غزالی : عنوان چهارم - در معرفت آخرت
فصل ششم
همانا که گویی مذهب مشهور میان فقها و متکلمان آن است که جان آدمی به مرگ معدوم شود آنگاه وی را با وجود باز آرند و این مخالف آن است. نسیمی : غزلیات
شمارهٔ ۳۶
منم آن مجمع البحرین که پر لؤلؤی مرجان است حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۴۵
الا ای طوطی گویای اسرار صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۹۴
تا کوکب جمالش در زمانه لامع قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۶۰۶
چو با تست مقصود، هرجا که هستی باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی شمارهٔ ۱۲۵
ز هجرانت هزار اندیشه دیرم صامت بروجردی : کتاب المراثی و المصائب
شمارهٔ ۴۳ - مصیبت امام حسین(ع)
شد محرم به سفر ماه صفر آمده است کمال خجندی : غزلیات
شمارهٔ ۸۳
ای به جان عاشقان خریدارت اوحدالدین کرمانی : الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
شمارهٔ ۵۷
در دست سری مدام شیخا پا بست ابوالفضل بیهقی : باقیماندهٔ مجلد پنجم
بخش ۳۰ - وضع آلتونتاش
و این نسخت بدست رکابداری فرستاده آمد سوی قدر خان، که او زنده بود هنوز و پس ازین بدو سال گذشته شد . و هم برین مقدار نامهیی رفت بر دست فقیهی چون نیم رسولی بخلیفه، رضی اللّه عنه. و پس از آنکه این نامهها گسیل کرده آمد، امیر حرکت کرد از هرات روز دوشنبه نیمه ذی القعده این سال بر جانب بلخ بر راه بادغیس و گنج روستا با جمله لشکرها و حشمتی سخت تمام. خاقانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۰۰
لاله رخا سمن برا سرو روان کیستی مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۱۰
جان جان مایی، خوشتر از حلوایی حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۵۱۹
مقری صبوح کرده بر مناره شد عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۱
هر شب دل پر خونم بر خاک درت افتد همام تبریزی : مثنویات
شمارهٔ ۱۳ - فی مذمه الشهوه
گفتن از بهر کار در کار است اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۴۹۹
روز ازل که جز رقم کفر و دین نبود مولوی : دفتر اول
بخش ۴۵ - ترجیح نهادن شیر جهد و اکتساب را بر توکل و تسلیم
گفت آری، گر توکل رهبر است امیر معزی : قصاید
شمارهٔ ۱۳۲
روی او ماه است اگر بر ماه مشک افشان بود بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۵۳
بعدازین باید سراغمن ز خاموشیگرفت قصاب کاشانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۳
از ازل در رحم آنگه که حیاتم دادند
فصل ششم
همانا که گویی مذهب مشهور میان فقها و متکلمان آن است که جان آدمی به مرگ معدوم شود آنگاه وی را با وجود باز آرند و این مخالف آن است. نسیمی : غزلیات
شمارهٔ ۳۶
منم آن مجمع البحرین که پر لؤلؤی مرجان است حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۴۵
الا ای طوطی گویای اسرار صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۹۴
تا کوکب جمالش در زمانه لامع قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۶۰۶
چو با تست مقصود، هرجا که هستی باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی شمارهٔ ۱۲۵
ز هجرانت هزار اندیشه دیرم صامت بروجردی : کتاب المراثی و المصائب
شمارهٔ ۴۳ - مصیبت امام حسین(ع)
شد محرم به سفر ماه صفر آمده است کمال خجندی : غزلیات
شمارهٔ ۸۳
ای به جان عاشقان خریدارت اوحدالدین کرمانی : الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
شمارهٔ ۵۷
در دست سری مدام شیخا پا بست ابوالفضل بیهقی : باقیماندهٔ مجلد پنجم
بخش ۳۰ - وضع آلتونتاش
و این نسخت بدست رکابداری فرستاده آمد سوی قدر خان، که او زنده بود هنوز و پس ازین بدو سال گذشته شد . و هم برین مقدار نامهیی رفت بر دست فقیهی چون نیم رسولی بخلیفه، رضی اللّه عنه. و پس از آنکه این نامهها گسیل کرده آمد، امیر حرکت کرد از هرات روز دوشنبه نیمه ذی القعده این سال بر جانب بلخ بر راه بادغیس و گنج روستا با جمله لشکرها و حشمتی سخت تمام. خاقانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۰۰
لاله رخا سمن برا سرو روان کیستی مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۱۰
جان جان مایی، خوشتر از حلوایی حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۵۱۹
مقری صبوح کرده بر مناره شد عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۱
هر شب دل پر خونم بر خاک درت افتد همام تبریزی : مثنویات
شمارهٔ ۱۳ - فی مذمه الشهوه
گفتن از بهر کار در کار است اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۴۹۹
روز ازل که جز رقم کفر و دین نبود مولوی : دفتر اول
بخش ۴۵ - ترجیح نهادن شیر جهد و اکتساب را بر توکل و تسلیم
گفت آری، گر توکل رهبر است امیر معزی : قصاید
شمارهٔ ۱۳۲
روی او ماه است اگر بر ماه مشک افشان بود بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۵۳
بعدازین باید سراغمن ز خاموشیگرفت قصاب کاشانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۳
از ازل در رحم آنگه که حیاتم دادند
