استعاره

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۶۸ - به شاهد لغت سکج، به معنی مویز لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۸۳ - به شاهد لغت هنج، بمعنی کشنده لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۹۴ - به شاهد لغت غاوشو، بمعنی خیاری که از بهر تخم رها کنند سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۵ - ز غنچه دل ما بی خبر بود گل ما سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۴۸ - داغ را دل در کنار خویشتن می پرورد سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۴۱ - جامه باف سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۸۰ - حمامی سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۸۳ - ترکش دوز سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۱۰۱ - خیمه دوز سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۱۸۱ - گندم کار سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۲۵۵ - نیزه دست سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۲۶۰ - کاغذ گر سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۲۶۱ - حکاک سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۳۰۹ - مارباز صغیر اصفهانی قطعات شمارهٔ ۲۰ - قطعه میرزا قلی میلی مشهدی رباعیات شماره ۱ - شاها منم آنکه کار خود ساخته‌ام طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۰ - کند چون دیده ما حفظ اشک خود، مکن عیبش طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۱ - شوق به روی تیغ دویدن به پای خود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۶۴ - آخر شدن حسن بتان، اول داغ است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۰۸ - ما چو مینای شرابیم و فلک همچو قدح