غزل ۶۴ - این بوی روح پرور از آن خوی دلبر است
غزل ۶۸ - چشمت خوشست و بر اثر خواب خوشترست
غزل ۷۸ - امشب به راستی شب ما روز روشن است
غزل ۸۵ - با همه مهر و با منش کینست
غزل ۱۱۰ - هر چه در روی تو گویند به زیبایی هست
غزل ۱۱۹ - هر چه خواهی کن که ما را با تو روی جنگ نیست
غزل ۱۲۹ - خسرو آنست که در صحبت او شیرینیست
غزل ۱۳۴ - دلی که دید که پیرامن خطر میگشت
غزل ۱۳۹ - دلم از دست غمت دامن صحرا بگرفت
غزل ۱۴۰ - چشمت چو تیغ غمزه خونخوار برگرفت
غزل ۱۴۹ - چه لطیفست قبا بر تن چون سرو روانت
غزل ۱۵۴ - جان من! جان من فدای تو باد
غزل ۱۵۹ - نه آن شبست که کس در میان ما گنجد
غزل ۱۶۴ - دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد
غزل ۱۶۵ - که میرود به شفاعت که دوست بازآرد
غزل ۱۷۱ - مگر نسیم سحر بوی یار من دارد
غزل ۱۷۴ - آن شکرخنده که پرنوش دهانی دارد
غزل ۱۷۷ - هر گه که بر من آن بت عیار بگذرد
غزل ۱۸۰ - انصاف نبود آن رخ دلبند نهان کرد
غزل ۱۸۱ - باد آمد و بوی عنبر آورد