اخلاق

صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۵۶ - خاکساری از بزرگان جهان زیبنده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۶۳ - دوستی های جهان با ریو و رنگ آلوده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۶۵ - مهربانی از میان خلق دامن چیده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۷۵ - رتبه آزادگی در بندگی پوشیده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۷۶ - رفتن گلزار کار مردم بیکاره است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۷۷ - بحث با جاهل نه کارم مردم فرزانه است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۷۸ - این که روزی بی تردد می رسد افسانه است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۹۷ - دوستی با کورفهمان حجت نادیدگی است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۲۰۲ - هر دلی کز زلف جانان سر برآرد کشتنی است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۲۰۳ - تا نپوشیده است روی خال را خط دیدنی است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۲۰۴ - زیر پای سرو چون آب روان غلطیدنی است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۲۱۸ - جای خود وا می کنند اهل صفا بر روی دست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۲۱۹ - سرنزد از بلبلم هر چند دستانی درست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۲۳۰ - چون شود فربه، نماند روح پنهان زیر پوست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۲۳۵ - حسن را در هر لباسی دیده بان در کار هست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۲۵۲ - عشق خالص را تلاش دیدن محبوب نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۲۵۳ - خط سبز از صفحه عارض ستردن خوب نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۲۵۶ - صیقل آیینه دل غیر آه سرد نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۲۵۷ - نیست تا پاک از غرضها در سخاوت سود نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۲۵۸ - (عشق عالمسوز را با حسن و ایمان کار نیست