غزل ۲۳۹۱ - از سر من مغز را سودا برون می آورد
غزل ۲۵۱۲ - هر که بال و پر چو سرو از همت والا کند
غزل ۲۷۶۵ - درد را چون صاف در میخانه می باید کشید
غزل ۴۱۳۷ - عیش جهان به رند می آشام داده اند
غزل ۴۳۳۱ - بی ابر گهربار چمن شسته نگردد
غزل ۴۸۲۴ - روز روشن را شب تارست پنهان درلباس
غزل ۵۴۴۳ - ما به اکسیر قناعت خاک را زر کرده ایم
غزل ۵۸۴۳ - یک عمر پشت دست به دندان گرفته ایم
شمارهٔ ۲۹ - ایضا در وصف زاینده رود
شماره ۱۷۷ - عالمی را لعل او مست از شراب ناب کرد
شماره ۲۰۴ - شکیب عاشقان، معشوق را دیوانه میسازد
شماره ۵۷۱ - همت طلبی، به تربت مجنون آی
شماره ۳۲ - چون علاالدین ما بوقوت سماع
شماره ۴۷۲ - ساقی چه شد که آتش موسی ز می کند؟
شماره ۶۲۴ - به یک ایمای ابرو زندهٔ جاوید گردیدم
غزل ۲۵۶ - گر سیل فتنه خیزد دل را چه مشکل افتد
شماره ۷۸ - چون لاله خودیم آتش خرمن خویش
شماره ۳۶۷ - آبروی تیغ را خونگرمی بسمل برد
شماره ۵۵۷ - به عمر خضر تغافل ز بی نیازی کرد
شماره ۲ - درونم بی تو شد دریای خون از شوق دیدنها