غزل ۱۴۵۴ - از شکر چاشنی ناله نی بیشترست
غزل ۱۴۵۸ - سنگ در دیده ارباب بصیرت گهرست
غزل ۱۴۶۹ - زاده بد گهر از پاک گهر ممتازست
غزل ۱۴۷۳ - ای که قصدت ز سفر یار صداقت کیش است
غزل ۱۴۷۹ - در بهاران سر مرغی که به زیر بال است
غزل ۱۴۸۵ - برق خاشاک گنه، روزه تابستان است
غزل ۱۴۹۱ - کوثر زنده دلی چشم تر مردان است
غزل ۱۴۹۴ - نمک عشق در آب و گل درویشان است
غزل ۱۵۰۰ - این چه لطف است که با یار وفادار من است
غزل ۱۵۰۹ - عقل نخلی است خزان دیده که ماتم با اوست
غزل ۱۵۱۴ - در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوست
غزل ۱۵۱۵ - هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوست
غزل ۱۵۱۶ - بند و زندان گرامی گهران از جاه است
غزل ۱۵۲۸ - هر که از قافله کعبه جدا افتاده است
غزل ۱۵۳۱ - هر که را می نگرم سوخته جان افتاده است
غزل ۱۵۵۳ - حاصل دولت دنیا همه غفلت بوده است
غزل ۱۵۶۲ - عالم امنی اگر هست همین بیهوشی است
غزل ۱۵۶۳ - ترجمان دل صاحب نظران خاموشی است
غزل ۱۵۶۸ - در غم و شادی ایام مرا حال یکی است
غزل ۱۵۷۱ - از شناسایی حق لاف زدن، نادانی است