اخلاق

صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۹۰ - دیده از خط بدیع آب دهید ای احباب صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۹۶ - چهره نوخط آن تازه جوان را دریاب صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۹۸ - دست کوته مکن از دامن احسان طلب صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۹۹ - رو نگهداشتن از صاف ضمیران مطلب صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۱۰ - عرق فشانی آن گلعذار را دریاب صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۱۲ - آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۱۸ - صبح گشاده روی بود در حجاب شب صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۱۹ - بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلب صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۲۰ - آیینه شو وصال پری طلعتان طلب صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۳۴ - روی از عالم بگردان گر لقا می بایدت صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۳۶ - هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۳۷ - دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۴۰ - شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۴۸ - هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۴۹ - گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۵۰ - از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۵۹ - لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۶۳ - اهل معنی را تماشا مانع جمعیت است صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۶۵ - هر که را دیدیم در عالم گرفتار خودست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۶۷ - رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودست