و هستی، بر خویش دل نهاده صغیر اصفهانی : ماده تاریخها و قطعات مناسبتی
شمارهٔ ۸۹ - تاریخ تعمیر استانهٔ مرحوم حاج سیدمحمد باقر
آنکه این مسجد زیمن همتش بر پا بود اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۲۵ - در ذات مقدّست کسی را ره نیست
در ذات مقدّست کسی را ره نیست میرزاده عشقی : کفن سیاه
بخش ۱۰ - در پایان داستان
آتشین طبع تو عشقی که روانست چو آب نجمالدین رازی : رباعیات
شماره ۹ - از ما تو هر آنچه دیده ای سایهٔ ماست
از ما تو هر آنچه دیده ای سایهٔ ماست واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۶۲ - خیر باشد، نگهش سخت بتک میآید
خیر باشد، نگهش سخت بتک میآید نورعلیشاه : بخش دوم
شماره ۵۳ - گرم صد ره زنی با تیغ بیداد
گرم صد ره زنی با تیغ بیداد ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفهنگاریها
شمارهٔ ۸۷ - ستاره افلاک
چند باشی پریرخا! بی باک ادیب الممالک : قصاید
شمارهٔ ۱۲ - در ستایش بیطرفی ایران هنگام جنگ عمومی و نکوهش همسایگان جنوبی و شمالی «انگلیس و روس » فرماید
همتی ای ناخدا کرم کن و دریاب یغمای جندقی : بخش سوم
شماره ۵۱ - گرامی فرزند «خسته» را دل از بند هستی رسته باد، و تهی از سودای خود پرستی با خدا پ
گرامی فرزند «خسته» را دل از بند هستی رسته باد، و تهی از سودای خود پرستی با خدا پیوسته. هنگام بازگشت بیابانک بارها سفارش کردم، احمد را بگوی امسال و آینده تا زنده ای و بار خدای را بنده بر همان هنجار که دستوری داده ام، و با پاک یزدان پیمان بامیان نهاده، بزم سوگواری تشنه کربلا و کشته نینوا را پاک و پاکیزه به سامان دار، درویشان جو به جو سنگ نیازآور. و توانگران از پلو و چلو دستار خوان برگستران. اگر سرموئی از این پیشه و اندیشه روی و رای بگردانی در زیست و مرگ از تو ناخرسند خواهم بود، و کیفر کردار را پاداش بد و سزای ناستوده از خداوند خواهم خواست. حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۸۰۸ - صبوحی از چمن مستانه پیراهن قبا کرده
صبوحی از چمن مستانه پیراهن قبا کرده نظام قاری : مناظرهٔ طعام و لباس
بخش ۳ - رساله اوصاف شعرا
بر اطلس پوشان دکاکین بلاغت و کمخا بافان کارگاه فصاحت پوشیده و مخفی ممانادکه چون دعاگوی اینرختخانه را در گشاد و مفرش این نفایس اجناس راسر. خازن خرد بامن گفت شکرانه را که این خلعت از جیب غیب برقد خیال تو دوختند و چراغ والای گلگون در جامه دان ضمیر تو افروختند. سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۴۲ - دل بسته روزگار پر زرق شدن
دل بسته روزگار پر زرق شدن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۰۸ - منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهند
منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهند طبیب اصفهانی : مفردات
شماره ۹ - نگفتم عنچه دل هرگزم خندان نخواهد شد
نگفتم عنچه دل هرگزم خندان نخواهد شد حیدر شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۳۵ - در فراق
درمان دل خسته ندانم ز که جویم
شماره ۸۶ - زور دستان بنهد زال صفت زار آید
زور دستان بنهد زال صفت زار آید اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۵۷ - رخصت کشتنم بده نرگس کم نگاه را
رخصت کشتنم بده نرگس کم نگاه را اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۷ - چون از سر جد پای نهادی در کار
چون از سر جد پای نهادی در کار حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۰۷ - بلبل به گلستان سخن از روی تو می کرد
بلبل به گلستان سخن از روی تو می کرد واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۵۸ - ای از خودی و هستی، بر خویش دل نهاده
ای از خودی و هستی، بر خویش دل نهاده صغیر اصفهانی : ماده تاریخها و قطعات مناسبتی
شمارهٔ ۸۹ - تاریخ تعمیر استانهٔ مرحوم حاج سیدمحمد باقر
آنکه این مسجد زیمن همتش بر پا بود اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۲۵ - در ذات مقدّست کسی را ره نیست
در ذات مقدّست کسی را ره نیست میرزاده عشقی : کفن سیاه
بخش ۱۰ - در پایان داستان
آتشین طبع تو عشقی که روانست چو آب نجمالدین رازی : رباعیات
شماره ۹ - از ما تو هر آنچه دیده ای سایهٔ ماست
از ما تو هر آنچه دیده ای سایهٔ ماست واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۶۲ - خیر باشد، نگهش سخت بتک میآید
خیر باشد، نگهش سخت بتک میآید نورعلیشاه : بخش دوم
شماره ۵۳ - گرم صد ره زنی با تیغ بیداد
گرم صد ره زنی با تیغ بیداد ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفهنگاریها
شمارهٔ ۸۷ - ستاره افلاک
چند باشی پریرخا! بی باک ادیب الممالک : قصاید
شمارهٔ ۱۲ - در ستایش بیطرفی ایران هنگام جنگ عمومی و نکوهش همسایگان جنوبی و شمالی «انگلیس و روس » فرماید
همتی ای ناخدا کرم کن و دریاب یغمای جندقی : بخش سوم
شماره ۵۱ - گرامی فرزند «خسته» را دل از بند هستی رسته باد، و تهی از سودای خود پرستی با خدا پ
گرامی فرزند «خسته» را دل از بند هستی رسته باد، و تهی از سودای خود پرستی با خدا پیوسته. هنگام بازگشت بیابانک بارها سفارش کردم، احمد را بگوی امسال و آینده تا زنده ای و بار خدای را بنده بر همان هنجار که دستوری داده ام، و با پاک یزدان پیمان بامیان نهاده، بزم سوگواری تشنه کربلا و کشته نینوا را پاک و پاکیزه به سامان دار، درویشان جو به جو سنگ نیازآور. و توانگران از پلو و چلو دستار خوان برگستران. اگر سرموئی از این پیشه و اندیشه روی و رای بگردانی در زیست و مرگ از تو ناخرسند خواهم بود، و کیفر کردار را پاداش بد و سزای ناستوده از خداوند خواهم خواست. حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۸۰۸ - صبوحی از چمن مستانه پیراهن قبا کرده
صبوحی از چمن مستانه پیراهن قبا کرده نظام قاری : مناظرهٔ طعام و لباس
بخش ۳ - رساله اوصاف شعرا
بر اطلس پوشان دکاکین بلاغت و کمخا بافان کارگاه فصاحت پوشیده و مخفی ممانادکه چون دعاگوی اینرختخانه را در گشاد و مفرش این نفایس اجناس راسر. خازن خرد بامن گفت شکرانه را که این خلعت از جیب غیب برقد خیال تو دوختند و چراغ والای گلگون در جامه دان ضمیر تو افروختند. سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۴۲ - دل بسته روزگار پر زرق شدن
دل بسته روزگار پر زرق شدن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۰۸ - منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهند
منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهند طبیب اصفهانی : مفردات
شماره ۹ - نگفتم عنچه دل هرگزم خندان نخواهد شد
نگفتم عنچه دل هرگزم خندان نخواهد شد حیدر شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۳۵ - در فراق
درمان دل خسته ندانم ز که جویم
