اخلاق

صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۶۹ - نعمت الوان دنیا مایه دردسرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۷۳ - عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۷۷ - عیب نادان در زمان خامشی گویاترست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۸۳ - گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر است صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۸۶ - صبح محشر آن پریرو را نقاب دیگرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۸۷ - در خم آن زلف دلها را سرود دیگرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۹۰ - عرض نادادن کمال خود، کمال دیگرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۹۴ - عشق را بی دست و پایی دست و پای دیگرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۰۰ - شاهد مستوری گل قطره شبنم بس است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۰۵ - مزد دست و تیغ قاتل چشم قربانی بس است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۱۲ - با کمال احتیاج از خلق استغنا خوش است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۱۶ - هر که شد با درد قانع از مداوا فارغ است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۱۹ - در دل هر کس بود درد طلب در منزل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۲۴ - سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۲۶ - از بدن آزادی جانهای غافل مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۲۷ - از تن خاکی به جد و جهد رستن مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۲۸ - پیش آن لب بر جگر دندان فشردن مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۳۰ - خانه تن را به جان آباد کردن مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۳۵ - با لب خاموش حفظ آه کردن مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۳۸ - عشق را در پرده ناموس دیدن مشکل است