کوهی : غزلیات
شماره ۱۴ - ایکه اندر ذات پاکت نیست چونی و چرا
ایکه اندر ذات پاکت نیست چونی و چرا حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۶۶ - به این بی طاقتی یارب به دنبال که می گریم؟
به این بی طاقتی یارب به دنبال که می گریم؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۷۶ - از خاکمال دام، پرم توتیا شده است
از خاکمال دام، پرم توتیا شده است سعیدا : غزلیات
شماره ۱۱ - تا شانه شد مشاطه گر آن زلف عنبربیز را
تا شانه شد مشاطه گر آن زلف عنبربیز را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۲۴ - شد جهان پر نور تا دل را مصفا ساختم
شد جهان پر نور تا دل را مصفا ساختم بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۵۵ - دمی که بوی گل از باد نوبهار آید
دمی که بوی گل از باد نوبهار آید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۳۵ - ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شد
ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۳۷ - اگر چنین سخن ما بلند خواهد شد
اگر چنین سخن ما بلند خواهد شد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۷۵ - جوش غیرت می زند خون حنای پای تو
جوش غیرت می زند خون حنای پای تو صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۲۹ - تاب در ناف غزالان ختن افتاده است
تاب در ناف غزالان ختن افتاده است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۱۱ - می گلرنگ خونی رازست
می گلرنگ خونی رازست آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۴۵۹ - آن چه گردون که چنین اختر تابان دارد
آن چه گردون که چنین اختر تابان دارد انوری : مقطعات
شماره ۷۴ - تو کس خواجهای و هرکه چو تو
تو کس خواجهای و هرکه چو تو انوری : مقطعات
شمارهٔ ۲۱۵ - در تهنیت منصب گوید
احکام دین چو از شرفالدین شرف گرفت فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۱ - جمال تست بروز آفتاب روزن ما
جمال تست بروز آفتاب روزن ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۱۷ - ستاره سوخته عشق را پناهی نیست
ستاره سوخته عشق را پناهی نیست صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل ۴۷ - تابه فکر خود فتادم، روزگار از دست رفت
تابه فکر خود فتادم، روزگار از دست رفت سهراب سپهری : ما هیچ، ما نگاه
تنهای منظره
کاج های زیادی بلند. انوری : مقطعات
شمارهٔ ۴۴ - در هجا گوید
رای مجدالملک در ترتیب ملک فصیحی هروی : قصاید
شمارهٔ ۷ - مفاخره و مدح حافظ محب علی
بازم نفس به لجه فیضی شناورست
شماره ۱۴ - ایکه اندر ذات پاکت نیست چونی و چرا
ایکه اندر ذات پاکت نیست چونی و چرا حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۶۶ - به این بی طاقتی یارب به دنبال که می گریم؟
به این بی طاقتی یارب به دنبال که می گریم؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۷۶ - از خاکمال دام، پرم توتیا شده است
از خاکمال دام، پرم توتیا شده است سعیدا : غزلیات
شماره ۱۱ - تا شانه شد مشاطه گر آن زلف عنبربیز را
تا شانه شد مشاطه گر آن زلف عنبربیز را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۲۴ - شد جهان پر نور تا دل را مصفا ساختم
شد جهان پر نور تا دل را مصفا ساختم بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۵۵ - دمی که بوی گل از باد نوبهار آید
دمی که بوی گل از باد نوبهار آید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۳۵ - ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شد
ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۳۷ - اگر چنین سخن ما بلند خواهد شد
اگر چنین سخن ما بلند خواهد شد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۷۵ - جوش غیرت می زند خون حنای پای تو
جوش غیرت می زند خون حنای پای تو صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۲۹ - تاب در ناف غزالان ختن افتاده است
تاب در ناف غزالان ختن افتاده است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۱۱ - می گلرنگ خونی رازست
می گلرنگ خونی رازست آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۴۵۹ - آن چه گردون که چنین اختر تابان دارد
آن چه گردون که چنین اختر تابان دارد انوری : مقطعات
شماره ۷۴ - تو کس خواجهای و هرکه چو تو
تو کس خواجهای و هرکه چو تو انوری : مقطعات
شمارهٔ ۲۱۵ - در تهنیت منصب گوید
احکام دین چو از شرفالدین شرف گرفت فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۱ - جمال تست بروز آفتاب روزن ما
جمال تست بروز آفتاب روزن ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۱۷ - ستاره سوخته عشق را پناهی نیست
ستاره سوخته عشق را پناهی نیست صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل ۴۷ - تابه فکر خود فتادم، روزگار از دست رفت
تابه فکر خود فتادم، روزگار از دست رفت سهراب سپهری : ما هیچ، ما نگاه
تنهای منظره
کاج های زیادی بلند. انوری : مقطعات
شمارهٔ ۴۴ - در هجا گوید
رای مجدالملک در ترتیب ملک فصیحی هروی : قصاید
شمارهٔ ۷ - مفاخره و مدح حافظ محب علی
بازم نفس به لجه فیضی شناورست