اندوه

ابوالحسن فراهانی غزلیات ناتمام شماره ۱۱ - دل غمین بستاند که جان شاد دهد ابوالحسن فراهانی غزلیات ناتمام شماره ۱۹ - جفا کن تا توانی برق من، خرمن نمی سوزد ابوالحسن فراهانی غزلیات ناتمام شماره ۲۱ - مرا دلی ست که هرگز ندیدم او را شاد ابوالحسن فراهانی غزلیات ناتمام شماره ۲۴ - دلارامی که باکن رام بود از من رمید آخر ابوالحسن فراهانی غزلیات ناتمام شماره ۲۸ - چه سود ای باغبان از رخصت سیر گلستانم ابوالحسن فراهانی غزلیات ناتمام شماره ۳۲ - چاره داغ گرفتم که به مرهم سازم ابوالحسن فراهانی غزلیات ناتمام شماره ۳۴ - سوخت محرومی دیدار چنان پیکر من ابوالحسن فراهانی غزلیات ناتمام شماره ۳۵ - نگذرد روزی که از اشک جهان پیمای من ابوالحسن فراهانی غزلیات ناتمام شماره ۳۷ - تا به کی پنهان زما ای آب حیوان زیستن ابوالحسن فراهانی غزلیات ناتمام شماره ۳۸ - لب زخون ترکرده ام تلخ ست می در کام من ابوالحسن فراهانی غزلیات ناتمام شماره ۵۴ - بس که بر دیوار و در هر لحظه افتد عکس داغ ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۸ - دور از رخت ای سروقد شکرلب ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۲۶ - با من که ز ناله ام فلک برحذر است ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۳۸ - آن شوخ که عشق سهل کاری پنداشت ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۴۱ - افسوس که از کنار من یاری رفت ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۵۶ - افسوس که بخت بد کم اقبالی کرد ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۶۲ - آن تازه نهال چند سرکش باشد ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۷۸ - گر تیرگی روز من غم فرسود ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۹۰ - ای راحت دیده و دل ای نور بصر ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۱۱۳ - اشکم همه صرف شد در اندیشه ی دل