اندوه

ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۱۱۷ - از بس که زالفت خسان خون خوردم ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۱۲۰ - ای آن که روی به کوی بیداد گرم ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۱۲۴ - از دوری آفتاب عالم سوزم ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۱۲۸ - چون کوه گران نمود اصفاهانم ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۱۵۹ - رفتی رفتی از دل پر خون رفتی ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۱۶۵ - من کرده ام از هر مژده یی دریایی ابوالحسن فراهانی مفردات شماره ۲ - مژده ی وصل تو در گوش و بنا بر عادت ابوالحسن فراهانی مفردات شماره ۶ - نمی دانم سرشکم تا یکی خون در جهان باشد بابافغانی غزلیات شماره ۸ - از عمر بسی نماند ما را بابافغانی غزلیات شماره ۱۶ - درین چمن چه گلی باز شد بمنزل ما بابافغانی غزلیات شماره ۲۰ - زبسکه داشتی ای گل همیشه خوار مرا بابافغانی غزلیات شماره ۳۸ - دارد زبون بتیغ زبان طعنه گو مرا بابافغانی غزلیات شماره ۶۶ - گل خود روی مرا بوی بنی آدم نیست بابافغانی غزلیات شماره ۷۱ - غریب کوی تو بی ناله ی حزین ننشست بابافغانی غزلیات شماره ۷۹ - خوش آن دمید که در دام روزگار نسوخت بابافغانی غزلیات شماره ۹۱ - بیمار ترا دیده ی نمناک همانست بابافغانی غزلیات شماره ۹۲ - صد شعله ی آه از دل هر گوشه نشین خاست بابافغانی غزلیات شماره ۹۴ - دیوانه ی ترا هوس گشت باغ نیست بابافغانی غزلیات شماره ۹۶ - بگشا زبان که طبع زبونم گره شدست بابافغانی غزلیات شماره ۹۷ - جفای لاله رخان راحت و فراغ منست