غزل ۶۲۱۱ - مروت نیست جرم بوسه دزدان را نبخشیدن
غزل ۶۲۱۲ - مروت نیست گل از بوستان پیش از سحر چیدن
غزل ۶۲۲۲ - سفر نزدیک شد، فکر اقامت را ز سر وا کن
غزل ۶۲۲۴ - برآورد از نهادت گرد عصیان، گریه ای سر کن
غزل ۶۲۲۵ - به یک زخم نمایان سرفرازم از شهیدان کن
غزل ۶۲۲۶ - سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کن
غزل ۶۲۲۷ - برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکن
غزل ۶۲۴۰ - نه امروزست گرم از داغ سودای تو نان من
غزل ۶۲۴۶ - به جز خالش که خط عنبرین فام آورد بیرون
غزل ۶۲۴۸ - منه زنهار ای غافل ز حد خود قدم بیرون
غزل ۶۲۴۹ - ز ابر آن روز آید روشنی بخش جهان بیرون
غزل ۶۲۵۴ - عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آن
غزل ۶۲۶۹ - گر چو شبنم دل خود آب توانی کردن
غزل ۶۲۷۰ - پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن
غزل ۶۲۷۱ - نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدن
غزل ۶۲۷۲ - بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟
غزل ۶۲۷۴ - پرده عیب جهان است نظر پوشیدن
غزل ۶۲۸۰ - خاک ره باش و تماشای تن آسانی کن
غزل ۶۲۸۱ - روی از خلق نگردانده به حق روی مکن
غزل ۶۲۹۱ - نشود دام رهم جلوه هر تر دامن