مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۹
آه که آن صدر سرا، می‌ندهد بار مرا
صفایی جندقی : غزلیات
شمارهٔ ۲۲۳
دست عشقم گشود جایی بار
صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۹۰
مرا آه سحر گرد از دل دیوانه می روبد
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۵۲۹
بر سر خود جای می دادند ما را دلبران
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۴۶
سحر چو بوی گل از طرف مرغزار برآید
ایرانشان : کوش‌نامه
بخش ۱۶ - دانش پرستی کوش
چو از دانشِ سرکش نیک پی
ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۹۴ - سردسیر درکه
چون اوج گرفت مهر از سرطان
سهراب سپهری : شرق اندوه
نه به سنگ
در جوی زمان ، در خواب تماشای تو می رویم.
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۰
محبت بسکه پرکرد ازوفا جان وتن ما را
سعدی : غزلیات
غزل ۲۷
ماهرویا! روی خوب از من متاب
قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۳۰
وقت آن شد که می ناب دهی مستانرا
صفی علیشاه : غزلیات
شمارهٔ ۳۲
به حرف آید گر او با من دهم جان را به آوازش
حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۴۲
به جان او که گرم دسترس به جان بودی
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت شمارهٔ ۴۷۵
مرا ز پیر خرابات نکته‌ای یادست
اهلی شیرازی : صنف دوم که زر سفید است و بیش بر است
برگ پنجم هشت زر سفید
ای سرو قد ماهرخ حور سرشت
قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۳۷۳
در کوی مجاز هرکه شد راهسپر
سهراب سپهری : مرگ رنگ
دود میخیزد
دود می خیزد ز خلوتگاه من.
سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۱۴ - نان پز
نان پز امرد که باشد نرم مانند خمیر
فیض کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۸۹
بیا تا مونس هم یار هم غمخوار هم باشیم
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۷۷۰
نقشش نه خیالی است که در خواب توان دید