غزل ۳۱۸۱ - ما انصف ندمانی، لو انکر ادمانی
نوزدهم
بخش ۶۲ - رنجور شدن اوستاد به وهم
بخش ۵۸ - بیان آنک بیکاران و افسانهجویان مثل آن ترکاند و عالم غرار غدار همچو آن درزی و شهوات و زبان مضاحک گفتن این دنیاست و عمر همچون آن اطلس پیش این درزی جهت قبای بقا و لباس تقوی ساختن
بخش ۴۰ - افسانهسرائی ده دختر
بخش ۵۵ - آگاهی یافتن خسرو از عشق فرهاد
بخش ۶۹ - پاسخ دادن شیرین خسرو را
بخش ۷۱ - پاسخ دادن شیرین خسرو را
بخش ۷۲ - پاسخ خسرو شیرین را
بخش ۷۳ - پاسخ دادن شیرین به خسرو
بخش ۴۱ - غزل خواندن مجنون نزد لیلی
بخش ۷ - در شرف این نامه بر دیگر نامهها
بخش ۱۷ - ثمره خلوت اول
غزل ۹ - گر ماه من برافکند از رخ نقاب را
غزل ۱۱ - وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را
غزل ۱۴ - امشب سبکتر میزنند این طبل بیهنگام را
غزل ۳۶ - بنده وار آمدم به زنهارت
غزل ۴۴ - بوی گل و بانگ مرغ برخاست
غزل ۴۶ - دیگر نشنیدیم چنین فتنه که برخاست
غزل ۶۳ - از هر چه میرود سخن دوست خوشتر است