کوهی : غزلیات
شماره ۷۸ - تا غمزه شوخ تو بما جنگ برآورد
تا غمزه شوخ تو بما جنگ برآورد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۷۵۲ - عمر ما رفته بود باز آمد
عمر ما رفته بود باز آمد اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۳۱ - بی عشق دوان است دلت از چپ و راست
بی عشق دوان است دلت از چپ و راست اوحدی مراغهای : منطقالعشاق
خلاصهٔ سخن
ضرورت خود یقینست این و آن را شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۳۷ - گر ز چین سنبل زلفت صبا بوئی برد
گر ز چین سنبل زلفت صبا بوئی برد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۶۸ - گنج عشقش دفینهٔ دل ماست
گنج عشقش دفینهٔ دل ماست نشاط اصفهانی : مفردات
شماره ۲۸ - میروم تا چه کند مکرمت باده فروش
میروم تا چه کند مکرمت باده فروش ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۱۷۷ - سوار سخن را ضمیر است میدان
سوار سخن را ضمیر است میدان سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۹۱ - گه منع کنندم ز غم مشتاقی
گه منع کنندم ز غم مشتاقی عارف قزوینی : تصنیفها
شماره ۲۷ - تا رخت مقید نقاب است
تا رخت مقید نقاب است امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۹۴ - سرو منی و ازدل بستان خودت خوانم
سرو منی و ازدل بستان خودت خوانم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۴۸۶ - جان بی جانان تن بی جان بود
جان بی جانان تن بی جان بود شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۷۴۲ - اهل نظران دیده به روی تو گشایند
اهل نظران دیده به روی تو گشایند رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۱۳۰ - نیز در ستایش اتسز
ای ز حکیمان شنوده علم اوایل شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۸۹۳ - ملک اگر خواهد کسی گو هان بگیر
ملک اگر خواهد کسی گو هان بگیر شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۴۳۶ - نور چشم عالمی بر دیدهٔ ما جا گرفت
نور چشم عالمی بر دیدهٔ ما جا گرفت شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۴۳ - جان عالم آدم است و دیگران همچون بدن
جان عالم آدم است و دیگران همچون بدن شیخ بهایی : مقطعات
شماره ۳ - گذشت عمر و تو در فکر نحو و صرف و معانی
گذشت عمر و تو در فکر نحو و صرف و معانی آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۷۶۴ - آیا که داده فتوی بر بی گناهیم
آیا که داده فتوی بر بی گناهیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۸۲۷ - بغیر از خامه کز بیطاقتی گرد سخن گردد
بغیر از خامه کز بیطاقتی گرد سخن گردد
شماره ۷۸ - تا غمزه شوخ تو بما جنگ برآورد
تا غمزه شوخ تو بما جنگ برآورد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۷۵۲ - عمر ما رفته بود باز آمد
عمر ما رفته بود باز آمد اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۳۱ - بی عشق دوان است دلت از چپ و راست
بی عشق دوان است دلت از چپ و راست اوحدی مراغهای : منطقالعشاق
خلاصهٔ سخن
ضرورت خود یقینست این و آن را شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۳۷ - گر ز چین سنبل زلفت صبا بوئی برد
گر ز چین سنبل زلفت صبا بوئی برد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۶۸ - گنج عشقش دفینهٔ دل ماست
گنج عشقش دفینهٔ دل ماست نشاط اصفهانی : مفردات
شماره ۲۸ - میروم تا چه کند مکرمت باده فروش
میروم تا چه کند مکرمت باده فروش ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۱۷۷ - سوار سخن را ضمیر است میدان
سوار سخن را ضمیر است میدان سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۹۱ - گه منع کنندم ز غم مشتاقی
گه منع کنندم ز غم مشتاقی عارف قزوینی : تصنیفها
شماره ۲۷ - تا رخت مقید نقاب است
تا رخت مقید نقاب است امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۹۴ - سرو منی و ازدل بستان خودت خوانم
سرو منی و ازدل بستان خودت خوانم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۴۸۶ - جان بی جانان تن بی جان بود
جان بی جانان تن بی جان بود شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۷۴۲ - اهل نظران دیده به روی تو گشایند
اهل نظران دیده به روی تو گشایند رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۱۳۰ - نیز در ستایش اتسز
ای ز حکیمان شنوده علم اوایل شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۸۹۳ - ملک اگر خواهد کسی گو هان بگیر
ملک اگر خواهد کسی گو هان بگیر شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۴۳۶ - نور چشم عالمی بر دیدهٔ ما جا گرفت
نور چشم عالمی بر دیدهٔ ما جا گرفت شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۴۳ - جان عالم آدم است و دیگران همچون بدن
جان عالم آدم است و دیگران همچون بدن شیخ بهایی : مقطعات
شماره ۳ - گذشت عمر و تو در فکر نحو و صرف و معانی
گذشت عمر و تو در فکر نحو و صرف و معانی آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۷۶۴ - آیا که داده فتوی بر بی گناهیم
آیا که داده فتوی بر بی گناهیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۸۲۷ - بغیر از خامه کز بیطاقتی گرد سخن گردد
بغیر از خامه کز بیطاقتی گرد سخن گردد
