اجتماعی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

نظیری نیشابوری قصاید شمارهٔ ۲۹ - ایضا این قصیده در مدح صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان واقعست اول مخلع به مطلع ثانی و آخر متوجه به مطلع اول مکرر بجایزه پسندیده معزز گردیده نظیری نیشابوری قصاید شمارهٔ ۴۵ - این قصیده بعد از قصیده سابق در راه مکه مشرفه در وصف همان مقام علیه متبرکه و نعت حضرت رسالت پناه محمد صلی الله علیه و آله و سلم مذیل به مدح عبدالرحیم خان بن بیرام خان گفته شده نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۴۳ - دی غافلم آن مایه دین پیش آمد نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۸۵ - از ضعف تنت رفته توان همه کس نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۹۴ - یک معرکه خویش را به جایی نزدیم نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۱۰۵ - گاهی به نوای بی نوایان گردم واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۲ - بس است شمع قناعت چون مسکن ما را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۳ - پوشیده پرده گر دوست روی سیاه ما را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۷ - چو دست سائلان نبود گلی دامان وسعت را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۸ - ز پاس آشنایی، بهره نبود خلق عالم را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۴ - چو وصف لعل تو شیرین کند کلام مرا واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۵ - غمی در دل کند ماتم سرا صحرا و گلشن را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۸ - اگر لذت شناس درد سازی جان شیرین را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۶۴ - دوست می سازد تواضع دشمن دیرینه را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۷۶ - بالید از رخ تو دل پر ملال ما واعظ قزوینی غزلیات شماره ۷۷ - خامه بیجا میکند، عرض شکست حال ما واعظ قزوینی غزلیات شماره ۸۱ - سرکرد وصف خوبی رویت، زبان ما واعظ قزوینی غزلیات شماره ۸۲ - نبود صفت لعل تو، حد سخن ما واعظ قزوینی غزلیات شماره ۸۴ - تنگ از بسکه شد زمانه ما واعظ قزوینی غزلیات شماره ۸۷ - دلا از خواب بگشا چشم و، سر کن آه و یا ربها