محتشم کاشانی : غزلیات از رسالهٔ جلالیه
شماره ۲ - ای فلک خوش کن به مرگ من دل یار مرا
ای فلک خوش کن به مرگ من دل یار مرا صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۲۳ - با خود پرداز از منزل طرازی
با خود پرداز از منزل طرازی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۵۱ - با زلف پر شکن دل نادیده کام ساخت
با زلف پر شکن دل نادیده کام ساخت صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۱۲۸ - بر سبزه خط تکیه مکن موج سرابی است
بر سبزه خط تکیه مکن موج سرابی است میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۷۴ - عنان چو از پی صید زبون بگرداند
عنان چو از پی صید زبون بگرداند ابن حسام خوسفی : رباعیات
رباعی ۸۵ - چون خامه تو سیاه سازد جامه
چون خامه تو سیاه سازد جامه انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۸ - در تهنیت نوروز و مدح عمادالدین پیروزشاه
خسروا روزت همه نوروز باد صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۶۴ - بزرگان را به تعلیم کسی حاجت نمی باشد
بزرگان را به تعلیم کسی حاجت نمی باشد ابن حسام خوسفی : رباعیات
رباعی ۷۵ - تا من صفت عارض او می گویم
تا من صفت عارض او می گویم ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۷۹ - در هجو کسی که بهار را حبس کرد
من و تو هر دو ای ... مولوی : دفتر پنجم
بخش ۵۵ - پرسیدن آن پادشاه از آن مدعی نبوت کی آنک رسول راستین باشد و ثابت شود با او چه باشد کی کسی را بخشد یا به صحبت و خدمت او چه بخشش یابند غیر نصیحت به زبان کی میگوید
شاه پرسیدش که باری وحی چیست؟ آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۳۹ - هر که سودای بتان در دل دیوانه گذاشت
هر که سودای بتان در دل دیوانه گذاشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۳۱ - شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسد
شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲ - نیست از زخم زبان پروا دل بی تاب را
نیست از زخم زبان پروا دل بی تاب را بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۷۷ - پروانه یی که رنجد از درد و داغ مردم
پروانه یی که رنجد از درد و داغ مردم عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۵۰ - ناله ام پرورش آموز نهال اثر است
ناله ام پرورش آموز نهال اثر است سنایی غزنوی : الباب السّادس فی ذکر نفس الکلّی و احواله
در معنی آن گوید که آنچه خاکی است به خاک باز شود
تنت از چرخ و طبع دارد ساز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۶۷ - ساحل بحر پر آشوب فنا شمشیرست
ساحل بحر پر آشوب فنا شمشیرست ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۷۴ - رنج و گنج
بروکار می کن مگو چیست کار جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۲۸۹ - گر ز حال زار مسکینان بپرسی دور نیست
گر ز حال زار مسکینان بپرسی دور نیست
شماره ۲ - ای فلک خوش کن به مرگ من دل یار مرا
ای فلک خوش کن به مرگ من دل یار مرا صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۲۳ - با خود پرداز از منزل طرازی
با خود پرداز از منزل طرازی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۵۱ - با زلف پر شکن دل نادیده کام ساخت
با زلف پر شکن دل نادیده کام ساخت صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۱۲۸ - بر سبزه خط تکیه مکن موج سرابی است
بر سبزه خط تکیه مکن موج سرابی است میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۷۴ - عنان چو از پی صید زبون بگرداند
عنان چو از پی صید زبون بگرداند ابن حسام خوسفی : رباعیات
رباعی ۸۵ - چون خامه تو سیاه سازد جامه
چون خامه تو سیاه سازد جامه انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۸ - در تهنیت نوروز و مدح عمادالدین پیروزشاه
خسروا روزت همه نوروز باد صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۶۴ - بزرگان را به تعلیم کسی حاجت نمی باشد
بزرگان را به تعلیم کسی حاجت نمی باشد ابن حسام خوسفی : رباعیات
رباعی ۷۵ - تا من صفت عارض او می گویم
تا من صفت عارض او می گویم ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۷۹ - در هجو کسی که بهار را حبس کرد
من و تو هر دو ای ... مولوی : دفتر پنجم
بخش ۵۵ - پرسیدن آن پادشاه از آن مدعی نبوت کی آنک رسول راستین باشد و ثابت شود با او چه باشد کی کسی را بخشد یا به صحبت و خدمت او چه بخشش یابند غیر نصیحت به زبان کی میگوید
شاه پرسیدش که باری وحی چیست؟ آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۳۹ - هر که سودای بتان در دل دیوانه گذاشت
هر که سودای بتان در دل دیوانه گذاشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۳۱ - شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسد
شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲ - نیست از زخم زبان پروا دل بی تاب را
نیست از زخم زبان پروا دل بی تاب را بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۷۷ - پروانه یی که رنجد از درد و داغ مردم
پروانه یی که رنجد از درد و داغ مردم عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۵۰ - ناله ام پرورش آموز نهال اثر است
ناله ام پرورش آموز نهال اثر است سنایی غزنوی : الباب السّادس فی ذکر نفس الکلّی و احواله
در معنی آن گوید که آنچه خاکی است به خاک باز شود
تنت از چرخ و طبع دارد ساز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۶۷ - ساحل بحر پر آشوب فنا شمشیرست
ساحل بحر پر آشوب فنا شمشیرست ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۷۴ - رنج و گنج
بروکار می کن مگو چیست کار جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۲۸۹ - گر ز حال زار مسکینان بپرسی دور نیست
گر ز حال زار مسکینان بپرسی دور نیست
