خاقانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۶۲
تا گشت سر کوی مغان منزل من سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۱۳
ای که هفت اقلیم و چار ارکان عالم را به علم قدسی مشهدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۷
چشم ترم گهی که به آن خاک پا رسد سنایی غزنوی : طریق التحقیق
در جواب حضرت خضر علیه السلام گوید
گفتم ای مرهم دل ریشم قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۱۱۴
زاهد گوید که زهد و طامات به است امامی هروی : اشعار دیگر
شمارهٔ ۱۳
فروغ دیده ی معنی شهاب دولت و دنیا نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضا
رفیق مهربان و یار همدم الهامی کرمانشاهی : قصاید
شمارهٔ ۶ - در مدح جناب امام حسن علیه السلام گوید
بهار آمد که بانگ عندلیب از هر چمن خیزد نهج البلاغه : حکمت ها
ره آورد ستم به مردم
<strong> وَ قَالَ عليه‌السلام </strong> بِئْسَ اَلزَّادُ إِلَى اَلْمَعَادِ اَلْعُدْوَانُ عَلَى اَلْعِبَادِ امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۰
بس که زلف سرکشت در کار دلها در نشست عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۰۵
ترسا بچهٔ لولی همچون بت روحانی منوچهری دامغانی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۷۰ - در وصف بهار و مدح ابو حرب بختیار محمد
نوروز، روزگار مجدد کند همی قدسی مشهدی : غزلیات
شمارهٔ ۳۰۱
تا کی چو عاقلان غم ناموس و نام خویش؟ نشاط اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۱
هوا باد و هوس باران طمع خاک و خطر خضرا خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۷۰
آن ماه پری رخ را در خانه نمی‌بینم نظیری نیشابوری : غزلیات
شمارهٔ ۲۳۸
گلزار به شهر آمد و بازار چمن شد رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۲۰۹ - در مدح اتسز
بزلف مشکی، جانا، بچهره دیبایی هلالی جغتایی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۴
در کوی تو آمد به سرم سنگ ملامت هلالی جغتایی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۳
دل به امید کرم دادم و دیدم ستمت رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۸۱
ار همه خوبی و نیکی دارد او