غزل ۶۰۲۱ - در محبت راز سر پوشیده نتوان یافتن
غزل ۶۰۲۶ - هر که باشد چون قلم از سینه چاکان سخن
غزل ۶۰۳۰ - دست رد مشکل بود بر توشه عقبی زدن
غزل ۶۰۳۲ - باده با رندان صافی سینه می باید زدن
غزل ۶۰۳۴ - تا توان خاموش بودن دم نمی باید زدن
غزل ۶۰۳۵ - تا به کی پوشیده از همصحبتان ساغر زدن؟
غزل ۶۰۳۷ - بخیه تا کی بر لباس تن ز آب و نان زدن؟
غزل ۶۰۴۲ - ای که چون گل خنده بر اوضاع عالم می زنی
غزل ۶۰۴۳ - خانه سوز و آشیان پرداز می باید شدن
غزل ۶۰۴۴ - در حضور بلبلان خاموش می باید شدن
غزل ۶۰۴۶ - مرد غوغا نیستی سرور نمی باید شدن
غزل ۶۰۴۷ - از سرانجام سفر غافل نمی باید شدن
غزل ۶۰۴۸ - چون توان قانع به پیغام از لب دلبر شدن؟
غزل ۶۰۴۹ - چند سرگردان درین دریای بی لنگر شدن؟
غزل ۶۰۵۷ - آب را بر باد ده، در چشم آتش خاک زن
غزل ۶۰۵۸ - از خموشی مشت خاک بر دهان قال زن
غزل ۶۰۵۹ - نیستی کوه گران، بر سیر پشت پا مزن
غزل ۶۰۶۰ - با توانایی به اهل فقر استغنا مزن
غزل ۶۰۶۱ - حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزن
غزل ۶۰۶۵ - چون سکندر خانه عمر از اثر آباد کن