فردوسی : پادشاهی خسرو پرویز
بخش ۴۱ - چو چندی برآمد برین روزگار
چو چندی برآمد برین روزگار صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۰۴ - چشم شبم محرم رخسار گلفام تو نیست
چشم شبم محرم رخسار گلفام تو نیست ترانه های کودکانه : بخش اول
شاپرک و حلزون
شاپرک می پرد طغرل احراری : غزلیات
شماره ۵۸ - هر کرا شوخ پری رخسار است
هر کرا شوخ پری رخسار است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۰۰ - چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟
چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۰۵ - خیال روی تو از دل بدر نمی آید
خیال روی تو از دل بدر نمی آید محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۳۴ - بس که همیشه در غمت فکر محال میکنم
بس که همیشه در غمت فکر محال میکنم رشیدالدین میبدی : ۳۰- سورة الرّوم مکّیة
۳ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: فَآتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ قرابت دو قسم است: قرابت نسب و قرابت دین و قرابة الدین امسّ و بالمواساة احق، قرابت دین سزاتر است بمراعات و مواسات از قرابت نسب مجرد، زیرا که قرابت نسب بریده گردد، و قرابت دین روا نیست که هرگز بریده گردد. اینست که مصطفى (ص) گفت: «کلّ نسب و سبب ینقطع الّا نسبى و سببى»، قرابت دین است که سیّد (ص) اضافت با خود کرد، و دینداران را از نزدیکان و خویشان خود شمرد، بحکم این آیت ورد هر که روى بعبادت اللَّه آرد و بر وظائف طاعات مواظبت نماید و بنعت مراقبت بر سرورد و وقت نشنید چنان که با کسب و تجارت نپردازد و طلب معیشت نکند، کما قال تعالى: لا تُلْهِیهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَیْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ او را بر مسلمانان حق مواساة واجب شود تا او را مراعات کنند و دل وى از ضرورت قوت فارغ دارند. چنان که رسول خدا کرد با اصحاب صفّه: قومى درویشان بودند که در صفّه پیغامبر وطن داشتند و صفّه پیغامبر جایى است به مدینه که آن را قبا خوانند از مدینه تا آنجا دو فرسنگ است. رسول خدا روزى ما حضرى در پیش داشت و بعضى اهل بیت خویش را گفت لا اعطیکم و ادع اصحاب الصفّة تطوى بطونهم من الجوع، این اصحاب صفّة چهل تن بودند، از دنیا یکبارکى اعراض کرده و از طلب معیشت برخاسته، و عبادت و ذکر اللَّه پرداخته، و بر فتوح تجرید روز بسر آورده و بیشترین ایشان برهنه بودند خویشتن را در میان ریگ پنهان کرده. رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۳۰ - دلبرا، زوکی مجال حاسد غماز تو
دلبرا، زوکی مجال حاسد غماز تو قرآن کریم : متن و ترجمه
سورة البينة
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ فردوسی : پادشاهی خسرو پرویز
بخش ۲۲ - چوقیصر نگه کرد و نامه بخواند
چوقیصر نگه کرد و نامه بخواند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۷۱ - تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟
تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۵۶۰ - نفس باد بهاران چمن آرای خوشی است
نفس باد بهاران چمن آرای خوشی است جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۰۳ - دل وارسته را پروای سیم و زر نمی باشد
دل وارسته را پروای سیم و زر نمی باشد فردوسی : پادشاهی خسرو پرویز
بخش ۴۲ - چو پیدا شد ازآسمان گرد ماه
چو پیدا شد ازآسمان گرد ماه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۴۷ - در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشت
در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشت سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۸۹ - نامه افراسیاب به سوی طورگ و فرستادن شیر مرد
یکی نامه فرمود سوی طورگ حافظ : غزلیات
غزل ۹۴ - زان یار دلنوازم شکریست با شکایت
زان یارِ دلنوازم، شُکری است با شکایت بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۴۸ - بیخودی در عشقبازی باد و رسوایی مباد
بیخودی در عشقبازی باد و رسوایی مباد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۷۲ - او در دل و چون باد صبا در بدرم من
او در دل و چون باد صبا در بدرم من
بخش ۴۱ - چو چندی برآمد برین روزگار
چو چندی برآمد برین روزگار صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۰۴ - چشم شبم محرم رخسار گلفام تو نیست
چشم شبم محرم رخسار گلفام تو نیست ترانه های کودکانه : بخش اول
شاپرک و حلزون
شاپرک می پرد طغرل احراری : غزلیات
شماره ۵۸ - هر کرا شوخ پری رخسار است
هر کرا شوخ پری رخسار است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۰۰ - چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟
چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۰۵ - خیال روی تو از دل بدر نمی آید
خیال روی تو از دل بدر نمی آید محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۳۴ - بس که همیشه در غمت فکر محال میکنم
بس که همیشه در غمت فکر محال میکنم رشیدالدین میبدی : ۳۰- سورة الرّوم مکّیة
۳ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: فَآتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ قرابت دو قسم است: قرابت نسب و قرابت دین و قرابة الدین امسّ و بالمواساة احق، قرابت دین سزاتر است بمراعات و مواسات از قرابت نسب مجرد، زیرا که قرابت نسب بریده گردد، و قرابت دین روا نیست که هرگز بریده گردد. اینست که مصطفى (ص) گفت: «کلّ نسب و سبب ینقطع الّا نسبى و سببى»، قرابت دین است که سیّد (ص) اضافت با خود کرد، و دینداران را از نزدیکان و خویشان خود شمرد، بحکم این آیت ورد هر که روى بعبادت اللَّه آرد و بر وظائف طاعات مواظبت نماید و بنعت مراقبت بر سرورد و وقت نشنید چنان که با کسب و تجارت نپردازد و طلب معیشت نکند، کما قال تعالى: لا تُلْهِیهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَیْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ او را بر مسلمانان حق مواساة واجب شود تا او را مراعات کنند و دل وى از ضرورت قوت فارغ دارند. چنان که رسول خدا کرد با اصحاب صفّه: قومى درویشان بودند که در صفّه پیغامبر وطن داشتند و صفّه پیغامبر جایى است به مدینه که آن را قبا خوانند از مدینه تا آنجا دو فرسنگ است. رسول خدا روزى ما حضرى در پیش داشت و بعضى اهل بیت خویش را گفت لا اعطیکم و ادع اصحاب الصفّة تطوى بطونهم من الجوع، این اصحاب صفّة چهل تن بودند، از دنیا یکبارکى اعراض کرده و از طلب معیشت برخاسته، و عبادت و ذکر اللَّه پرداخته، و بر فتوح تجرید روز بسر آورده و بیشترین ایشان برهنه بودند خویشتن را در میان ریگ پنهان کرده. رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۳۰ - دلبرا، زوکی مجال حاسد غماز تو
دلبرا، زوکی مجال حاسد غماز تو قرآن کریم : متن و ترجمه
سورة البينة
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ فردوسی : پادشاهی خسرو پرویز
بخش ۲۲ - چوقیصر نگه کرد و نامه بخواند
چوقیصر نگه کرد و نامه بخواند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۷۱ - تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟
تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۵۶۰ - نفس باد بهاران چمن آرای خوشی است
نفس باد بهاران چمن آرای خوشی است جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۰۳ - دل وارسته را پروای سیم و زر نمی باشد
دل وارسته را پروای سیم و زر نمی باشد فردوسی : پادشاهی خسرو پرویز
بخش ۴۲ - چو پیدا شد ازآسمان گرد ماه
چو پیدا شد ازآسمان گرد ماه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۴۷ - در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشت
در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشت سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۸۹ - نامه افراسیاب به سوی طورگ و فرستادن شیر مرد
یکی نامه فرمود سوی طورگ حافظ : غزلیات
غزل ۹۴ - زان یار دلنوازم شکریست با شکایت
زان یارِ دلنوازم، شُکری است با شکایت بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۴۸ - بیخودی در عشقبازی باد و رسوایی مباد
بیخودی در عشقبازی باد و رسوایی مباد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۷۲ - او در دل و چون باد صبا در بدرم من
او در دل و چون باد صبا در بدرم من