غزل ۶۱۰۸ - از جفای چرخ نالیدن نمی آید ز من
غزل ۶۱۳۰ - عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برون
غزل ۶۱۴۶ - آه حسرت از دل پیران جهد بی اختیار
غزل ۶۱۷۲ - تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین
غزل ۶۱۷۴ - پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین
غزل ۶۱۷۷ - هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین
غزل ۶۱۸۴ - نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشان
غزل ۶۱۸۸ - مکن آزادگان را جستجو از این و آن پنهان
غزل ۶۱۸۹ - چه آسان است با بی برگی احرام سفر بستن
غزل ۶۱۹۰ - به امید اقامت دل به اسباب جهان بستن
غزل ۶۱۹۱ - ز دام نوخطان مشکل بود دل را رها گشتن
غزل ۶۱۹۴ - به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردن
غزل ۶۱۹۵ - چو نتوان بر کنار افتاد با بحر از شنا کردن
غزل ۶۱۹۶ - عنان مصلحت در عشق می باید رها کردن
غزل ۶۱۹۸ - ز کوی یار آسانی کی توان قطع نظر کردن؟
غزل ۶۲۰۱ - به حسن خلق دلها را مسخر می توان کردن
غزل ۶۲۰۵ - فقیران را به چوب منع از درگاه خود راندن
غزل ۶۲۰۶ - جدا شو از دو عالم تا توانی با خدا بودن
غزل ۶۲۰۷ - میسر نیست با هوش وخرد بی دردسر بودن
غزل ۶۲۰۹ - به زیر تیغ جانان از بصیرت نیست لرزیدن