غزل ۳۲۶ - دست به جان نمیرسد تا به تو برفشانمش
غزل ۳۳۶ - رفتی و نمیشوی فراموش
غزل ۳۴۳ - به عمر خویش ندیدم شبی که مرغ دلم
غزل ۳۴۹ - بیدل گمان مبر که نصیحت کند قبول
غزل ۳۵۱ - نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول
غزل ۳۵۹ - ساقیا می ده که مرغ صبح بام
غزل ۳۷۰ - من همان روز که آن خال بدیدم گفتم
غزل ۳۷۴ - از در درآمدی و من از خود به در شدم
غزل ۳۸۵ - یک امشبی که در آغوش شاهد شکرم
غزل ۴۱۴ - اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم
غزل ۴۱۵ - ای مرهم ریش و مونس جانم
غزل ۴۱۹ - مرا تا نقره باشد میفشانم
غزل ۴۶۱ - سهل باشد به ترک جان گفتن
غزل ۴۷۶ - صبحم از مشرق برآمد باد نوروز از یمین
غزل ۴۸۰ - گفتم به عقل پای برآرم ز بند او
غزل ۴۸۳ - راستی گویم به سروی ماند این بالای تو
غزل ۵۰۴ - چه روی است آن که دیدارش ببرد از من شکیبایی
غزل ۵۱۶ - کدام کس به تو ماند که گویمت که چنویی
غزل ۵۳۱ - ای از بهشت جزوی و از رحمت آیتی
غزل ۵۳۳ - ای باد بامدادی خوش میروی به شادی