استعاره

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۷۴ - گفتی که نعش ما را، کس پیش و پس نباشد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۹۸ - ای مسیح وقت، تدبیری که آن خورشید را طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۴۱ - کسی کو را نباشد طاقت یک میل ره رفتن طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۷۶ - در کف امید ما شد ساغر سرشار خشک طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۷۹ - دماغم خشک و لب [خشک] و دهان خشک طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۸۴ - هستند رهزنان خزان، گوش بر صدا طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶۶ - سایه ام از تیره روزی، لیک در ایوان چرخ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۰۶ - می نماید خویش را عریان به رندان عاقبت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۳۴ - کردم چو ساز گریه، بیا صد نوا شنو طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۷۲ - شمع است مرا حجت این حرف که بی جرم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۰۴ - آتشین رخسار ما شمعی ست بزم حسن را طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۴۳ - قطره پیمایی ست کار ساقی بزم فلک طغرای مشهدی قصاید و مقطعات شماره ۲ - چو پنج گنج برآرم، خدیو هفت اقلیم طغرای مشهدی قصاید و مقطعات شماره ۳ - طغرا، به تیغ نطق، جهان را گرفته ای فصیحی هروی غزلیات شماره ۲۱۶ - سر و برگ من محزون نداری فصیحی هروی قطعات شماره ۴ - ای آصف جم قدر که حسن گهر تو فصیحی هروی رباعیات شماره ۱ - در دیده مور اگر روم چون عنقا فصیحی هروی رباعیات شماره ۲۲ - ای شمع گرت ذوق غم آموختن است فصیحی هروی رباعیات شماره ۳۴ - در بحر جهان که ساحلش افواهست فصیحی هروی رباعیات شماره ۹۱ - نقشی که برین دو صفحه کردند نگار